Περιμάζεψε τα συντρίμμια σε ένα σακί

Το στυλ αφήγησης και η μαστοριά του να γνέθει με τέτοιο τρόπο μια μικρή λεπτομέρεια, έτσι ώστε ο αναγνώστης στο τέλος να αποκομίζει τη μεγάλη εικόνα, είναι απαράμιλλη. Στις 13 Απριλίου 1996, έξι άτομα, τέσσερα παιδιά και δύο γυναίκες, σκοτώθηκαν από τα πυρά ενός πυραύλου Ηellfire που εκτοξεύθηκε πάνω σε ένα λιβανέζικο ασθενοφόρο από ισραηλινό ελικόπτερο Απάτσι. Οι Ηellfire είναι σχεδιασμένοι να πλήττουν τεθωρακισμένα. Όχι ανθρώπους. Και βέβαια, όχι ασθενοφόρα.

Ο Φισκ που πήγε στη σκηνή του εγκλήματος, εκτός από φωτογραφίες που τράβηξε με ακρωτηριασμένα πτώματα και αίματα, φωτογράφισε και τα χαραγμένα γράμματα και αριθμούς πάνω στα απομεινάρια του κομματιασμένου πυραύλου. Τα οποία περιμάζεψε σε ένα σακί. Με τη βοήθεια ενός ειδικού από τα Ηνωμένα Έθνη αποκωδικοποίησε την προέλευσή τους. Πώς να τα περάσει από τον Λίβανο στην Αμερική;

«Ούτε καν να το διανοηθείς ότι θα τα πάρεις σαν χειραποσκευή» τον προειδοποίησαν στο αεροδρόμιο. Ήταν η περίοδος πριν από την τρομοκρατία και ο Φισκ νόμιζε ότι θα μπορούσε να πετάξει μαζί με τα σιδερικά, τα ενοχοποιητικά στοιχεία. Τελικά έφθασαν στις ΗΠΑ με τη βοήθεια της Διεθνούς Αμνηστίας. Ο δημοσιογράφος ήρθε σε αντιπαράθεση με τους κατασκευαστές των πυραύλων, οι οποίοι αρνήθηκαν να αναλάβουν την ευθύνη. Οι πύραυλοι δεν είχαν πωληθεί νόμιμα στους Ισραηλινούς. Είχαν «δωρηθεί» στο Ισραήλ από το Αμερικανικό Ναυτικό ύστερα από διαπίστωση ότι οι περισσότεροι ήταν ελαττωματικοί.

Το περιστατικό αυτό δείχνει τη συγγραφική ιδιοσυγκρασία του Φισκ. Ούτε ιστορία της Μέσης Ανατολής μόνο, ούτε απομνημονεύματα μόνο, ούτε συλλογή από ρεπορτάζ μόνο θα μπορούσα να χαρακτηρίσω το βιβλίο αυτό. Είναι ένα ποικιλόμορφο έργο- αμάλγαμα όλων αυτών, γραμμένο με πάθος και ενθουσιασμό που σπάνια συναντάμε σε τέτοια ογκώδη ντοκουμέντα.