ΔΙΑΒΑΣΑ …τα Ποιήματα του Ποταμίτη

O ηθοποιός και σκηνοθέτης και συνάμα βαθύτατα ποιητής Δημήτρης Ποταμίτης, απών υλικά αλλά πάντα παρών είναι αντιπροσωπευτικός εκπρόσωπος της γενιάς του ΄70. Σε αυτόν τον κομψό τόμο Δημήτρης Ποταμίτης: Ποιήματα 1964-2003 Εκδ. Καστανιώτη (που με αγάπη επιμελήθηκε ο πιστός του φίλος Θανάσης Νιάρχος) περιέχονται όλα τα ποιήματα. Πώς ήρθαν έτσι τα πράγματα και εκδόθηκαν τα άπαντά του και ο ίδιος δεν τα είδε; Ας είναι. Έτσι πέρασε αυτό το πολυτάλαντο παιδί από τη ζωή μας, αφήνοντας πίσω του ποίησηθέατρο- θεατρικά έργα και ένα πλήθος από σκηνοθεσίες. Ποιητής μοντέρνος, με λέξεις και έννοιες που απλώνουν βελούδινο χαλάκι για να περάσει η Τέχνη. Χωρίς φόβο αλλά με πάθος, πίστεψε στην ποίηση ως τρόπο ζωής. Γράφει σε ένα ποίημα: «Δεν ξέρω τι είναι θάνατος/ πάντως θεριό δεν είναι». Και κάπου αλλού: «Έχει συλλάβει ο άνθρωπος το φτερό του Θεού/ μα το πουλί είναι μακριά». Λιτός, μεταφυσικός και υποστηρίζοντας με την Τέχνη του την ανθρώπινη μορφή του Θείου. Και η ζωή του ήταν ένα ποίημα με χρώματα και μουσική των αγγέλων. Ο Ποταμίτης προχώρησε πολύ στον πειραματισμό και την εξερεύνηση της γλώσσας. Μαζί με τον Βασίλη Στεριάδη είναι οι πιο ριψοκίνδυνοι ποιητές της γενιάς του ΄70. Παιδί του Ελληνισμού της περιφέρειας (Κύπρος) όπως και άλλοι σημαντικοί καλλιτέχνες. Ολόκληρες ή σπασμένες, οι εικόνες των ποιημάτων του μας οδηγούν στον δρόμο της καθαρής ποίησης και του στοχασμού. Το βιβλίο περιέχει πρόλογο του Κώστα Γεωργουσόπουλου, επίλογο του Βασίλη Καλαμαρά και ένα σημείωμα του Θανάση Νιάρχου. Τα κείμενα μας οδηγούν στο στίγμα, καλλιτεχνικό και ανθρώπινο, του Δημήτρη Ποταμίτη. Ποτέ δεν ξεχνώ τους στίχους του: «Όταν τελειώνει το κορμί μην το πετάτε / όπως πετάνε τα αποφάγια/ αφήστε το να γίνει μια καινούργια μαργαρίτα». Το πέρασμα του Ποταμίτη άφησε πίσω του κήπους. Διαβάστε τα ποιήματα του πάντα έφηβου Δημήτρη, θα μάθετε.

Ο Γιάννης Κοντός είναι ποιητής