Καπάτσα «Σελεστίνα», με χιούμορ και νεύρο

Σχεδόν γεμάτοτο Αίθριο των Μουσών του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών για την «επίσημη πρώτη» της «Σελεστίνας» του Ρόχας.

Δροσερή, ωραία, αίθρια σεπτεμβριανή βραδιά, στη σκηνή το διώροφο σκηνικό του Νίκου Πετρόπουλου και ο Βασίλης Νικολαΐδης να έχει μεταφέρει το «αχανές» διαλογικό κείμενο- που δεν γράφτηκε για να παίζεται στη σκηνή- απ΄ το τέλος του ισπανικού 15ου αιώνα στον 19ο αιώνα μετατρέποντάς το με την αποφασιστική- «μπρεχτική» αλλά και λυρική- συνεργασία του Θάνου Μικρούτσικου και της Αγαθής Δημητρούκα στη διασκευή και στους στίχους σε ένα «έργο μετά μουσικής και ασμάτων». Μουσικής που παιζότανε ζωντανά από τη μικρή ορχήστρα στο στημένο πλάι στο σκηνικό πάλκο και τραγουδιών που τραγουδιούνταν επίσης ζωντανά- και θεατρικότατα- από όλους, με κορυφαίο τον εξαίρετο Τραγουδιστή- αφηγητή- θάνατο Παναγιώτη Λάρκου, ο οποίος συνέδεε τις σκηνές.

Ντυμένοι από τον Γιάννη Μετζικώφ με χρώματα γλυκά οι ηθοποιοί- ένας εξαιρετικός θίασος, αφρός το νεαρό ζευγάρι Άννα Κουτσαφτίκη- Κώστας Γάκης- έδωσαν το φλογερό ερωτικό πάθος του Καλίστο για τη Μελιμπέα και της Μελιμπέα για τον Καλίστο που η σατανικά καπάτσα πορνομεσίτρα Σελεστίνα καταφέρνει- με το αζημίωτο…- να τους σμίξει αλλά με τέλος «άδοξο» και τον περίγυρό τους με χιούμορ και νεύρο.

Όσο για τη Σελεστίνα της Νόνικας Γαληνέα, η ηθοποιός ανέσυρε την καρατερίστικη- και κωμικότατη- πλευρά της γκάμας της και έκανε, με την κόκκινη κατσαρομάλλικη περούκα της, τον καλύτερο, κατά τη γνώμη μου, ρόλο της των τελευταίων χρόνων, βγάζοντας γέλιο χωρίς να χάσει το μέτρο και αποκτώντας δύναμη στην άγρια μεταστροφή του φινάλε.

Το χειροκρότημα ήταν ζεστό από το- «κοσμικότατο»- κοινό. Ακολούθησε δεξίωση στο φουαγιέ όπου έκανε, στον πάγκο, την «πρεμιέρα» του και το βιβλίο «Επέστρεφε- Η ζωή μου» – η συμπληρωμένη αυτοβιογραφία της Νόνικας Γαληνέα που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Ιανός.