Στα… αρχαία βήματα της Κάλλας

Η οπερατική «Μήδεια» του Κερουμπίνι, που είχε ερμηνεύσει η Μαρία Κάλλας πριν από 46 χρόνια στην Επίδαυρο, «επιστρέφει» στο αρχαίο θέατρο
Η «Μήδεια» του Λουίτζι Κερουμπίνι θα παιχτεί αύριο στην Επίδαυρο, σε έναν χώρο θεωρητικά ακατάλληλο για όπερα. Σε μια παραγωγή του Ελληνικού Φεστιβάλ, που είναι μια διεθνής συνάντηση πολλών αστέρων. Αφιερωμένη στη Μαρία Κάλλας με αφορμή την επέτειο των 30 χρόνων από τον θάνατό της, η τρίπρακτη όπερα του Λουίτζι Κερουμπίνι ανεβαίνει σε σκηνοθεσία, σκηνικά και κοστούμια Γιάννη Κόκκου. Ο διαπρεπής καλλιτέχνης καλεί για τον ρόλο που ερμήνευσε μοναδικά η Κάλλας μια Ιταλίδα σοπράνο, την Άννα Κατερίνα Αντονάτσι, την οποία Γάλλοι, Ιταλοί και Αυστριακοί τιμούν με το παρωνύμιο «Κάλλας των καιρών μας».

«Η Αντονάτσι- Μήδεια έχει μια έντονη δύναμη έκφρασης, αστραφτερή εντυπωσιακή ομορφιά και την τραγική υφή που είχε η Κάλλας. Νομίζω θα είναι πολύ καλή», λέει ο γαλλοτραφής Έλληνας με τη μεγάλη καριέρα στην Ευρώπη. «Η «Μήδεια» παιζόταν σπάνια, ώσπου έγινε γνωστή χάρη στη Μαρία Κάλλας, η οποία την έπαιξε μέσα από καταστροφές και καταιγίδες, στην Επίδαυρο το 1961, μόνο μία ημέρα. Εμείς από την αρχή κάνουμε μια παράσταση, το Σάββατο, ελπίζοντας πως θα γλιτώσουμε ανάλογα δεινά» (γελάει). Αν και για τρίτη φορά σκηνοθετεί τη «Μήδεια», στην Επίδαυρο δεν επαναλαμβάνει τα δοκιμασμένα. «Την αντιμετωπίζω σαν να είναι για πρώτη φορά, εξ αιτίας του ανοιχτού χώρου, του ιδιαίτερου θεάτρου. Η φημισμένη ακουστική της έχει ιδιορρυθμίες.

ΙΝFΟ

«Μήδεια», αύριο, στις 21.00, στην Επίδαυρο. Με ελληνικούς υπέρτιτλους. Εισιτήρια:
50, 40, 30, 20, 10 ευρώ. Τηλ. 210-3230.100, http://www.hellenicfestival.gr.

Μετά την ακουστική μελέτη που έγινε, η λύση που βρήκαμε ήταν να τοποθετηθούν τα όργανα πίσω από την ορχήστρα, οι χορωδοί πίσω από τους μουσικούς, έχοντας απέναντι τον μαέστρο, ενώ στην ορχήστρα θα κινούνται οι σολίστες και κάποιοι ηθοποιοί από τον Χορό.

Κρατάμε την ιδέα ως προς την κεντρική ηρωίδα, πως η Μήδεια είναι ένα τραγικό πρόσωπο, άμεσα συνδεδεμένο με τον Ευριπίδη- αυτό έκανε στην ερμηνεία της η Κάλλας. Η παράσταση επιζητεί την απλότητα, ισορροπώντας την τραγικότητα των ηρώων-θυμάτων με μια μουσική πολύ δυτική του 18ου αιώνα. Γράφτηκε από τον Κερουμπίνι τρία χρόνια έπειτα από την τρομοκρατία της Γαλλικής Επανάστασης. Κρατάει κάτι από το μπαρόκ και βάζει στοιχεία άγριου ρομαντισμού. Επίσης, είναι σημαντικό ότι ο Κερουμπίνι εμπνεύστηκε από τον Κορνέιγ κι αυτός από τον Σενέκα περισσότερο, παρά από τον Ευριπίδη. Η όπερα βασίζεται στο λιμπρέτο που έγραψε γαλλικά ο Francois- Βenoit Ηoffmann. Επειδή όμως θεωρώ πως είναι εξεζητημένο, συμβατικό και μέτριο στη λογοτεχνική του δομή, έτσι ώστε χάνεται η δύναμη των καταστάσεων, επέλεξα το ιταλικό λιμπρέτο, πιο δραματικό, πιο συμπυκνωμένο. Ο Λουκάς Καρυτινός είχε την ίδια άποψη κι έτσι δουλέψαμε με την ορχήστρα Cappella Coloniensis και τη χορωδία της ΕΡΤ».


Ατμόσφαιρα ενθουσιασμού

«Αυτός ο μήνας στην Ελλάδα (Αθήνα- Επίδαυρο) ήταν από τις πιο ωραίες εμπειρίες, με μια σπάνια ατμόσφαιρα ενθουσιασμού στις πρόβες για τη “Μήδεια”», λέει ο φημισμένος για τη γαλατική του ευγένεια, σκηνοθέτης Γιάννης Κόκκος. «Όταν εργάζεσαι με πολλούς, όπως συμβαίνει στο θέατρο, το στοιχειώδες είναι να μη στρέφεις το άγχος σου εναντίον των άλλων. Γιατί στο τέλος δεν υπάρχει ο σκηνοθέτης, αλλά εκείνοι που υπερασπίζονται τη δουλειά του πάνω στη σκηνή- και πώς θα το έκαναν αν τη θεωρούσαν ξένη;».