Δίκτυο

Χίτσκοκ εναντίον καύσωνα

Ο χρόνος είναι η καλύτερη επιβεβαίωση της αξίας ενός έργου και το θρίλερ του Άλφρεντ Χίτσκοκ «Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων» το αποδεικνύει αυτό περίτρανα. Βγήκε, έπειτα από πολλά χρόνια και εν μέσω καύσωνα σε δύο θερινά σινεμά και σκίζει, να οι ουρές! Και όσον αφορά την πλειονότητα των θεατών δεν πρόκειται για κάποιους… μεσήλικους σινεφίλ που θέλουν να θυμηθούν τα νιάτα τους. Οι περισσότεροι από τους μισούς είναι που θέλουν να δουν ένα από τα αριστουργήματα του «σατανικού» και ειρωνικού μετρ του σασπένς στη μεγάλη οθόνη κι όχι στο κουτί της τηλεόρασης. Έτσι, μέχρι τώρα, έχουν τρέξει μέσα σε πέντε νύχτες πιο πολλοί από 4.000 θεατές να δουν το φιλμ που- να το δείτεθα είναι από τις επιτυχίες του φετινού καλοκαιριού…
Κίτρινο, βαθύ κίτρινο…

«Δελτίο Ενημέρωσης της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, Συνθετών και Μεταφραστών».

Ένα έντυπο στο οποίο έχω αναφερθεί και άλλοτε γιατί συχνά αγανακτώ όταν το διαβάζω: ένας χείμαρρος προοδευτικότητας, ανοιχτής, σύγχρονης σκέψης, φιλονεϊσμού, δημοκρατικότητας, ευγένειας, σεμνότητας και λεπτότητας… Και μια άνευ προηγουμένου κιτρινίλα. Λίγοι, μόνιμοι θαμώνες, απ΄ το Διοικητικό Συμβούλιο βασικά της Εταιρείας («πικραμένοι» και «αδικημένοι»;) που βρίζουν αγοραία, ενίοτε χυδαία, σπιλώνουν, ρίχνουν- εντελώς «κίνκι» έντυπο…- σεξουαλικά υπονοούμενα. Προς πάσα κατεύθυνση.

Προς όπου, δηλαδή, τους σηκώνει. Στη χειρότερη παράδοση… Και με «άλλοθι» την προάσπιση του ελληνικού θεατρικού έργου και των μελών της Εταιρείας. Υπάρχουν όμως και κάποια όρια. Αυτή τη φορά, στο τεύχος 41, διαβάζω- μεταξύ πολλών άλλων, με τα οποία δεν ξέρω αν πρέπει να γελάσω ή να κλάψω και για τα οποία άκουσα ότι ετοιμάζεται ένα ξεγυρισμένο πακέτο μηνύσεων που θα το φυσάνε και δεν θα κρυώνει: «Την χάσαμε, ω ναι, την χάσαμε και πώς να παρηγορηθούμε και φέρτε μας μανιάτισσες μοιρολογίστρες να πούνε τον καημό και για τη θεία Λιν Σίμουρ που την χάσαμε… […]. Αναγκάστηκε τελικά και η θεία Λιν να τα μαζέψει και να γυρίσει στην πατρίδα του “φάιβ ο κλοκ” […] και ώρα καλή στην πρύμνη της και αέρας στα πανιά της…». Και αυτά (το συγκεκριμένο είναι και ανυπόγραφο) τα γράφουν, για μία από τις μεγαλύτερες χορεύτριες του 20ού αιώνα που βρέθηκε για περίπου έναν χρόνο επικεφαλής του Μπαλέτου της Λυρικής και παραιτήθηκε απογοητευμένη από την «περιρρέουσα ατμόσφαιρα», ΠΟΙΟΙ; Και ΑΠΟ ΠΟΥ αντλούν αυτό το θράσος; Αν αυτό είναι ύφος που συνάδει σε έντυπο σωματείου που θέλει να θεωρείται πνευματικό το αφήνω στην κρίση σας. Και στην κρίση των μελών του. Που για άλλη μία φορά αναρωτιέμαι: Δεν ντρέπονται; Και δεν αντιδρούν; Εκτός κι αν αυτού ακριβώς του ύφους είναι το έντυπο που τους αξίζει.


Χιπ χοπ με δουλειά

Σιγά σιγά, αθόρυβα σχεδόν, αλλά με πολλή προσπάθεια και συνέπεια η χιπ χοπ σκηνή στα μέρη μας όλο και κάτι ετοιμάζει. Από τα στούντιο φτάνουν στ΄ αυτιά μου ωραίες παραγωγές- κινητικότητα μεγάλη εν όψει φθινοπωρινών κυκλοφοριών- και πολλά events. Με μεγάλα ονόματα. Είδαμε τον Snoop Dog και τον Τhe Game (είχαμε δει πέρσι Βusta Rhymes και Jay Ζ), τους κορυφαίους δηλαδή- σήμερα οι da-tribes φέρνουν τον Whoo Κid, τον dj του 50 Cent (τον 50 Cent είδαμε επίσης) και δεν μπορεί παρά να χαίρεται αυτή η «σκηνή» με όλα αυτά που συμβαίνουν. Χωρίς μεγάλα λόγια, αλλά με δουλειά.