Στην Ανάπαυλα

Ελλάς η απουσιολόγος

Τι πρεμούρα ήταν αυτή; Τι τρεχαλητό; Τι σπουδή; Τι φτουκαπρό; Με το που ανέβηκε στο βήμα ο Πρωθυπουργός, ούτε για την υγεία να πει κάτι, για την παιδεία για το περιβάλλον (καλά, μη λέμε κι ότι θέμε κι είμαστε έπειτα από πανσέληνο και με τον Κρόνο κορόνα στο κεφάλι) τίποτα, τίποτα. Προτεραιότητά μας, είπε ο Πρωθυπουργός (πρώτη φορά που δεν είπε «ΠΡΩΤΗ προτεραιότητα»), προτεραιότητά μας λοιπόν είναι: «Ο Εκλογικός Νόμος». Αυτό μας έκαιγε τους ψηφοφόρους. Γι΄ αυτό τρέχαμε στις πλέξι-κάλπες τις διάφανες. Για ν΄ αλλάξει ο εκλογικός νόμος να δούμε και ΄μεις μια άσπρη μέρα. Γιατί μην τον βλέπεις έτσι τον εκλογικό νόμο. Έχει κρυφές χάρες. Τη νύχτα ας πούμε ντύνεται υπουργός Υγείας και υπογράφει διατάγματα. Άλλες φορές πάλι εκεί που κάθεται λύνει το Κυπριακό λες κι ήτανε Σουντόκου. Άσε που άμα αλλάζεις τον εκλογικό πέφτει αυτομάτως κι η ανεργία, αν δε, τον αλλάξεις και σε ξαστεριά και είσαι και ξεσκέπαστος, σου λύνει το Ασφαλιστικό άπαξ διά παντός, το Ασφαλιστικό με τον καινούργιο εκλογικό: ριζική αποτρίχωση. Η άλλη προτεραιότητα της νεοεκλεγείσης ήτανε το βιβλίο της Ιστορίας.

Άσε που άμα αλλάζεις τον εκλογικό πέφτει αυτομάτως κι η ανεργία, αν δε, τον αλλάξεις και σε ξαστεριά και είσαι και ξεσκέπαστος, σου λύνει το Ασφαλιστικό άπαξ διά παντός, το Ασφαλιστικό με τον καινούργιο εκλογικό: ριζική αποτρίχωση

Με το που κατσικωθήκανε στο έδρανο, άλλη δουλειά δεν είχαν οι εκατόν πενήντα δύο, παρά να κάνουν την κωλοπετούρα στον Καρά-Τζαφέρη. Εγώ δεν το ΄δωσα σου λέει το βιβλίο; Φέρ΄ το πίσω. Άλλη αθάνατη συνταγή της γιαγιάς. Πονάει δόντι, βγάζει δόντι. Πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι.

Να. Αυτά ακούει η Πατρίς και τα παίρνει στο κρανίο. Τρελαίνεται η γυναίκα. Από προχθές το παίζει Αστέρω στα κάτω υπόγεια της Βουλής. Ντυμένη με τα νυχτικά, ξουπόλητη στο σπήλαιο, με ξέπλεκα μαλλιά, τίγκα στο γαϊδουράγκαθο, ανάμεσα σταλαγμίτη, σταλακτίτη και με το μάτι της τρελής μοιρολογεί και λέει:

«Ο πιο μικρός μου αδερφός είναι το χαμομήλι, κι ο πιο μεγάλος μου αδερφός είναι το κυπαρίσσι».

Πάει, τα είδε όλα το κορίτσι.

Όσο για μένα προσωπικά. Κι εγώ το πήρα απόφαση. Θα πάω νύχτα στο Ζάππειο θα ανέβω στο σιντριβάνι, και θα δηλώσω Απών. Απών, κι αφού κλείσω τη μύτη, θα πέσω να πνιγώ στης γούρνας στα ρηχά.