Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

«Σαν πολύ γυμνή δεν είναι η αλήθεια σας, μαντάμ;»

Όχι μόνον οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, αλλά και οι Ρωμαίοι ως γνωστόν- παλαιόθεν- είχαν ιδιαίτερη αγάπη για δύο τινά στις σκηνές των θεάτρων τους: στο γυμνό και στην ελευθερία (και του λόγου και της έκφρασης). Δεν σήμαινε αυτό πως δεν σέβονταν και την τέχνη και τα θέατρά τους και το κοινό. Καθόλου! Πώς, λοιπόν, σημαίνει «μη σεβασμός» σε ένα αρχαίο, ρωμαϊκό ωδείο, όπως εκείνο της Πάτρας, η παρουσίαση ενός τρίλεπτου με γυμνούς τους χορευτές, ως μεταφορά για τον κύκλο της ζωής; Αυτό μόνον ο νοσηρός νους κάποιων αρτηριοσκληρωτικών αρχαιολόγων μπορεί να το συλλάβει.

«Σεβασμός» είπε άκριτα, ασυλλόγιστα, σχεδόν σαν βρισιά, κάποια επιστήμονας (λέμε τώρα), που απαγόρευσε με το έτσι θέλω το γυμνό στην παράσταση «Life is perfect» της Τούλας Λημναίου στο Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας.

Ποιος την έβαλε θεματοφύλακα του σεβασμού και της ηθικής μας; Και ποιος την αφήνει να αλωνίζει με χυδαίο- προσβολή στον «σεβασμό»- πουριτανισμό εν έτει 2007; Η Διεύθυνση Αρχαιοτήτων του εκΠολιτισμού μας, μήπως, που δεν ξέρει ούτε καν ποια μουσεία της επικράτειάς της είναι ανοιχτά; Το εκΠολιτισμού μας που αφήνει να κατάσχουν έργα τέχνης στην Αrt Αthina;

Το γερμανικό κοινό δεν είχε πρόβλημα με το εν λόγω γυμνό. Τα σύγχρονα θέατρα, όπου παίχτηκε η ίδια παράσταση, δεν προϋποθέτουν ανάλογο «σεβασμό» κατά την «ηθικολόγο»; Μόνον τα αρχαία; Εκεί δηλαδή που το γυμνό θεωρούνταν κάλλος; Και πού το σέβονταν;


Ελλαδιστάν! Θα κατέβει κανείς;

Αγαπητή Φοίβη, Στον απόηχο της σύγκρουσης των τρένων, μια μικρή ιστορία για το πώς αντιλαμβάνονται οι ιθύνοντες τη διαχείριση των μέσων μεταφοράς, όταν δεν μας βομβαρδίζουν με ολοσέλιδες διαφημίσεις.

Μια βραδιά, περίμενα στον σταθμό του Προ-αστειακού στη Νεραντζιώτισσα το τρένο προς την κατεύθυνση του Αεροδρομίου, όπως υποδεικνύουν οι σχετικές επιγραφές. Το ίδιο έκαναν και δεκάδες συμπολίτες μου. Ο ηλεκτρονικός πίνακας για την ενημέρωσή μας δεν λειτουργούσε. Η αναμενόμενη άφιξη, σύμφωνα με τον νέο πίνακα δρομολογίων που είχε α ναρτηθεί, ήταν στις 21.44, ενώ για το επόμενο στις 22.04. Στις 21.54 ήρθε τρένο από την αντίθετη μεριά της πλατφόρμας, όπως και στις 22.14. Περιμένοντας πλέον μισή ώρα κι ενώ θα έπρεπε να είχαν γίνει δύο δρομολόγια, άρχισα να αγανακτώ.

Στο άλλο άκρο της πλατφόρμας, από τη μεριά της κατεύθυνσης προς Αθήνα, βρίσκω έναν φύλακα και τον ρωτάω αν γνωρίζει τι ακριβώς γίνεται. Έκπληκτος, ακούω να λέει: «Δεν ακούσατε που έλεγα πως ήρθε τρένο για Αεροδρόμιο» και να μου εξηγεί πως οι επιγραφές δεν ισχύουν εδώ και πολύ καιρό (!), καθώς τα δρομολόγια εκτελούνται από αυτήν την πλευρά (προς Αθήνα!). Ρώτησα αν υπάρχει κάποιος υπεύθυνος στον σταθμό και ο άνθρωπος μου απάντησε αρνητικά, καθώς αυτός είναι ένας απλός φύλακας!

Κοντολογίς, έχουν μεταφέρει τα δρομολόγια και των δύο κατευθύνσεων στη μία πλευρά της πλατφόρμας, ενώ έχουν βάλει έναν αναρμόδιο υπάλληλο να κάνει τον τελάλη και όποιοι άκουσαν, άκουσαν (εμείς που καθόμασταν πενήντα μέτρα μακριά, ατυχήσαμε!). Έστω κι έτσι, τα δρομολόγια καθυστερούν αρκετά και δεν υπάρχει ηλεκτρονική πληροφόρηση!

Πες μου, τώρα, όταν βλέπω τον Μισέλ μας να κορδώνεται σε υδροπλάνα και τρένα, να πάρω ένα γιαούρτι και να τον δροσίσω, καλοκαιριάτικα; Αρκετά με το δούλεμα.

Μιχάλης Δεληγιάννης Δεν λέτε που υπήρχε έστω δρομολόγιο, αγαπητέ Μιχάλη, διότι όπως μας τα έκανε ο Μισέλ, συνήθως Ντεν Έκει Ντρομολόγκιο, Καρντιά Μου. Αφού εν έτει 2007 όλα τα κάνουν χειροποίητα (σαν χορτόπιτα). Πολλλάαααα χρόνια μετά θα έρθει και στο δικό μας το χωριό ο αυτοματισμός, η οργάνωση και το πρόγραμμα. Ό,τι χτίστηκε στους Ολυμπιακούς γκρεμίστηκε με συνέπεια περισσή. Το Μετρό- τι κι αν αύξησε τους σταθμούς του- αραίωσε τα δρομολόγια πάνω από 5λεπτο. Αιρκοντίσιον; Ούτε λόγος. Στου αεροδρομίου το πολύ πολύ. Ο Ηλεκτρικός, που πέρυσι δεσμεύονταν από τούτη τη στήλη οι αρμόδιοι ότι θα βάλει κλιματισμό; Μπαααα. Μπάρμπεκιου! Σαν τα ελάφια της Πάρνηθας! Και ασυδοσία στην ευγενή χορηγία του ελληνικού λαού…


Του Νερωνάκου η χαρά

Φοίβη, Να ξέρεις ότι θα είσαι η πρώτη που θα καλέσω! Ξέρεις πού; Στη βιλάρα μου στην Πάρνηθα! Ναι, όπως τ΄ ακούς. Να πιούμε φραπόγαλο δίπλα στην καταγάλανη πισίνα μου, να πλατσουρίσουμε τις ποδάρες μας στο καυτό τζακούζι μ΄, να φάμε μπριζολάκια στο barbecue, να δούμε ταινίες στο home cinema! Τέλεια, έτσι; Αλλά από του χρόνου, έτσι να ψήσω τους «εκλεκτούς μου φίλους», όχι με mail αλλά με ψήφους! Πιστεύω να άλλαξες άποψη. Άλλωστε, γιατί να στέλνεις mail, γιατί να βγαίνεις στον δρόμο, γιατί να εξεγείρεσαι, γιατί να αντιδράς; Μου χαλάς τη δουλειά, το καταλαβαίνεις; Άσε που τώρα πήρα και κάτι ομόλογα… φρέσκα.

(Αχ, θα τρελαθώμεν!)

Γεια χαρά, George Μar.

Αχ, πολύ σας ευχαριστώ αγαπητέ George. Αλλά μία χάρη: Να φωνάξουμε και τον μεσιέ Πολύδωρα (που έχει τα πόδια γρήγορα) και τα πρωτοπαλίκαρά του- που έτσι κι αλλιώς ελεύθεροι κάθε κατηγορίας θα παραμείνουν, σεμνά και ταπεινά- στην πισίνα με τα μπριζολάκια να έρθουν να δουν τι έκαναν; Να το χαρούν τα παιδιά.