Το σταδιακό τελμάτωμα

Στο δεύτερο μισό του βιβλίου, εκεί που θα περίμενε κανείς ένα περαιτέρω κτίσιμο πάνω στο αρχικό επιτυχές στήσιμο, το κείμενο σαν να βαλτώνει. Αυτό το σταδιακό τελμάτωμα συντελείται παράλληλα με μια βαθμιαία «πολιτικοποίηση» της ιστορίας: ο αναγνώστης συνειδητοποιεί ότι βρισκόμαστε εν μέσω κάποιας δικτατορίας που, χωρίς να κατονομάζεται, δεν είναι άλλη από το αιμοσταγές στρατιωτικό καθεστώς Βιντέλα (το υμνηθέν, τότε, ως προοδευτικό από το δικό μας ΚΚΕ, που προφανώς γνώριζε τα πράγματα εις βάθος). Εκεί λοιπόν που, πίσω από τη συμπεριφορά του λεωφορείου, είχα αρχίσει να υποπτεύομαι κάποια κρυφή ερωτική υπόθεση λατινοαμερικάνικου τύπου (βλ. Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας ), προκύπτει σταδιακά ότι η απορρύθμιση της μελαγχολικής επαρχιακής ζωής οφείλεται σε κάποιες άνωθεν εντολές από τον πανίσχυρο στρατό που κυνηγάει κάποια «αναρχικά στοιχεία». (Δεν λέω, λατινοαμερικάνικου τύπου και αυτό).

Μυστήριον πλανάται γύρω από το ποιοι είναι και τι κάνουν αυτοί οι «ανατροπείς»- αν εξαιρέσουμε την κουβέντα για μια νέα κοπέλα που συναναστρεφόταν με εργάτες και που η συντηρητικών αρχών Μάρτα, μιλώντας στην αδελφή του Πόνσε, χαρακτηρίζει με περισσή ευκολία ως πουτάνα.

Αλλά έχουμε και το περίεργο ζευγάρι που μένει στο ξενοδοχείο: αυτός μοιάζει με πλασιέ, αυτή για παράνομη ερωμένη του. Θέλουν πάση θυσία να φύγουν, δυσανασχετούν και, κάποια στιγμή, αγανακτισμένοι, αποφασίζουν να φύγουν ποδαράτα ακολουθώντας τις γραμμές του τρένου. Πυκνό σκοτάδι καλύπτει τις υπόλοιπες δραστηριότητές τους αν και, κατά πάσαν πιθανότητα, αυτούς θα σκοτώσουν λίγο αργότερα οι «δυνάμεις της τάξεως», αυθαίρετα και τυφλά, σε κάποιο παράπηγμα δίπλα στις σιδηροδρομικές γραμμές.

Ανατρεπτικά στοιχεία ή απλώς ερωτευμένο ζευγαράκι; Ή μήπως και τα δύο; Ή μήπως ο ίδιος ο έρωτας είναι ύποπτος και πρέπει να καταστέλλεται; Μέσα σε μια κάπως καφκική ατμόσφαιρα περιρρέουσας βίας, με τα βαριά μολυβένια σύννεφα να πλανώνται απειλητικά πάνω στο ερημικό τοπίο που, χάρη και στο πιστολίδι, θυμίζει γουέστερν, τα ερωτήματα αυτά γεννώνται και μένουν μετέωρα. Κάποια στιγμή, με την πάταξη της τρομοκρατίας να έχει επιτευχθεί, το λεωφορείο θα σταματήσει και πάλι, σηματοδοτώντας τη συνέχεια, την επάνοδο σε μια αποπνικτική μελαγχολική κανονικότητα.

Εugenia Αlmeida

ΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ

ΜΤΦ. ΤΖΙΝΑ ΣΕΡΕΤΗ ΕΚΔ. ΟΡΕRΑ, 2007 ΣΕΛ. 140, ΤΙΜΗ: 9,40 ΕΥΡΩ