ΕΝΑΣ ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΟΣ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ ΚΙ ΕΝΑΣ ΜΑΚΑΒΡΙΑ ΑΣΤΕΙΟΣ ΑΦΗΓΗΤΗΣ

Η ασυνήθιστη αφηγηματική ευρωστία του Τσακ Πόλανικ (δεν υπάρχει σύγχρονος συγγραφέας, έχω την αίσθηση, που να μη ζηλέψει την τεχνική τού μπαγάσα) γίνεται φανερή κυρίως στα είκοσι τρία σχετικά αυτόνομα διηγήματα των εγκλείστων. Καθένα από τα διηγήματα είναι και από ένα πικρόχολο καυστικό σχόλιο για μια Αμερική- αλλά και για έναν πλανήτη- που έχει χάσει προ πολλού τον μπούσουλα, ικανή να «πέφτει με τα μούτρα στη δουλειά», αλλά ανίκανη να «χαλαρώνει» και να «αποδέχεται». Εδώ θα συναπαντήσετε τον ήρωα που αυτοϊκανοποιείται έως ότου ξεριζώσει τα σπλάγχνα του.

Τη ρεφλεξολόγο που μαθαίνει να σκοτώνει χωρίς να αφήνει ίχνη. Την τρανσέξουαλ που κακοποιείται από τις φεμινίστριες. Τους βετεράνους πολέμου που επιβιώνουν ως εθελοντικοί σάκοι του μποξ. Τον μάγειρα που κατακρεουργεί τους γευσιγνώστες. Τους βαριεστημένους ζάπλουτους που υιοθετούν ως υπέρτατο στάδιο της κοινωνικής αναρρίχησης την κοινωνική «καταρρίχηση» και μεταμορφώνονται σε κλοσάρ: «Δυσωδία- ο νέος τρόπος διασφάλισης της ιδιωτικότητάς σου.

Εκφοβισμός διά της οσμής». Τους αστέρες των επαρχιακών τελεμάρκετινγκ που γερνάνε μόνοι τους σε θλιβερά μοτέλ. Το ζευγάρι των πλαδαρών μεσηλίκων που γυρίζει ερασιτεχνική τσόντα βλέποντας κάποιους άλλουςπου βλέπουν κάποιους άλλους, που βλέπουν κάποιους άλλους κ.ο.κ.- να γυρίζουν ερασιτεχνική τσόντα: ένα καταθλιπτικό γαϊτανάκι μαραμένης ηδονής. Ο Πόλανικ δεν είναι μονάχα ένας αποκρουστικός προβοκάτορας. Είναι κι ένας μακάβρια αστείος αφηγητής ιστοριών που η ίδια η πατρίδα του- ο ίδιος ο πλανήτηςξοδεύει αμύθητα ποσά για να τις κρύψει κάτω από το χαλί.