Φλόγες στην πισίνα

«Αύγουστος, φώτα στην παραλία/ τα πλοία φεύγουν για τα νησιά/ φεύγουν οι φίλοι, φεύγουν τα πλοία/ με ξέχασες μα είναι αργά» (τραγούδι της Ελένης Καραΐνδρου, που έλεγε η Τζένη Καρέζη στο «Διαμάντια και μπλουζ» της Λούλας Αναγνωστάκη). Αλλά δυο καυτά και ωραία κορμιά- Αλέν Ντελόν, Ρόμι Σνάιντερ- καίγονται (στην κυριολεξία) σε μια «Πισίνα» («La piscine»), παρασύροντας και τον θεατή στα πάθη τους…

«Το να σου περάσει ο έρωτας είναι, κυρίως, ζήτημα του να λησμονήσεις πόσο γοητευτικός είναι κάποιος», έγραφε η Άιρις Μέρντοχ στο μυθιστόρημά της «Ένα κομμένο κεφάλι». Γι΄ αυτό και το δηλώνουμε εξ αρχής: η γοητεία, η δύναμη, ο ερωτισμός, ο σπαραγμός που εκτινάσσουν στην οθόνη τα σώματα και τα πρόσωπα του Αλέν Ντελόν και της Ρόμι Σνάιντερ όχι μόνο δεν έχουν χάσει τη γοητεία τους αλλά, αντίθετα, το πέρασμα του χρόνου την έχει κάνει ακόμα πιο ανεπανάληπτη και δυσεύρετη στις ημέρες μας. Πίσω από την ταμπέλα «ερωτικό θρίλερ», «Η πισίνα» του Ζακ Ντερέ- ΄68-μένει ανεξίτηλη και χρωστάει την «αιωνιότητά» της στους πρωταγωνιστές της(κυρίως της Ρόμι Σνάιντερ και του Αλέν Ντελόν, αλλά και των Μορίς Ρονέ, Τζέιν Μπίρκιν). Αυτοί δίνουν στο φιλμ τον πυρετό του πάθους ωραίων, αμαρτωλών, αλλά και ευγενικών κορμιών, που δεν μπορούν παρά να διαλέξουν την καταστροφή. Τέσσερις καυτοί χαρακτήρες γύρω από μια πισίνα, ένα καυτό καλοκαίρι. Τέσσερα κορμιά που «καίγονται» από τις επιθυμίες τους και με την πισίνα να γίνεται το κέντρο βάρους

«Η πισίνα»

Όμορφα, καυτά κορμιά, όμορφα και σπαρακτικά καίγονται Ομορφιά και πάθος, υποδουλωμένα στον αμοραλισμό

ΒΑΘΜΟΙ = 7

(κάλλος εναντίον ηθικής)

της σύγκρουσής τους και της αυτοκαταστροφής τους. Ένα παιχνίδι-κουαρτέτο, με τη μοναδική μουσική του Μισέλ Λεγκράντ, ανάμεσα σε γάτες και ποντίκια. Και τον σπεσιαλίστα Ζαν Κλοντ Καριέρ να γράφει ένα σενάριο-κέντημα του ψυχικού αμοραλισμού αναστατωμένων, άψογων κορμιών, που κάθε άλλο παρά «φυτά» και άμυαλα είναι. Μόνο που αυτό το μυαλό είναι διαβολικά πλασμένο και ο ένας από τους τέσσερις βρίσκεται νεκρός στην πισίνα. Τότε όλα ανατρέπονται, τα προσωπεία ραγίζουν, τα νερά της πισίνας θολώνουν και πνίγουν μέσα τους τις επιθυμίες, τα πάθη, την ενοχή των ηρώων. Αλλά… αν το πρόσωπο είναι ο καθρέφτης της ψυχής, αξίζει και μόνο να δείτε την ταινία για τα πρόσωπα των δύο παλιών σταρ. Στο πρόσωπο της «απόλυτης ομορφιάς» του Αλέν Ντελόν διαγράφεται όλη η αδιέξοδη ματαιοδοξία του «τέλειου εφήμερου» που είναι εγκλωβισμένο και καταδικασμένο να σβήσει από τον χρόνο. Και στο πρόσωπο της Ρόμι Σνάιντερ όλος ο σπαραγμός για την επίγνωση ακριβώς αυτής της απώλειας!