«Αυτοκαταστρέφεται η Αμερική»

«Αυτό που συμβαίνει στην Αμερική τα τελευταία έξι χρόνια είναι αποκαρδιωτικό και οδυνηρό. Για να μην πω εξοργιστικό» λέει ο Μπρους Σπρίνγκστιν. Όποιος προσέξει τους στίχους του νέου του άλμπουμ με τίτλο «Μagic», που κυκλοφορεί σήμερα, δεν έχει καμιά αμφιβολία. Ο 58χρονος καλλιτέχνης καταθέτει καθαρά και ξάστερα την άποψή του για τον Τζορτζ Μπους, τον πόλεμο στο Ιράκ και μια Αμερική που έχει πουλήσει την ψυχή της στον διάβολο.

Κι αν με το «Rising», τον προηγούμενο δίσκο του με την Ε Street Βand, επιχειρούσε να ρίξει ένα αμυδρό φως στο σκοτάδι της 11ης Σεπτεμβρίου, αυτήν τη φορά δεν αφήνει να φανεί ίχνος αισιοδοξίας. Ο Μπρους Σπρίνγκστιν δεν μασάει τα λόγια του. «Ζούμε σε μια εποχή κατά την οποία κατάφεραν να μετατρέψουν καθετί αληθινό σε ψέμα και κάθε ψέμα σε αλήθεια με μεγάλη επιτυχία. Κι έχουν παρασύρει μαζί τους σε αυτόν τον τραγικό δρόμο ολόκληρη τη χώρα», λέει στους «Sunday Τimes».

Αλλά, επειδή αυτή η εποχή είναι πολύ πιο επικίνδυνη από το 1984 και τη γνωστή πλέον παρερμηνεία του «Βorn in the USΑ», αυτήν τη φορά δεν θέλει να παρεξηγήσει κανείς το νόημα του έργου του. «Αυτός ο δίσκος μιλάει για την αυτοκαταστροφική ανατροπή μιας χώρας που έχει σαμποτάρει και διαφθείρει τα ιδανικά της και τις παραδόσεις της», εξηγεί σε άλλη του συ

ΙΝFΟ

Η ευρωπαϊκή περιοδεία του Μπρους Σπρίνγκστιν θα ξεκινήσει στις 25 Νοεμβρίου στη Μαδρίτη.

νέντευξη στους «Νew Υork Τimes».

Στην περίπτωση του «Μagic», το μέσο βοηθά το μήνυμα. Οι κριτικοί συμφωνούν ομόφωνα πως πρόκειται για έναν από τους καλύτερους δίσκους της καριέρας του. Διαφωνούν μόνο στο αν είναι ο καλύτερός του τα τελευταία 20 ή 25 χρόνια. Μουσικά, πάντως, είναι σίγουρα ο πιο ποπ δίσκος που έχει βγάλει μετά το «Βorn to Run» του 1975 και ένας από τους πιο «εύκολους» στο αυτί τού ακροατή, με αναφορές στον Φιλ Σπέκτορ, τους Βeach Βoys και τη δεκαετία του ΄60. «Σε αυτό το σημείο στην καριέρα μου νιώθω πια απόλυτα ελεύθερος και δεν φοβάμαι την ποπ. Στο παρελθόν ήθελα να κάνω τη μουσική μου αρκετά σκληρή, για να συμβαδίζει με τις ιστορίες που ήθελα να πω. Αυτήν τη φορά πήρα τις φόρμες της κλασικής ποπ μουσικής και τις ανακάτεψα με μια σκοτεινή ανησυχία. Τα τραγούδια μου είναι οργισμένα, αλλά η ελαφρότητα στον ήχο είναι σκόπιμη και κρίσιμη».

Κι έτσι, όσο ποπ και λαμπερός είναι ο ήχος του άλμπουμ, άλλο τόσο ζοφεροί είναι οι στίχοι που μιλούν για θανάτους «από το λάθος μας», «πτώματα που συσσωρεύονται έξω από την πόρτα μας», για οφθαλμαπάτες, αυταπάτες και εξαπατήσεις. «Μην εμπιστεύεσαι τίποτα από όσα ακούς και λιγότερα από όσα βλέπεις», λέει ο τραγουδιστής στο ομώνυμο «Μagic». Στο τραγούδι «Long Walk Ηome», ο Σπρίνγκστιν εξηγεί πώς βλέπει την Αμερική τού σήμερα αναπολώντας το χθες. «Ο πρωταγωνιστής επιστρέφει στην πόλη του, αλλά δεν αναγνωρίζει πια τίποτα. Ο κόσμος του έχει αλλάξει. Όσα νόμιζε ότι ήξερε, οι άνθρωποι που γνώριζε με τους οποίους μοιραζόταν τα ίδια ιδανικά, είναι ξένοι. Αυτό συνέβη σε αυτήν τη χώρα τα τελευταία έξι χρόνια. Θα είναι μακρύς ο δρόμος για το σπίτι μας».


«Βρίσκομαι πια στον γύρο του θριάμβου»

Ύστερα από 34 χρόνια καριέρας, ο Μπρους Σπρίνγκστιν δεν δεσμεύεται πλέον από τους περιορισμούς της δισκογραφικής βιομηχανίας. «Όταν φτάσεις στην ηλικία μου, η κούρσα έχει τελειώσει. Βρίσκομαι πια στον γύρο του θριάμβου. Κάνω ό,τι μουσική μου αρέσει, δεν υπάρχουν κανόνες, δεν περιμένω να μπει το άλμπουμ μου στο Τοπ-40 ούτε ανησυχώ ότι έχω να ανταγωνιστώ τον 50 Cent. Δεν αισθάνομαι καμιά πίεση, δεν με περιορίζει καμιά εικόνα που έχει δημιουργήσει ο κόσμος για μένα στο παρελθόν, ούτε στο παρόν. Οι προηγούμενοί μου εαυτοί φτιάχτηκαν επίτηδες γιατί εξυπηρετούσαν έναν συγκεκριμένο σκοπό την περίοδο της δημιουργίας τους. Σε κάποιους άρεσε ο ένας, σε κάποιους ο άλλος. Τους αφήνεις όλους πίσω σου και δημιουργείς έναν καινούργιο».