ΕΝΑΣ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Στόχος του ιταλικού φασισμού ήταν η ενσωμάτωση της κοινωνίας στο κράτος μέσω του ενός και μοναδικού κόμματος. Σε αυτό το σημείο έχει ιδιαίτερη σημασία ο χαρακτήρας του φασιστικού κόμματος επειδή ως «κόμμα-πολιτοφυλακή» στρατιωτικοποίησε την πολιτική και μέσα από τις πολυσχιδείς δραστηριότητές του αποτέλεσε βασικό μηχανισμό για τον εκφασισμό της κοινωνίας. Για τον Τζεντίλε το ολοκληρωτικό κράτος περισσότερο από καθεστώς ήταν ένα πείραμα συνεχούς επέκτασης της πολιτικής εξουσίας και εντατικοποίησης του ελέγχου και της παρέμβασης στην κοινωνία, ένα πείραμα ανθρωπολογικής επανάστασης, δημιουργίας ενός νέου τύπου ανθρώπου. Ο «νέος Ιταλός» θα ήταν απαλλαγμένος από τις «αδυναμίες» του παρελθόντος (όπως η ανανδρία, ο ατομικισμός, ο διανοουμενισμός κ.ά.). Ήταν ο Ιταλός που είχε αναγεννηθεί στα χαρακώματα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, είχε διαπαιδαγωγηθεί στη βία των φασιστικών ομάδων και ήταν ένας πολίτης-στρατιώτης, ολοκληρωτικά αφοσιωμένος στον Ντούτσε και το φασιστικό κράτος, ένας οργανωμένος συλλογικός άνθρωπος, όπως χαρακτηριστικά τον ονομάζει ο συγγραφέας.