Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Η ασυδοσία τρέχει σε ράγες

Η αυθαιρεσία και το ξεχαρβάλωμα δεν έχουν όρια.

Καλοκαίριασε, σου λέει, το «καταπληκτικό» Μετρό της Αθήνας, που διατείνεται πως είναι «το καλύτερο της Ευρώπης» (μη φας, θά ΄χουμε γλαρόσουπα…) και, άρα, μπορώ ασύδοτα να ταλαιπωρήσω τους- ταλαιπωρημένους από τους καύσωνες – επιβάτες.

Αλύπητα. Άλλωστε ποιος θα με ελέγξει; σου λένε οι υπεύθυνοι. Το υπουργείο; (ας γελάσουμε, όλοι μαζί) Ο άρχων των Μεταφορών, που ξέρει μόνον να κάνει βόλτες με τα βαγόνια και να φωτογραφίζεται; Όοοοχι! Οπότε, άσε να στους τσιτσιρίσω τους επιβάτες.

Εκεί που από τα 3-4 λεπτά μεταξύ δρομολογίων στις δύο γραμμές του Μετρό είχαμε περάσει στα 5 και πλέον λεπτά (κι ας αυξήθηκαν οι σταθμοί και οι επιβάτες), περάσαμε στα τουλάχιστον 10 λεπτά. Και νά ΄ναι 10, καλά είναι… Αλλά πάει ακόμη και 14- και σε ώρες αιχμής.

Σαρδέλες οι ταλαίπωροι επιβάτες. Πατείς με πατώ σε. Χειρότερα από τον χειμώνα! Τον ασύστολο οι αρμόδιοι. Για να κερδίσουν δύο βάρδιες οδηγών… Σαρδέλες και στις αποβάθρες και στα βαγόνια. Τα οποία έτσι κι αλλιώς δεν είχαν κλιματισμό, αλλά τώρα ακόμη και του αεροδρομίου που είχαν σταμάτησαν. Λες και κάνουν οικονομία! Έλεος πια!

Φοίβη
Προφήτες και εύθικτοι

Προς Φοίβη Αθηναίου.

Είμαστε μια θεατρική ομάδα νέων, που τελούμε υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς. Αρχίσαμε τη διαδρομή μας το περασμένο καλοκαίρι, με περιοδεία σε τέσσερις πόλεις του Νομού Αιτωλοακαρνανίας, από τον οποίο καταγόμαστε οι περισσότεροι.

Η παράσταση είναι μια σατιρική επιθεώρηση, σε κείμενα του υπογράφοντος Γιάννη Γουλέ, που κατάγομαι από τον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας και είμαι εγγονός του αείμνηστου μπαρμπα-Γιάννη Γουλέ- βραβευμένου από την Ακαδημία Αθηνών λαογράφου και συγγραφέα, που έζησε και πέθανε στον Αστακό.

Οι παραστάσεις μας είχαν ιδιαίτερη απήχηση στο τοπικό κοινό. Γι΄ αυτό- αλλά και για να εξακολουθήσουμε να σατιρίζουμε τη σύγχρονη πραγματικότητα και να ψυχαγωγήσουμε τους πατριώτες μας, που διψούν για «ποιοτικά» θεάματα- ανανεώσαμε το ραντεβού μας για το φετινό καλοκαίρι. Ήρθαμε εγκαίρως σε επαφή με φορείς της περιοχής, ευελπιστώντας ότι θα πραγματοποιούσαμε πέντε με έξι εμφανίσεις σε Αστακό, Μεσολόγγι, Ναύπακτο, Αγρίνιο, Μοναστηράκι κ.λπ. Η απήχηση από τους περισσότερους ήταν συγκλονιστική, μας υποδέχθηκαν θερμά.

Οι περισσότεροι, πλην του Δήμου Αστακού, διά του δημάρχου. Ο οποίος, παρά τις συνεννοήσεις που έγιναν προφορικά, επειδή δήθεν θίχτηκε προσωπικά από τα κείμενα της σάτιρας, αρνείται να παραχωρήσει τον χώρο του δήμου στην περιοχή Βαρκά, όπου και πέρσι εμφανιστήκαμε.

Επιβεβαιώνεται το ρητό «ουδείς προφήτης στον τόπο του», αλλά πραγματικά δεν περιμέναμε τέτοιου είδους συμπεριφορά, που φτάνει στα όρια της λογοκρισίας, απέναντι σε νέους ανθρώπους που καταθέτουν την ψυχή τους σε αυτό που κάνουν, αφιλοκερδώς, με μόνο οδηγό την αλήθεια και τη σάτιρα, διά της οποίας αυτή- η αλήθειαπροβάλλεται.

Θεωρούμε ότι καταστρατηγείται το προστατευόμενο συνταγματικό μας δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου και της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας, όχι μόνο της δικής μας, αλλά και των θεατών που προσδοκούμε να ψυχαγωγήσουμε. Θεωρούμε εντελώς αυθαίρετη και καταχρηστική την άρνηση του δημάρχου να μας παραχωρήσει, όχι ιδιωτικό του, αλλά δημόσιο χώρο, άνευ οιουδήποτε ανταλλάγματος και οιασδήποτε αμοιβής μας, πλην των αυτονόητων εξόδων διαμονής μας.

Με τιμή, Γιάννης Γουλές Το είπατε μόνος, αγαπητέ Γιάννη, οπότε δεν θα χρειαστεί να σας συνετίσω με τα περί προφητών και εντοπιότητος.


Παράδοξον πράγμα ο Έλλην

Αγαπητή κ. Φοίβη, καλημέρα Κοινή διαπίστωση: κάθε φορά που γίνεται μια θεομηνία (σεισμός, πλημμύρες, καύσωνας, πυρκαγιές κ.λπ.), κράτος και πολίτες λειτουργούμε πρόχειρα, επιπόλαια, σπασμωδικά. Ένα μπάχαλο παντού. Οι τραγικές συνέπειες τεράστιες.

Τι να φταίει, άραγε; Μήπως εκείνο το παλαιό και αμίμητο ρηθέν: «Παράδοξον πλάσμα ο Έλλην. Ατίθασον, περίεργον, ημίκακον, ασταθές, αβεβαίων διαθέσεων, εγωπαθές και μωρόσοφον. Οικτίρατέ τον, θαυμάσατέ τον, αν θέλετε, ταξινομήσατέ τον, αν μπορείτε…».

Με εκτίμηση, Βασίλης Παλαμηδάς, Ν. Ιωνία, Βόλος Μιλάτε για τη ρήση του Αμερικανού δικαστή Ν. Κέλι, που βραβεύθηκε σε διαγωνισμό εφημερίδας της Ουάσινγκτον για τον καλύτερο χαρακτηρισμό λαών, αγαπητέ Βασίλη. Να σας θυμίσω ότι το όνομα «Έλληνες» στα ομηρικά χρόνια δεν αντιστοιχούσε παρά μόνο σε ένα φύλο, που κατοικούσε στη Θεσσαλία και τη Φθιώτιδα, και το οποίο είχε ως ηγέτη του τον μυθικό Αχιλλέα. Άλλοι σχετίζουν τους Έλληνες με τους «ελλούς», το ιερατικό σωματείο της Δωδώνης και άλλοι με τη λέξη «έλλα» που σημαίνει «καθ΄ έδρα», οπότε και Έλληνες είναι οι «αυτόχθονες». Με τον Χριστιανισμό ο όρος «Έλλην» σήμαινε τον ειδωλολάτρη ή τον μη χριστιανό. Ο ελληνιστής Βιλαμότς σχετίζει τη λέξη «Έλλην» με τη λέξη «έλλοψ» που σημαίνει «άφθογγος», οπότε Έλληνες είναι αυτοί που μιλάνε μια ακατάληπτη γλώσσα. Οι Έλληνες κατά τον Ελύτη «συνεχίζουν επί 40 αιώνες να λένε τη θάλαττα θάλασσα και τον ουρανό ουρανό». Ενώ «από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδούμε στην ίδια γλώσσα», όπως είπε ο Σεφέρης. Διαλέγετε και παίρνετε…