[ ΓΝΩΜΗ ] Πολύ κακό για το τίποτα

Μόλις το έλαβα, το διάβασα. Το βιβλίο της Γιασμίνα Ρεζά «Η αυγή, το βράδυ ή η νύχτα» (189 σελ.), διαβάζεται με το χαμόγελο στα χείλη μέσα σε τρεις ώρες, τόσο νευρικό, γρήγορο, γλαφυρό είναι. Όπως προβλεπόταν, δεν περιέχει αποκαλύψεις, αλλά μάλλον πράγματα που έχουμε δει και ακούσει και τα οποία περιγράφονται με ζωντάνια και χρώμα. Η προεκλογική εκστρατεία είναι απλώς πρόσχημα, μέσο και όχι σκοπός, για να φιλοτεχνηθεί το πορτρέτο ενός πολιτικού αγριμιού. Στο επίπεδο αυτό, το βιβλίο είναι επιτυχημένο. Ακόμη και απολαυστικό. Αισθανόμαστε καλά το ζώο, μολονότι η συγγραφέας το βλέπει σαν ένα νευρικό παιδί που δεν σταματάει να κουνάει τα πόδια του κάτω από το τραπέζι, που πρέπει πάντα να κάνει κάτι επειδή «η ακινησία είναι ο θάνατος»- είναι φανερό πως δεν έχει ακόμη καταλάβει πως μπορεί κανείς να εξεγείρεται χωρίς να εκνευρίζεται. Η προσωπογραφία που προκύπτει είναι κατά βάθος απαξιωτική για τον ήρωα: σκιαγραφούμενος ως μυθιστορηματικό πρόσωπο, βγαίνει από το βάθος των σελίδων αυτών σαν ένας αρκετά υστερικός χωριάτης, πράγμα που δεν ήταν ο επιδιωκόμενος στόχος. Η Γιασμίνα Ρεζά απαγόρευσε στον εαυτό της να κρίνει, αλλά μας δίνει τα όπλα για να κρίνουμε εμείς και ο Σαρκοζί δεν βγαίνει ευνοημένος. Όσο για το βιβλίο, απογοητεύει όταν σκέπτεται κανείς πόσο καλό θα μπορούσε να είναι αν είχε δουλευτεί περισσότερο και αν περιλάμβανε περισσότερο υλικό.

Ο Πιέρ Ασουλίν, συγγραφέας και δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Λε Μοντ» και το περιοδικό «Λε Νουβέλ Ομπσερβατέρ», δημοσίευσε το κείμενο αυτό στην ιστοσελίδα του (passouline. blog. lemonde. fr/)