«Η ρουλέτα του Βατικανού»

«Η ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΥΡΙΩΣ ΜΕ
ΤΟ ΣΕΞ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΛΙΓΟ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΚΝΟΠΟΙΙΑ.
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΟ». ΑΥΤΗ Η ΦΡΑΣΗ
ΤΟΥ ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΛΟΤΖ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ «ΤΟ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΕΦΤΕΙ» ΠΕΡΙΕΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΠΕΝΓΚΟΥΙΝ. Η ΑΝΕΛΕΗΤΗ ΣΑΤΙΡΑ ΤΟΥ ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΟΓΡΑΦΟΥ ΑΚΟΥΜΠΑ ΜΕ ΤΟ ΕΝΑ ΠΟΔΙ ΣΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΑΛΛΟ ΣΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ.
Η «ρουλέτα του Βατικανού» ή «ρωμαιοκαθολική ρουλέτα» είναι μια ριψοκίνδυνη μέθοδος αντισύλληψης. Βασίζεται στη θερμοκρασία της γυναίκας και στις αμφιλεγόμενες «επικίνδυνες μέρες». Στη δεκαετία του ΄60 πολλές παντρεμένες καθολικές περνούσαν ατελείωτες ώρες καταγράφοντας τη θερμοκρασία τους, σχηματίζοντας ακατανόητα διαγράμματα. Οι παντρεμένοι καθολικοί περνούσαν εβδομάδες επιβεβλημένης αγαμίας, προκειμένου να πετύχουν την «ακίνδυνη μέρα».

Όλα αυτά φαντάζουν παράδοξα, σχεδόν κωμικά, για όσους βρίσκονται έξω από τον χορό. Όμως, οι καθολικοί ήξεραν πως είχαν υπογράψει ένα «υπαρξιακό συμβόλαιο» με την εκκλησία τους. Το καθολικό μεταφυσικό σύστημα τούς παρείχε ηρεμία και σταθερότητα. Σε αντάλλαγμα, ακολουθούσαν τις απάνθρωπες επιταγές του.

Ο Ντέιβιντ Λοτζ (Λονδίνο, 1935) είναι επίτιμος καθηγητής στην έδρα της Σύγχρονης Αγγλικής Λογοτεχνίας στο Μπέρμιγχαμ. Έχει τιμηθεί με βραβεία, έχει εκδώσει δεκατρία μυθιστορήματα και μια συλλογή διηγημάτων. Έχει δημοσιεύσει θεωρητικές μελέτες για τη λογοτεχνία, θέατρο και τηλεοπτικά σενάρια.

Είναι καθολικός. Το μυθιστό ρημά του «Το βρετανικό μουσείο πέφτει» πρωτοδημοσιεύτηκε το 1965, εποχή που η ρωμαιοκαθολική εκκλησία συζητούσε τις θεολογικές συνέπειες που θα είχε το αντισυλληπτικό χάπι στις ψυχές των πιστών της.

Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα αποτυπώνει με ανελέητο χιούμορ τη ζωή ενός ζευγαριού νεαρών καθολικών, οι οποίοι θρησκεύονται, όμως παράλληλα επιθυμούν διακαώς να έχουν σεξουαλική ζωή – χωρίς συνέπειες. Το βιβλίο αγαπήθηκε από τους καθολικούς της εποχής, όμως η σάτιρά του δεν περιορίζεται σε θρησκευτικά ζητήματα. Ένα δεύτερο, εξίσου σημαντικό, μέρος της σάτιρας αφορά τη λογοτεχνία. Το βιβλίο βρίθει λογοτεχνικών παρωδιών. Στο μυθιστόρημα ανιχνεύονται δέκα αποσπάσματα υφολογικής παρωδίας των Γκράχαμ Γκριν, Βιρτζίνιας Γουλφ, Φραντς Κάφκα, Τζότζεφ Κόνραντ, Ντ. Χ. Λόρενς, Φρ. Ρολφ, Τ.Π.

Σνόου, Χένρι Τζέιμς, Τζέιμς Τζόις και Έρνεστ Χέμινγουεϊ.

Η υπόθεση έχει ως εξής: ο Άνταμ Άπλμπι είναι 25 ετών, υποψήφιος διδάκτορας της αγγλικής φιλολογίας. Η τριετής υποτροφία του εκπνέει, η διατριβή δεν λέει να γραφεί, όμως ο καημός του είναι άλλος. Έχει ήδη τρία μικρά παιδιά με τη νεαρή σύζυγό του Μπάρμπαρα. Υπάρχει κίνδυνος η Μπάρμπαρα να είναι ήδη έγκυος στο τέταρτο. Ο Άνταμ μελετά καθημερινά στη βιβλιοθήκη του Βρετανικού Μουσείου, μπερδεύει τη ζωή με τη λογοτεχνία, ζει σε λογοτεχνικό παραλήρημα. Το μυθιστόρημα του Λοτζ περιγράφει, όπως ο Οδυσσέας του Τζόις, μια μέρα από τη ζωή του Άνταμ. Μέσα σ΄ αυτήν τη μέρα γίνονται πολλά: ο Άνταμ πηγαίνει στο αναγνωστήριο, όμως δεν καταφέρνει να ανοίξει βιβλίο, προκαλεί πανικό και αποδιοργάνωση στο Βρετανικό Μουσείο, υποψιάζεται άδικα έναν φίλο για προδοσία, χάνει μια δουλειά αφού τη χάρηκε πρώτα για δέκα λεπτά, γίνεται ρεζίλι στο τμήμα, προσπαθεί να ανακαλύψει κάτι χαμένα χειρόγραφα με ανυπόληπτες μεθόδους, ζει με τον τρόμο του πιθανού τέταρτου παιδιού.

Στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου, το οποίο κατασκευάζεται σύμφωνα με τον εσωτερικό μονόλογο της Μόλι Μπλουμ από τον Οδυσσέα, η σύζυγος Μπάρμπαρα μετακινεί την οπτική γωνία της αφήγησης και μέσα από τον χωρίς στίξη λόγο της δίνει προσωρινή λύση στο πρόβλημα.

David Lodge

ΤΟ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΕΦΤΕΙ

ΜΤΦ. ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟΜΠΡΑΣ- ΑΝΝΑ ΣΑΜΑΡΤΖΗ ΕΚΔ. ΒΕLL, 2007 ΣΕΛ. 234 ΤΙΜΗ: 15 ευρώ