Η ελληνική μοίρα στη σκηνή

O σπουδαίος πεζογράφος μας Δημήτρης Χατζής ανεβαίνει στη σκηνή. Χάρη στο Φεστιβάλ Αθηνών.

Δεν είναι η πρώτη φορά. Έχουν προηγηθεί το «Καληνύχτα Μαργαρίτα» του Γεράσιμου Σταύρου, «Η διαθήκη» του Μάριου Ποντίκα…- διασκευές από διηγήματά του- αλλά για πρώτη φορά ανεβαίνει στη σκηνή μια σύνθεση από το σύνολο των πεζών που άφησε, μικρά- τα περισσότερα- διαμάντια. Η Άννα Κοκκίνου με τη «Σφενδόνη» της, πιστωμένη με το εξαιρετικόκαι ανεξάντλητο…- «Μορφές από το έργο του Βιζυηνού» με το οποίο άνοιξε το ομώνυμο θέατρό της, «ξαναδιαβάζει» το συγγραφικό έργο του Δημήτρη Χατζή (τα διηγήματα των συλλογών «Το Τέλος της μικρής μας πόλης», «Ανυπεράσπιστοι», «Θητεία», «Σπουδές», τη νουβέλα «Η Φωτιά» και το μυθιστόρημα «Το Διπλό Βιβλίο») «με πυξίδα και συνεκτικό ιστό τον δοκιμιακό λόγο του συγγραφέα», όπως σημειώνεται, επιχειρώντας «μια μνημειακή νεοελληνική τοιχογραφία» με τον τίτλο «Οι ιστορίες του Δημήτρη Χατζή», της οποίας υπογράφει το «κείμενο» και τη σκηνοθεσία.

Γεννημένος στα Ιωάννινα το 1913, ο Δημήτρης Χατζής πρωτοπαρουσιάζεται στα γράμματα το 1946 με τη νουβέλα «Η Φωτιά» για να καλλιεργήσει στη συνέχεια βασικά το διήγημα

ΙΝFΟ

Στις 23, 24, 25 και 26 Ιουλίου, «Πειραιώς 260»- Χώρος Δ (τηλ. 210-3272.000, http://www.hellenicfestival.gr). Εισιτήρια: 25, (μειωμένο) 15 ευρώ.

που τα «στενά του πλαίσια τον βοηθούσαν να εισχωρεί βαθύτερα στον εσωτερικό κόσμο των προσώπων και να δίνει τη ζεστασιά της ανθρώπινης σχέσης τους». Ενταγμένος στο αριστερό κίνημα, αναγκάσθηκε μετά τον Εμφύλιο να εκπατριστεί- έζησε στην Ουγγαρία – και δεν επέστρεψε παρά μετά τη Μεταπολίτευση του 1974. «Γνήσια αφηγηματική φλέβα που συνδύασε και γεφύρωσε την καλύτερη παράδοση του ηθογραφικού διηγήματος με τη σύγχρονη ρεαλιστική καταγραφή και την οδυνηρή μαρτυρία», όπως αναφέρεται, ο Δημήτρης Χατζής δίνει μόλις το 1976 το πρώτο και μόνο του ολοκληρωμένο μυθιστόρημα, «Το Διπλό Βιβλίο» αναπτύσσοντας, με δύναμη συγκλονιστική και τρυφερότητα απύθμενη, γύρω από τη ζωή των Ελλήνων εργατών στην Γερμανία, πολλές από τις πτυχές που συγκροτούν την πρόσφατη ελληνική Ιστορία με τις δραματικές της περιπέτειες και προεκτάσεις.

Η θεατρική υφή και διάσταση των ιστοριών του Δημήτρη Χατζή είναι συχνά εύγλωττη- δεν είναι τυχαίο ότι το θέατρο άντλησε από τον Χατζή ήδη από τη δεκαετία του ΄60. Πέρα όμως ή και παράλληλα με τις ορατές και αναγνώσιμες αναφορές στο θέατρο που εμπεριέχονται στο έργο του, στην παράσταση- σύνθεση από κείμενά του που θα παρουσιάσει το Θέατρο «Σφενδόνη», η πεζογραφία ζωντανεύει στο θεατρικό σανίδι, σύμφωνα με τη σκηνοθέτρια, «με παρόν όχι μονάχα το συγκεκριμένο κείμενο που δραματοποιείται αλλά το συγγραφικό έργο στην ολότητά του, καθώς τα “φώτα” της θεατρικής δράσης πέφτουν σε επιλεγμένα- με πολλή προσοχή- κομμάτια κι αποσπάσματα».

Με τον τρόπο αυτόν οι θεατές που μπορεί να γνωρίζουν αλλά και να αγνοούν το συγγραφικό έργο του Χατζή επιδιώκεται «να γίνουν μέτοχοι στο θεατρικό αλλά και κειμενικό αυτό ταξίδι το οποίο φιλοδοξεί να αναδείξει- μεταξύ άλλων- τις συμπλοκές τής ατομικής με τη συλλογική μοίρα του Νέου Ελληνισμού όπως καταγράφηκαν σε μερικά από τα καλύτερα κείμενα της σύγχρονης πεζογραφίας μας».


Δέκα πρωταγωνιστές

Η αναμενόμενη με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παράσταση ανεβαίνει με φιλολογικό σύμβουλο τον Βασίλη Διοσκουρίδη, ειδική σύμβουλο την Καίτη Χατζή, σκηνικό χώρο Ισμήνης Καρυωτάκη, κοστούμια Γιώργου Ζιάκα, χορογραφία Βάσως Γιαννακοπούλου και φωτισμούς Αλέκου Γιάνναρου. Παίζουν: Κώστας Βασαρδάνης, Αντώνης Δημητροκάλλης, Άννα Κοκκίνου, Ευριπίδης Λασκαρίδης, Δημήτρης Οικονόμου, Μαρία Πρωτόπαπα, Χρήστος Σαπουντζής, Μάνος Σταλάκης, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Κατερίνα Φωτιάδη. Χορεύουν: Παναγιώτης Αργυρόπουλος, Άλτιν Χούτα, Βάσω Πολυμέρη.