Ρέγκε με μπουζούκι

Αν είναι να φοβηθείς κάτι σε τούτη τη ζωή, καλύτερα να φοβηθείς την πλήξη της επανάληψης ή το κυνήγι μιας χίμαιρας που (ενίοτε) λέγεται επιτυχία. Ουδεμία σχέση τα παραπάνω με τους Locomondo (τα παιδιά της ελληνικής ρέγκε). Εκείνοι προτιμούν να παίζουν μουσική- το ρήμα «παίζω» με την έννοια του πειραματισμού.

Από το οδοιπορικό τους στην Τζαμάικα όπου συνεργάστηκαν με τον πολύ Βιν Γκόρντον, ένιωσαν τις δονήσεις της γης των ράστα και ηχογράφησαν τον δεύτερο δίσκο τους, επανέρχονται δριμύτεροι με έναν πιο «ανοικτό» σε αναμείξεις δίσκο, όπου έχει βάλει το χεράκι της (τη φωνούλα της, δηλαδή) η Αμπάρο Σάντσεζ των Αmparanoia και ο Νάτι Μπο των Ska Cubano. Με ένα σωρό συναυλίες και προγραμματισμένη την περιοδεία τον Οκτώβριο στη Γερμανία, δεν κρύβουν την ικανοποίησή τους για την αποδοχή της δουλειάς τους, ειδικά της τελευταίας «που είναι πιο τολμηρή, με μεγαλύτερα ανοίγματα σε ελληνικά στοιχεία απ΄ ό,τι οι δύο προηγούμενες».

Μη σας μπερδέψει το πολύ… ρέγκε «Μe Wanna Dance» (που είναι ο τίτλος του δίσκου). Εφόσον μιλάμε για Έλληνες μουσικούς και ελληνικό στίχο πρέπει να είμαστε ανοιχτοί ακόμη και σε νησιώτικο βιολί ή ελληνικό μπουζουκάκι. Ρυθμός και ήχος που βαδίζει στα χνάρια της κληρονομιάς

Στην αναζήτηση του δικού τους προσωπικού ήχου, οι Locomondo της ελληνικής ρέγκε ανοίγονται και σε απρόβλεπτες συνεργασίες: από την Αμπάρο Σάντσεζ και τον Νάτι Μπο, μέχρι την γκάιντα του Γιώργου Μακρή

του Μπομπ Μάρλεϊ, ανάμεικτος με στοιχεία «σκα», πινελιές νησιώτικου αέρα, γκάιντα, ακόμη και νοσταλγική μπαλάντα με κιθαρίτσα, σε ύφος εφηβικού πάρτι.

«Το live είναι το δυνατό μας κομμάτι», λέει ο Μάρκος Κούμαρης, λίντερ των Locomondo. «Εκεί δοκιμάζονται όλα. Αν κάτσει, το βλέπεις αμέσως στα μάτια του κόσμου». Ίσως γι΄ αυτό και έχετε τόσες συναυλίες φέτος; Σε μια εποχή που όλοι κλαίγονται…

Τι να πω… Χαμός γίνεται. Πενήντα συναυλίες; Ίσως και περισσότερες. Κι αυτό έρχεται και λίγο απότομα- πρέπει να μάθουμε να το διαχειριζόμαστε.

ΙΝFΟ

Οι Locomondo παίζουν στις 5 Αυγούστου στο Αλεποχώρι, στις 7 στη Σίφνο. Πληροφορίες: http://www.locomondo.gr.

Ναι, αλλά το κυνηγήσατε αρκετά…

Είναι αλήθεια. Μας βγαίνει πολλή όρεξη, ενέργεια… Κι όταν δει ο άλλος ότι το εννοείς σοβαρά, σε ανταμείβει.

Την Αμπάρο Σάντσεζ πώς τη γνωρίσατε;

Την Άμπαρο Σάντσεζ την γνώρισαν πέρυσι στο Forum, στο Ελληνικό, όπου είχε έρθει να παίξει. «Όταν άκουσε το κομμάτι (σ.σ.: «Αy, ay, ay») ενθουσιάστηκε και μας κάλεσε στη Βαρκελώνη και το ηχογραφήσαμε εκεί. Ρέγκε είναι, αλλά περίεργο, σε 7/4. Μπαίνει και ο μπαγλαμάς στο τέλος.

Πώς σας φάνηκε η Βαρκελώνη;
Εξαιρετική πόλη. Γίνονται πράγματα εκεί- μουσικά εννοώ. Είναι ένα μεγάλο χωνευτήρι μουσικών, ιδεών, ανθρώπων… Όπου υπάρχει χωνευτήρι, υπάρχει έκρηξη πολιτιστική. Αλλά κάθε ταξίδι εκτός έδρας είναι ζωοποιό από την άποψη ότι βλέπεις κι ακούς νέα πράγματα. Ανοίγει το μάτι σου. Ας πούμε στη Γερμανία, είναι πολύ πετυχημένοι οι Seed – ρέγκε με γερμανικό στίχο παρακαλώ. Είναι εξαιρετικοί, γιατί έχουν έναν δικό τους ήχο.

Φαντάζομαι κι εσείς κάτι ανάλογο προσπαθείτε.

Ε, βέβαια. Γιατί τι ενδιαφέρον έχει αν κάνεις πιστή αντιγραφή ενός τζαμαϊκανού γκρουπ; Θα είναι πάντα καλύτεροί σου… Τώρα που με το Ίντερνετ άνοιξαν τα σύνορα κι έχεις ευκαιρία να ψαχτείς και να ακούσεις μουσικές με ένα απλό κλικ, είναι απίστευτο πώς ανοίγουν τα αυτιά σου. Βέβαια πρέπει να έχεις υπόβαθρο για να επεξεργαστείς όλες αυτές τις πληροφορίες, αλλιώς μπορεί και να πνιγείς…
Μουσική με μηνύματα

Η Ελλάδα δεν είναι κάπως πιο εσωστρεφής μουσικά;

Λογικό είναι. Είναι μια χώρα με δυνατή μουσική ρίζα, δεν έχει λόγο να υιοθετήσει τυφλά νέα ακούσματα. Σε χώρες που η παράδοση δεν είναι τόσο ζωντανή, βλέπεις μια δίψα να ακούσουν μουσικές απ΄ έξω. Οι Γερμανοί, λόγου χάριν, ήταν λάτρεις του μπλουζ και της τζαζ, ενώ οι Γάλλοι με όλα αυτά τα μεταναστευτικά ρεύματα πρόλαβαν κι έφτιαξαν νέα ακούσματα. Εμείς δεν είχαμε κανένα λόγο… Εσείς, λοιπόν, πώς παίζετε ρέγκε;

Ε, τώρα πλέον τα πράγματα έχουν αλλάξει και θα αλλάζουν καθημερινά. Η ρέγκε για μένα είναι η μουσική που μπορώ να εκφραστώ καλύτερα- γιατί ρέγκε άκουγα πάντα. Βλέπω όμως ότι είναι πολλοί εκείνοι που επικοινωνούν μ΄ αυτό τον ήχο. Και τον στίχο…

Παίζει ρόλο ο στίχος;
Βέβαια παίζει. Και η ρέγκε είναι μια μουσική που γεννήθηκε από την ανάγκη να μεταφέρει συγκεκριμένα μηνύματα. Μπορεί να μη θέλουμε να μεταφέρουμε μιζέρια, αλλά σίγουρα για να κάνεις τον άλλο να νιώσει κάτι, ίσως να σταματήσει να σκεφτεί λιγάκι, πρέπει να έχεις να του πεις.