[ Δρόμοι ]

Οι περιπέτειες…
… της εκπαίδευσης ξανάρχονται στο προσκήνιο με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Και είναι ολοένα και πιο βίαιες, χρόνο με το χρόνο. Οι αγγλικές αρμόδιες αρχές εκδίδουν ειδικές οδηγίες προς γονείς και μαθητές, ενώ οι αμερικανικές οχυρώνουν τα δικά τους σχολεία σαν τις φυλακές του Άμπου Γκράιμπ. Ένας Αμερικανός γονέας έστειλε την παρακάτω επιστολή στην εφημερίδα «Μπόστον Γκλόουμπ».

«Αγαπητέ…
… Τζο Κιούραν, μου αρέσει να υποστηρίζω τους επιχειρηματίες της πόλης μας. Το φθινόπωρο μαζεύω τα φύλλα που πέφτουν στην αυλή μου με εκείνη την κοντόχερη “κουτάλα” που είναι εφεύρεση ενός συμπολίτη μας. Όμως δεν μπορώ να πω πως ξετρελάθηκα με τη δική σας εφεύρεση: τα αλεξίσφαιρα σχολικά σακίδια. Δεν τη βρίσκω μονάχα πανάκριβη, στα 175 δολάρια το κομμάτι, αλλά και περιττή. Άλλωστε, έτσι κι αλλιώς, τα σακίδια των σημερινών μαθητών περιέχουν τόση σαβούρα, που είναι από μόνα τους αλεξίσφαιρα. Ο πρόεδρος Τέντι Ρούσβελτ είχε κάποτε σωθεί, όταν η μεταλλική θήκη των γυαλιών του σταμάτησε τη σφαίρα ενός επίδοξου δολοφόνου. Όπως καταλαβαίνετε, αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στην αντίσταση που προσφέρουν δυο βιβλία ιστορίας και χημείας, τέσσερα τετράδια, ένα σάντουιτς ξεχασμένο από την περασμένη χρονιά και οκτώ περιοδικά. Δεν θέλω να σας κατηγορήσω πως εκμεταλλεύεστε τους φόβους μιας χώρας που ζει μέσα στην ανασφάλεια (αυτό είναι δουλειά της κυβέρνησης). Αν όμως αυτή είναι η πρόθεσή σας, τότε έχω να σας προτείνω κάτι κι εγώ: Γιατί δεν φτιάχνετε σχολικές στολές εξ ολοκλήρου από κέβλαρ (όπως οι στρατιωτικές στολές). Υπάρχει τίποτα πιο αλεξίσφαιρο από αυτό;».

Στα αμερικανικά…
… δικαστήρια, μια γυναίκα βάζει σε δοκιμασία ολόκληρη τη χώρα: ζητάει να της επιτραπεί να πηγαίνει στο σχολείο της στο Όρεγκον όπου διδάσκει, κουβαλώντας μαζί της το πιστόλι της, ένα Γκλοκ των 9 χιλιοστών (η σχολική επιθεώρηση τής το έχει απαγορεύσει). Την ίδια ώρα, σε ολόκληρη τη χώρα, προωθούνται νομοσχέδια που θα επιτρέπουν στο προσωπικό των σχολείων να οπλοφορεί και να εξασκείται στη χρήση όπλων παράλληλα με τα εκπαιδευτικά του καθήκοντα. Η γυναίκα υποστηρίζει πως, αν είχε επιτραπεί η οπλοφορία, θα είχαν αποτραπεί οι τραγωδίες του λυκείου του Κολουμπάιν στο Κολοράντο, του λυκείου του Θέρστον στο Όρεγκον και του Πολυτεχνείου της Βιρτζίνιας τον περασμένο Απρίλιο, όταν 33 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από τις σφαίρες ενός ψυχοπαθούς. Μέχρι τώρα, μόνο το Πανεπιστήμιο της Γιούτα τόλμησε να πάει κόντρα στο ρεύμα. Προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο κατά του πολιτειακού νόμου που επιτρέπει την οπλοφορία (προσωπικού και φοιτητών) μέσα στους πανεπιστημιακούς χώρους, αλλά έχασε την υπόθεση.

Το κακό…
… ήταν κάποτε περιορισμένο σε χρόνο και σε χώρο. Το έγκλημα συνέβαινε συνήθως νύχτα, σε κάποια κακόφημη γειτονιά. Σήμερα, μέρα μεσημέρι, ακόμη και στο πιο καλό σχολείο. «Μια κοινωνία που ταΐζει τα παιδιά της με μύθους επιτυχημένης βίας δεν μπορεί να περιμένει τίποτα καλύτερο», έλεγε η ανθρωπολόγος Μάργκαρετ Μιντ.