Το πνεύμα του τόνου 

Ψηλά βουνά

Στα κανάλια οι φωτιές δασών και σπιτιών και στο κρατικό κανάλι οι φωτιές της Σμύρνης του ΄22.

Έξοχο αφιέρωμα.

Αναμνήσεις ενός κόσμου που δεν ενδιαφέρουν πια κανέναν. Τέτοιες μέρες ήταν το τέλος.

Τώρα που όλοι ελπίζουμε ότι θα ξαναχτιστούν τα σπίτια των πυροπαθών ας γίνει, επιτέλους, μια σωστή και σοβαρή μελέτη ώστε αυτά τα χωριά ν΄ αποκτήσουν κάποιο «χρώμα», που θα δέσει με τα βουνά όταν πρασινίσουν. Ας ανοίξουν τα κιτάπια τους οι αρχιτέκτονες και ας δουν ποια ενιαία «γραμμή» ταιριάζει. Ας μη μεταφέρουν την αθλιότητα και σε χώρους που οι άνθρωποι ακόμη μιλούν μεταξύ τους. Ας ξεχάσουν, για μία έστω φορά, τις ρεμούλες, τα σκάρτα υλικά και την προχειρότητα.

Ευτυχώς τα κανάλια σε μια έξαρση ευαισθησίας δεν μας έδειξαν τα καμένα σώματα των άτυχων συνανθρώπων μας. Ή τα ΄δειξαν κιόλας και δεν το πήρα είδηση; Είναι περίεργο πώς περπατάει αυτός ο τόπος και με τις δέκα πληγές του Φαραώ.

Όσο για ορισμένους ρήτορες καταλαβαίνει κανείς ότι δεν τους αγγίζει τίποτα. Υποπτεύομαι ότι με οποιαδήποτε άσχημη ή αισχρή λέξη αν τους περιλούσεις, μήτε θα θυμώσουν μήτε θ΄ αντιδράσουν. Είναι περισσότερο επικίνδυνοι απ΄ όσο νομίζουμε και περισσότερο ανίκανοι από τους αντιπάλους τους.

Μόνη ανεκλάλητη χαρά μέσα στη δυστυχία και την έρημη γη το πανέμορφο ζευγάρι, ο Γιώργος και η Ασημίνα, που παντρεύτηκαν. Και για όσα είπαν. Να ζήσουν σαν τα ψηλά βουνά. (Τι δώρο άραγε τους έκανε ο δήμος, η νομαρχία, η Εκκλησία, οι υποψήφιοι;). Πώς να τους βρούμε;