Όταν η Σίσσυ συναντάει τον Φρόυντ
Οι γόνδολες σκεπασμένες με χιόνι στο «Έγκλημα στη Βενετία» παραπέμπουν στη διαφθορά και στον ξεπεσμό των Βενετσιάνων και των Αυστριακών κατακτητών τους που αποσιωπώνται, ώσπου να παρέμβουν ο αστυνόμος Τρον και η Σίσσυ
ΔΥΟ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΗΡΩΕΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΩΝ ΕΠΟΧΗΣ. Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΕΙΡΑ
ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΟΟΥΓΓΑΡΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ
ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗΣ ΣΙΓΚΜΟΥΝΤ ΦΡΟΫΝΤ. ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ
ΟΜΩΣ ΑΠΑΛΛΑΓΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΥΘΟ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΔΥΟ
ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΜΕ ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΕΝΑ ΔΥΣΚΟΛΟ
ΣΤΟΙΧΗΜΑ
Η Βιέννη υπήρξε, πολιτικά και πολιτιστικά, μία από τις μεγαλύτερες μητροπόλεις της Ευρώπης. Πρωτεύουσα της πιο μεγάλης ενδοευρωπαϊκής αυτοκρατορίας, της αυστρο-ουγγρικής μοναρχίας, πρωτεύουσα της μουσικής και μητρόπολη των τεχνών. Σήμερα τής έχει απομείνει μόνο η τελευταία ιδιότητα, κάτι που οι σημερινοί Βιεννέζοι εξακολουθούν να το φέρουν υπερηφάνως και όχι μόνο οι συντηρητικοί, όπως πιστεύουν πολλοί άλλοι Ευρωπαίοι, από άγνοια ή από φθόνο.
Δύο μυθιστορήματα που κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις Κέδρος περιστρέφονται γύρω από τη Βιέννη της μοναρχίας και του αυστρο-ουγγρικού μεγαλείου στην ακμή του και λίγο πριν από τη δύση του. Το Έγκλημα στη Βενετία του Νίκολας Ρέμιν εκτυλίσσεται το 1862 σε μια Βενετία υπό αυστρο-ουγγρική κατοχή. Η Θανάσιμη Ζαβολιά του Φρανκ Τάλις διαδραματίζεται στην αυγή του 20ού αιώνα, το 1901, στη Βιέννη. Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι κανείς από τους δύο συγγραφείς δεν είναι ούτε Ιταλός ούτε Αυστριακός. Ο Νίκολας Ρέμιν είναι Γερμανός, ο Φρανκ Τάλις Άγγλος. Το άλλο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι και στα δύο μυθιστορήματα εμφανίζονται δύο ιστορικά πρόσωπα, που σφράγισαν, το καθένα με τον τρόπο του, τη Βιέννη και την εποχή τους. Στο πρώτο η βασίλισσα Ελισάβετ της Αυστρίας, η γνωστή σ΄ εμάς από το Αχίλλειον στην Κέρκυρα και από τη Ρόμι Σνάιντερ- Σίσσυ, και στο δεύτερο ο πατέρας της ψυχανάλυσης Ζίγκμουντ Φρόυντ, στο ξεκίνημα της καριέρας του.
Ένα πρωινό του Φεβρουαρίου του 1862, το πλοίο «Αρχιδούκας Ζίγκμουντ», που κάνει τη γραμμή Τεργέστη- Βενετία, μπαίνει ξεχαρβαλωμένο στο λιμάνι της Βενετίας, αφού σώθηκε παρά τρίχα από μια τρομερή θαλασσοταραχή. Και ενώ ο πλοίαρχος προσπαθεί να ξεκαθαρίσει πόσο θα καθυστερήσει τον απόπλου του πλοίου λόγω επισκευών, μια καθαρίστρια ανακαλύπτει σε μια καμπίνα της πρώτης θέσης τα πτώματα μιας γυμνής νέας γυναίκας και ενός εξηντάρη. Η γυναίκα είναι μια ιερόδουλη από την Τεργέστη και συνεπώς ολίγην έχει σημασίαν, αλλά ο εξηντάρης είναι ο αυτοκρατορικός σύμβουλος Χουμελχάουζερ. Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμα περισσότερο, όταν διαπιστώνεται ότι από τον αυτοκρατορικό σύμβουλο έχουν κλαπεί ορισμένα άκρως απόρρητα έγγραφα, μεταξύ άλλων και η αλληλογραφία της αυτοκράτειρας Ελισάβετ.
Εδώ κάνει την εμφάνιση του ο πρώτος ήρωας του Νίκολας Ρέμιν: ο αστυνόμος Τρον. Ο Τρον ανήκει σε μια παλιά, αριστοκρατική οικογένεια της Βενετίας, που ζει το τελευταίο στάδιο του ξεπεσμού
Νicolas Remin
ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗ ΒΕΝΕΤΙΑ
ΜΤΦ. ΣΥΡΙΑΝΩ ΜΑΛΑΜΑ, ΕΚΔ. ΚΕΔΡΟΣ, 2007, ΣΕΛ. 338, ΤΙΜΗ: 15 ΕΥΡΩ
της, το οποίο ως γνωστόν διακρίνεται από το ξεπούλημα των ασημικών. Η μητέρα του Τρον έχει ήδη ξεπεράσει αυτό το στάδιο και ψάχνει απεγνωσμένα να βρει κάτι για ξεπούλημα, ακόμα και παλιές φωτογραφίες, για να μπορέσει να καλύψει τα έξοδα του ετήσιου χορού μεταμφιεσμένων των Τρον, αφού χάρη σ΄ αυτόν μπορούν ακόμα να ανήκουν στις τάξεις της αριστοκρατίας.
Ο Τρον είναι ένας άνθρωπος ήρεμος, θα έλεγα στωικός, παρά το σχετικά νεαρόν της ηλικίας του. Πίσω όμως από τον κλειστό, στωικό, άνθρωπο, κρύβεται ένας αστυνόμος πεισματάρης και τολμηρός, που δεν διστάζει να τα βάλει με τους προϊσταμένους του, οι οποίοι ανήκουν στους κατακτητές Αυστριακούς. Όταν ο διοικητής της στρατιωτικής αστυνομίας, συνταγματάρχης Πέργκεν, του αφαιρεί την έρευνα με το δικαιολογητικό ότι αυτή αφορά στρατιωτικά απόρρητα, ο Τρον συνεχίζει να ψάχνει, επωφελούμενος από τις έριδες και τις διενέξεις μεταξύ των Αυστριακών κατακτητών.











