Η λαίλαπα του τίποτα

Μπορεί το ελληνικό σινεμά να χτυπήσει τη διεθνή αγορά;

«Βεβαίως και μπορεί… Αρκεί να το πιστέψουμε και να θέσουμε υψηλούς στόχους. Πρωτίστως, νομίζω, χρειάζεται να αλλάξουμε θεματολογία και να πάψουμε επιτέλους να μιμούμαστε αλλότριες κινηματογραφίες, θεματολογίες, μόδες. Γιατί οι μόδες και οι μιμήσεις δεν οδηγούν πουθενά. Σας πέρασε ποτέ από το μυαλό ότι τα κυκλαδικά ειδώλια, η αρμονία του Παρθενώνα, οι πτυχές από τους χιτώνες των αγαλμάτων, η ταπεινότητα των φύλλων της ελιάς θα μπορούσε να είναι σταθερή μόδα στους αιώνες; Αχ αυτές οι ξενόφερτες μόδες της κακογουστιάς που προσπαθούν να ισοπεδώσουν πολιτισμούς χιλιετιών!» Γιατί έχουν εξαφανιστεί οι άλλες κινηματογραφίεςιταλική,αγγλική,γερμανική, γαλλική κ.ά., που κάποτε ήταν ισχυρές- από το Χόλιγουντ; «Γιατί εξανεμίζονται σιγά σιγά τα αγριοράδικα, τα τζίτζιφα, η άγρια μέντα, τα κρινάκια στις απώτερες παραλίες, η γεύση από τα βερίκοκα, τα αερικά από τις πόλεις, οι επαναστάτες, οι χελιδονοφωλιές, η μυρωδιά από το φρέσκο ψωμί, η στάση προσευχής προς τον ήλιο, το τιτίβισμα των πουλιών. Όλα αλλάζουν και όλα πλέον μοιάζουν. Ο κινηματογράφος πώς να γλιτώσει από την ισοπεδωτική λαίλαπα του τίποτα».