Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Νοικιάζεται όπως είναι επιπλωμένη (η ταβέρνα)

Ήταν που θίχτηκαν οι «σοφοί» του Αρχαιολογικού Συμβουλίου και οι γραμματείς και φαρισαίοι που τους είπε ο διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών πως νοικιάζουν τα αρχαία θέατρα σαν να είναι ταβέρνες.

Όποιος έχει «κολλητό» στα κλιμάκια των φαρισαίων ή είναι «δικό μας παιδί», το ΄χει στο τσεπάκι το αρχαίο θέατρο.

Παράδειγμα; Η απόφαση για παραχώρηση στο ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας και σε παράσταση από τη Νέα Κίο του μικρού θεάτρου της Επιδαύρου, το οποίο έτσι κι αλλιώς πρέπει να μην καταπονείται πολύ από παραστάσεις όσο αναστηλώνεται.

Μπορεί το ΔΗΠΕΘΕ να αποχώρησε (από ευθιξία, λέγεται, επειδή κάποιοι σχολίασαν αρνητικά την ενοικίαση του θεάτρου δίκην ταβέρνας) και η παράσταση της Νέας Κίου να έχει δικαιολογία (ή «ελαφρυντικό») εντοπιότητας, όπως το Λυγουριό που μέχρι πέρυσι έχωνε και δύο και τρεις παραστάσεις (επιπέδου μπουλουκιών τηλεοπτικών αστέρων) στο μεγάλο θέατρο, αλλά το πρόβλημα παραμένει.

Αφού θέλουν να χώνουν παραστάσεις πέρα από το Φεστιβάλ Επιδαύρου και τον Μουσικό Ιούλιο στην Επίδαυρο, γιατί δεν ενεργοποιούν ένα παλιό καλό σχέδιο του Θάνου Μικρούτσικου για λυόμενο θέατρο που θα φιλοξενεί εναλλακτικές παραστάσεις;

Θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν τα εργαστήρια περί αρχαίου δράματος (με ξένους και Έλληνες σπουδαστές) του Πλάτωνα Μαυρομούστακου στο Λυγουριό με μετακλήσεις για μίνι πρωτοποριακές ή πειραματικές παραστάσεις. Και να «στεγάζουν» και τις «εκτός» παραστάσεις τους.

Εκτός αν η ουσία είναι μόνον οι «σφήνες» των «δικών μας παιδιών» και οι λοιπές «χάρες» (και με προεκλογική χροιά)…


Βαραίνει συνέχεια ο ουρανός

Κυρία Φοίβη, Απέραντη είναι η θλίψη μου όπως και κάθε έντιμου κατοίκου αυτής της χώρας, για τις πυρκαγιές που κατακαίουν μέρες ατέλειωτες το πράσινο της χώρας μας.

Η θλίψη έγινε ακόμα μεγαλύτερη με τους θανάτους των τριών πυροσβεστών στην Κρήτη, αλλά και με την πτώση του πυροσβεστικού αεροπλάνου και τον χαμό των δύο ηρωικών πιλότων.

Η πτώση του αεροπλάνου έφερε πάλι μπροστά μου τις τραγικές στιγμές που ζήσαμε εγώ και η οικογένειά μου όταν το πυροσβεστικό αεροπλάνο στο οποίο ήταν συγκυβερνήτης ο γιος μου Ανθ/γός Κωνσταντίνος Αθ. Παλαμιώτης μαζί με τον σμηναγό Στυλιανό Κελετσέκη «έπεσε» την ώρα της κατάσβεσης στη Ροδινή Αχαΐας. Το συμβάν έγινε στις 22 Αυγούστου 1993, το πόρισμα που βγήκε δεν έβγαλε συμπέρασμα και χαρακτήρισε τα αίτια της πτώσης «ανεξακρίβωτα».

Παρακολουθώντας τις ειδήσεις στην τηλεόραση αλλά και στον Τύπο, παρατήρησα πως δημοσιογράφοι, πολιτική και στρατιωτική εξουσία έχουν κάνει «φροντιστήριο» στην Ιστορία στην κ. Ρεπούση, γιατί κανένας δεν αναφέρθηκε στο γεγονός του 1993 και τον μαρτυρικό θάνατο των πιλότων μπροστά σε εθελοντές πυροσβέστες κατοίκους της Ροδινής, λες και πέρασαν έτη φωτός από τότε.

Η θλίψη όμως έγινε ακόμα μεγαλύτερη με τη στάση του Προέδρου της Δημοκρατίας που παρά τις κορώνες του για το περιβάλλον, δύο ώρες μετά την κηδεία των πιλότων έδωσε τη δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο. Ως ελάχιστο φόρο τιμής στους νεκρούς, στη λαμπαδιασμένη Ελλάδα θα έπρεπε να την ακυρώσει.

Λόγια, λόγια, επιταγές χωρίς αντίκρυσμα που δεν εξαργυρώνονται ούτε στη χώρα τού πουθενά!

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, Βασιλική Παλαμιώτου, συν/χος δικαστικός υπάλληλος, Λάρισα.

Δεν έχω παρά λίγο Σεφέρη να αντιτείνω, αγαπητή Βασιλική: «Ποιος θα σηκώσει τη θλίψη τούτη απ΄ την καρδιά μας;/ Χτες βράδυ μια νεροποντή και σήμερα/ βαραίνει πάλι ο σκεπασμένος ουρανός. Οι στο χασμοί μας/ σαν τις πευκοβελόνες της χτεσινής νεροποντής/ στην πόρτα του σπιτιού μας μαζεμένοι κι άχρηστοι/ θέλουν να χτίσουν έναν πύργο που γκρεμίζει». Αν θέλετε στη θέση της νεροποντής «δείτε» μια πυρκαγιά και στη θέση του πύργου την ουσία…


Του μπράβου η καρδιά είναι μια άβυσσος

Αγαπητή μου κυρία Φοίβη Αθηναίου, καλή σου μέρα.

Κάτι παράξενα συμβαίνουν στον τόπο μας (την ωραία Ελλάδα μας) τελευταία:

α) Όταν οι μπράβοι χτύπησαν τον αντιδήμαρχο του Ελληνικού Νίκο Ντάλλα, αφορμή ήταν τα κάγκελα που έχουν περιφράξει την παραλία.

β) Ο δήμαρχος του Ελληνικού Χρήστος Κορτζίδης κάνει απεργία πείνας μέχρις ότου ανοίξει η παραλία (η κλεισμένη με κάγκελα). γ) Διάβασα στα «ΝΕΑ» ότι στο Παγκράτι οι καφετέριες έχουν κλείσει το πεζοδρόμιο.

δ) Την παραλία του Μοσχάτου που πριν από τρία χρόνια έλαμπε (Ολυμπιακοί Αγώνες), τώρα την έχουν κάνει σκουπιδότοπο.

ε) Στο προαύλιο του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας έχουν κατασκηνώσει Γύφτοι.

Εδώ, στο Ελσίνκι, η υπουργός Liisa Ηyssalan στους προεκλογικούς αγώνες (οι εκλογές ήταν στις 13/3/2007) έστησε τροχόσπιτο στο προαύλιο του Εuromarket χωρίς να έχει πάρει άδεια από το δημαρχείο. Ο ιδιοκτήτης του μάρκετ ειδοποίησε την Αστυνομία. Η Αστυνομία τής είπε ότι ο ιδιοκτήτης πληρώνει νοίκι γι΄ αυτό τον χώρο, ενώ εσείς είστε παράνομη και την έδιωξαν κι ας ήταν και υπουργός.

Με εκτίμηση, Γιώργος Θεοδωρόπουλος, Ελσίνκι Φινλανδίας Γι΄ αυτό η Φινλανδία είναι Φινλανδία και η Ελλάδα Ελλαδιστάν, αγαπητέ Γιώργο. Εδώ θα είχαν στείλει στο Έβρο τους αστυνομικούς που θα τολμούσαν να διώξουν την υπουργό. Επίσης, τις παραλίες τις έχουμε για τους «ανθρώπους της νύχτας» και τις καφετέριες.