ΕΡΕΘΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΗ

Τον αποκάλεσαν «συγγραφέα των συγγραφέων» και δικαιολογημένα. Πολλοί ήρωές του είναι ποιητές, πραγματικά πρόσωπα τα οποία μάλιστα σχολιάζει και τα οποία φωτίζουν με την πολιτεία τους την αιματηρή ιστορία της Λατινικής Αμερικής. Έτσι και στο Μακρινό Αστέρι ξεδιπλώνεται το κλίμα των πνευματικών ανησυχιών που σημάδεψαν τόσο τις φωτεινές όσο και τις σκοτεινές ώρες της Χιλής στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, με τον Μπολάνιο να σκαλίζει τη γοητεία του κακού και τα παιχνίδια της λογοτεχνίας είτε με την Επανάσταση είτε με την Αντεπανάσταση. Να λοιπόν γιατί τούτη η νουβέλα, εκτός από ερεθιστική, είναι και επίκαιρη. Διότι διερευνά τι είναι σήμερα «προοδευτικό», διότι μας επισημαίνει ότι αυτές που θεωρούμε πρωτοπορίες είναι συχνά φορείς αντιδραστικών μηνυμάτων και διότι μας προκαλεί να πάψουμε να λειτουργούμε σαν παθητικοί καταναλωτές κάθε είδους ιδεών- πολιτισμικών, πολιτικών, κοινωνικών- και να καλλιεργήσουμε μια κριτική στάση. Αυτήν την έννοια έχει στο βιβλίο του το ανατροφοδοτούμενο κυνήγι του ποιητή- δολοφόνου Βίντερ, ο οποίος θα αλλάζει συνεχώς ονόματα και θα συνεχίσει να «εκφράζεται» μέσα από νοσηρές καλλιτεχνικές δράσεις ή περιοδικά με διφορούμενο χαρακτήρα, χωρίς ποτέ να τον στριμώξει η επίσημη δικαιοσύνη. Προσοχή, το λογοτεχνικό έγκλημα ισοδυναμεί με το πολιτικό έγκλημα, μας λέει με τον τρόπο του ο Μπολάνιο, υπογραμμίζοντας ότι η στάση μας στη ζωή αντανακλά τις ιδέες μας.