[ ΑΙΧΜΕΣ ] Δώστε πίστη

ΜΕΤΑ την εμφάνιση του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, αναρωτιέται κανείς αν εξακολουθεί να υφίσταται πολιτικό κόμμα με την επωνυμία «Νέα Δημοκρατία». Μάλλον, αυτό που συνεχίζει να υπάρχει είναι κάποιο μόρφωμα, με τον ίδιο επικεφαλής, ακολουθούμενο από ένα στίφος που σχετίζεται ποικιλοτρόπως με την εξουσία. Αυτό που θεωρούσαμε ως κυβερνητικό κόμμα πορεύεται προς τις εκλογές χωρίς πρόγραμμα, το οποίο να υποβάλλεται στην κρίση των πολιτών. Είναι προσβολή για το πολίτευμα. Ο αρχηγός φλυαρεί για την ψηφιακή εποχή, αλλά μας γυρίζει πίσω στην προφορικότητα. Στη δημοκρατική πρόταση του «συμβολαίου» από το ΠΑΣΟΚ, η νέα Δεξιά αντιπαραθέτει τη θρησκευτική προτροπή για πίστη στο ταπεινό υποκατάστατο του Θεού που ονομάζεται Κώστας Καραμανλής.

Γιατί να πιστέψουμε; Μπορεί τώρα να πέφτουν οι μάσκες, αλλά, στο βάθος, η Δεξιά παραμένει ίδια. Πριν από δεκαπέντε χρόνια ήταν ο Μητσοτάκης με τα αυτοκίνητα, τώρα είναι ο Καραμανλής με τα ακίνητα. Και επειδή η ανυπαρξία ενός προγράμματος που να τίθεται σε έλλογη κρίση δεν αρκεί για να αναστείλει τη λογική, είναι βέβαιο ότι αυτά που δίνει προεκλογικά με το ένα χέρι θα τα πάρει μετεκλογικά με το άλλο, κυρίως με την ισοπεδωτική αύξηση της έμμεσης φορολογίας, που χαρακτηρίζει τη συντηρητική διαχείριση.

Σε ποιον να πιστέψουμε; Ο κ. Καραμανλής δεν παρέχει καμία έλλογη εγγύηση στους πολίτες. Ακόμα και για τις βασικές παραμέτρους της διακυβέρνησης εξακολουθεί να σχηματίζει μια τελείως θολή εικόνα, την οποία καλύπτει πίσω από αφόρητες γενικολογίες. Ακόμα και για την προοπτική ανασυγκρότησης του κυβερνητικού σχήματος απάντησε, στη συνέντευξη της ΔΕΘ, ότι αυτή προσκρούει σε «νοοτροπίες και αντιλήψεις δεκαετιών». Είναι τρομακτικό πόσο ο άνθρωπος που φαντάζεται επιτάχυνση των «μεταρρυθμίσεων» βρίσκεται αγκυλωμένος στην αδράνεια του κατεστημένου της ίδιας του της διακυβέρνησης, επαληθεύοντας τον χαρακτηρισμό που του αποδόθηκε από τον πολιτικό του αντίπαλο: «Είναι λίγος».

Λίγος μεν, αλλά επιτήδειος όταν πρόκειται να απευθυνθεί στο θυμικό του έθνους. Τότε, δεν διστάζει να καπηλευθεί τη μεγάλη συμφορά για την οποία ευθύνεται. Σε ένα προεκλογικό σποτ, οι επικοινωνιολόγοι έβαλαν μια έφηβη να τον δοξολογεί ως εξής: «Στα δύσκολα ξέρει να μας κάνει όλους μια ψυχή, μια γροθιά». Οι φασιστικές συνηχήσεις του σλόγκαν είναι η κατάληξη της ανήθικης πολιτικής θεολογίας που το παράγει. Είναι η κατάληξη της οργανωμένης προσπάθειας του κ. Καραμανλή να πολιτεύεται εκτός πολιτικής. Έλλογη και εύλογη δημοκρατική απάντηση σ΄ αυτήν την πρόκληση θα ήταν να οδηγηθεί ο κ. Καραμανλής να διάγει στο εξής εκτός εξουσίας.