Τάσεις

Θηλυκότητα με νέα ταλέντα

Νέα ταλέντα αναζωογονούν με τις συλλογές τους την Εβδομάδα Μόδας του Λονδίνου
Το Λονδίνο φαίνεται ότι θα παίξει καθοριστικό ρόλο στη μόδα. Η Εβδομάδα Μόδας στη βρετανική πρωτεύουσα έδειξε ότι αυτή η πόλη ανατρέφει νέα ταλέντα που μπορούν να μετριάσουν τη φαντασία τους για χάρη της καλοραμμένης γραμμής. Έδειξε επίσης ότι η αγγλική μόδα εκτός από τις πανκ ροκ επιδράσεις εμπνέεται και από τη μεταπολεμική θηλυκότητα. Γιατί υπάρχει πολύ χρήμα στο Λονδίνο και οι κάτοχοί του θέλουν να το επιδείξουν με το ντύσιμό τους.

Το χρήμα έχει πλημμυρίσει την πόλη. Είναι κυρίως οι ξένοι κάτοικοι και μάλιστα οι ρωσικής καταγωγής ιδιοκτήτες ακινήτων και επιχειρηματίες που ξοδεύουν χωρίς φειδώ τα εισοδήματά τους σε ακριβά ρούχα. Ο Τζάιλ Ντίκον, ένας από τους νέους Άγγλους σχεδιαστές, εξηγεί στους «Νew York Τimes» πως το χρήμα μεταμόρφωσε την ετερογενή και πρόχειρη αγγλική μόδα. Τώρα που υπάρχουν πελάτες για να πληρώσουν 10.000 δολάρια για ένα φόρεμα, οι νέοι σχεδιαστές μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα καλά υλικά για να αναδείξουν το ταλέντο τους.

Έτσι, η μηχανή παραγωγής μόδας του Λονδίνου έχει ξεκινήσει. Ο Τζάιλ Ντίκον είναι ένας από τους σχεδιαστές που τη βάζει σε λειτουργία. Η συλλογή του Giles είχε μία ρομαντική σπίθα, εμπνευσμένη από τη μεταπολεμική κομψότητα που είχε η υψηλή ραπτική του Κριστιάν Ντιορ. Βολάν γύρω από τη σφιχτή μέση, σιφόν και τούλι τα βασικά υλικά για τις δημιουργίες του Άγγλου σχεδιαστή που άγγιζαν το πάτωμα και ξεχώριζαν με την τελειότητα στο φινίρισμα και τις λεπτομέρειες δουλεμένες στο χέρι. Αλλά επειδή διανύουμε τον 21ο αιώνα η συλλογή του Τζάιλ Ντίκον με μια σειρά από θαμπές μεταξοτυπίες συγκεχυμένων προσώπων και ένα σχέδιο υφάσματος με ματωμένα ελάφια έστριψε και συναντήθηκε με το παρόν. Για να εισπράξει το σχόλιο της Σούζι Μένκες στην «Ιnternational Ηerald Τribune» ότι «η ματιά του Ντίκον είναι φρέσκια. Η ποιότητα και η εκτέλεση της δουλειάς του τόσο άψογη, που θα μπορούσε να βγαίνει από ένα ατελιέ υψηλής ραπτικής».

Σε αντίθεση με την Αμερική, παρατηρεί η Κάθι Χόριν στους «Νew Υork Τimes», ο αγγλικός Τύπος, από τις καθημερινές εφημερίδες έως τα γυναικεία περιοδικά, προβάλλει και υποστηρίζει τα νέα ταλέντα. Όπως τον Κρίστοφερ Κέιν και τον Μάριο Σγουόμπ. Ειδικά για τον δεύτερο, μπορούμε κι εμείς καταχρηστικά (λόγω της ελληνικής του καταγωγής από τη μητέρα του) να αισθανθούμε περήφανοι για τη συλλογή του που προκάλεσε αίσθηση.

Ευρηματικός ο Ελληνοαυστριακός Μάριος Σγουόμπ είχε μία κεντρική ιδέα (κατάλοιπο της μανίας του για τις εικόνες οστών από μικροσκόπιο) για να συνδυάσει τις σύγχρονες γραμμές του. Σαν εννοιολογικός καλλιτέχνης, σκέφτηκε να κάνει ρούχα με θέμα τη γεωγραφία του ανθρώπινου σώματος. Το πέτυχε με τις εκτυπώσεις στο ύφασμα που θύμιζαν θερμική φωτογραφία του σώματος κι έγιναν κοντά, ανάλαφρα φορέματα. Ενώ μία άλλη ιδέα του ήταν να δημιουργήσει κάποιους γλυπτούς μαύρους θώρακες διπλώνοντας και τυλίγοντας το ύφασμα με καλώδιο ώστε να δώσει μία ζωντανή οργανική υφή σε αυτό το κομμάτι που φορέθηκε πάνω από εμπριμέ φορέματα, παστέλ ροζ και κίτρινων αποχρώσεων. «Η επιτυχία της ιδέα του ήταν ότι οι γραμμές του είχαν ένα σύγχρονο αίσθημα, μία χρηστικότητα και όχι απλά το έξυπνο εύρημα ενός καλού μαθητή», γράφουν οι ανταποκρίσεις των «Νew Υork Τimes» και του style. com.

Αγγλική μόδα όμως σημαίνει και δόσεις εκκεντρικού στυλ, ταιριασμένες με αριστοκρατικότητα, απογευματινά τσάγια σε εξοχικές κατοικίες, χάζεμα σε ανοιχτές αγορές ευκαιριών, επισκέψεις σε γκαλερί τέχνης, ελευθερία της έκφρασης, αλλά και της έμπνευσης. Όλα αυτά έγιναν ξεχωριστές συλλογές και ήταν ο λόγος που η Εβδομάδα Μόδας του Λονδίνου είχε τους υψηλούς παρατηρητές της, όπως την Αγγλίδα Άννα Γουίντουρ, πανίσχυρη διευθύντρια της αμερικανικής «Vogue». Η οποία παρατηρούσε τις δημιουργίες του Κρίστοφερ Κέιν, του Τζόναθαν Σάουντερς, της Λουέλα Μπάρτλεϊ.

Ο Κρίστοφερ Κέιν δήλωσε στο ηλεκτρονικό περιοδικό style. com πως υπεύθυνη για την ανοιξιάτικη συλλογή του ήταν η ασυνεπής νταντά του. «Μας άφηνε εμένα και την αδελφή μου να ξενυχτάμε βλέποντας στην τηλεόραση θρίλερ και καλτ ταινίες όπως το «Κάρι» και τον «Κροκοδειλάκια». Αυτές οι δύο ταινίες των θρυλικών για την υπερβολή και κακογουστιά 80ς ήρθαν στο μυαλό του Κέιν όταν απορούσε πως θα δουλέψει τα αέρινα βολάν από μεταξωτό σιφόν, τα φιδίσια δέρματα και το φθαρμένο σκισμένο τζιν. Αυτές ήταν οι λεπτομέρειες για να κάνει κοριτσίστικες φούστες και φορέματα με βολάν, να τα συνδυάσει με ζακέτες από βαμβακερό ύφασμα φούτερ και με φαρδιά Τ-shirts παραλλαγής που μεταποιήθηκαν σε φορέματα. Και να ξαφνιάσει τον κόσμο της μόδας καθώς απομακρύνθηκε από την εφαρμοστή σιλουέτα των προηγούμενων συλλογών του.


Ρούχα για εργαζόμενες γυναίκες

Ο Τζόναθαν Σάουντερς που συστήθηκε στο κοινό μέσα από τους εξαιρετικούς χρωματικούς συνδυασμούς και τη φαντασία των σχεδίων που δημιουργούσε στα ζέρσεϊ υφάσματα, παρουσίασε έναν άλλο, πιο ώριμο χαρακτήρα. Με δύναμη από τη στερεομετρία των ορθογώνιων όγκων της ντιζάιν δουλειάς του Έτορε Σότσας, ιδρυτή του κινήματος Μέμφις, που αναπτύχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ΄80. Το αφιέρωμα στον Σότσας που έκανε την περασμένη άνοιξη το Μουσείο Ντιζάιν του Λονδίνου ήταν η αφετηρία της έμπνευσης του Σάουντερς. Και η μοντέρνα κομψή αισθητική του βρήκε τον δρόμο της μέσα από την ιταλική χρωματική παλέτα των 80ς:

μουντό ροζ, αχνό κίτρινο, απαλό μπεζ και σιέλ σχημάτισαν αντίθεση με μαύρες επιφάνειες στα ριγέ πλεκτά του, τα μακριά φορέματα σε γραμμή Τ-shirt. Με αυτή τη συλλογή ρούχων φορέσιμων και συμμορφωμένων στον χαρακτήρα των εργαζόμενων γυναικών, ο Τζόναθαν Σάουντερς αποχαιρέτησε το Λονδίνο, καθώς η αμερικανική αγορά τού έκανε σήμα αποδοχής των ιδεών του και η Νέα Υόρκη τον κάλεσε να συμμετάσχει στο δικό της πρόγραμμα επιδείξεων από την ερχόμενη σεζόν.