Ανατρεπτικό «κτήνος»

Όλα ανάποδα. Όλα κόντρα στα προβλέψιμα. Μια σαρκαστική πορνογραφία του 1974 και μια Ελληνολιβανέζα της σκηνοθεσίας, αφήνουν στον τόπο Χόλιγουντ και γαλλικό σινεμά.
Νοκ άουτ κατά σειρά: Αλ Πατσίνο, Σάντρα Μπούλοκ, Τransformers, Ντανιέλ Οτέιγ, Κατρίν Ντενέβ, Εμανουέλ Μπεάρ. Τ΄ αστέρια δεν λάμπουν παντοτινά!

Α, δεν αντέχω τόση σεμνοτυφία. Δηλαδή πώς και γιατί έχει ενσκήψει τόση ατελείωτη πορνογραφία; Κρυφή, φανερή, τρανταχτή, ωμή, σκληρή και πολυμορφική; Μην κουράζεστε. Απλό. Πρώτον, γιατί θέλουμε αυτό που δεν έχουμε. Ας πούμε την Μπελούτσι. Άντε την Γκέντεκ στις «Ζωές των άλλων». Δεύτερον, γιατί η αγορά- από τα ποτά μέχρι τις αθώες σοκολάτες για τα παιδιά – καλλιεργεί το είδος τρελά. Και τρίτον – βασικότερο- επειδή το περιβάλλον, ο περίγυρος, οι θεσμοί, οι παπάδες, η παράδοση, οι θρησκείες, απαγορεύουν παρεκτροπές, εκτροπές και ανησυχίες σεξουαλικές. Αμ πώς νομίζετε μας προέκυψε τόσος άφθονος υλικός πολιτισμός; Από δισεκατομμύρια ανθρώπινα μυρμήγκια που για την παραγωγή υλικών αγαθών επενδύουν άφθονη ενέργεια. Τους ρουφάνε το μεδούλι. Σκοτώνουμε το ένστικτο- το φυσικό κτήνος δηλαδή – και εκτρέφουμε το μηχανικό κτήνος. Σκοτώνουμε τη Φύση και το ρίχνουμε στην παρά φύση. Ο δρ Φρανκενστάιν φτιάχνει με τα χεράκια του το τέρας του Φρανκενστάιν. Έτσι πλάθεται, διογκώνεται, απογειώνεται η φαντασίωση. Έτσι η φαντασίωση αρχίζει να δημιουργεί μια δεύτερη, παράπλευρη, δραστηριότητα. Μια δραστηριότητα που έτσι και ξεφύγει από τον έλεγχο καταλήγει στην παιδεραστία, την κτηνοβασία, ακόμα και στο έγκλημα. Καταλάβατε;

Μην κουράζεστε. Αν δρασκελίσετε το κατώφλι των αιθουσών που προβάλλουν από σήμερα τη μνημειώδη, πικάντικη και άκρως σκεπτόμενη πορνογραφία του Πολωνού Βαλέριαν Μπορόβτσικ με τον τίτλο «La Βete» (το κτήνος) – γαλλικής παραγωγής 1974 παρακαλώ – θα καταλάβετε τα πάντα γύρω από τα δύο κτήνη. Το αληθινό και το τερατικό. Μάλιστα η σκηνή με τη χαριτωμένη Γαλλιδούλα της αριστοκρατίας του 18ου αιώνα είναι από τα πιο τρισχαριτωμένα πράγματα που έχουν καταχωρισθεί στην κινηματογραφική υφήλιο. Το κορίτσι να τρέχει ως τρελή κι αλλοπαρμένη στους αγρούς και τα δάση και πίσω της να ξαμολιέται γιγαντιαίο κατάμαυρο, δασύτριχο κτήνος, απροσδιορίστου είδους, κάτι μεταξύ αρσενικής αρκούδας και ουραγκοτάγκου.

Όσο εκείνη προσπαθεί να «το» αποφύγει, τόσο «εκείνο» σηκώνεται, πετιέται, σκληραίνει, μεγαλώνει, βρυχάται, φουσκώνει και καταβρέχει. Κρουνοί από λευκό, πηχτό υγρό εκσφενδονίζονται από τα ρουθούνια της «προβοσκίδας» του. Ώσπου η παιδούλα μέσα στον πανικό, θεόγυμνη από τη μέση και κάτω, έτσι ώστε η προβοσκίδα να βρει εύκολα τον λαχταριστό στόχο, γραπώνεται από κάποιον κορμό. Και όσο εκείνη με τις πατουσίτσες της κοπανάει τα ορθάνοιχτα, υγρά ρουθούνια του κατάμαυρου εργαλείου, τόσο «εκείνο» μεγαλώνει μέχρι τον ουρανό. Τι άλλο να κάνει το θεοσεβούμενο αυτό πλάσμα; Αποκαμωμένη από τη μάχη, παραδίδεται ολοκληρωτικά σ΄ αυτόν τον ακατανίκητο, δυσθεόρατο εχθρό. Και τότε αρχίζει το πανηγύρι. Διότι η παρθένα, δηλαδή η στέρηση, είναι που κάνει παιχνίδι. Η παρθένα, δηλαδή η νοσηρή φαντασία είναι εκείνη που στο τέλος από τις πολλές φορές και από τις ποικίλες πόζες και παραλλαγές, ρουφάει το μεδούλι του κτήνους. Αυτά που λέτε με την κτηνοβασία. Με την εξής επωδό. Μωρή κακούργα, άφησες στον τόπο τον φαλλό!

Με δυο λόγια: οι ερμηνείες και τα γυρίσματα είναι ακατέργαστα. Προφανώς λόγω οικονομικών δυσχερειών. Όμως η σημειολογία, τα νοήματα, τα σύμβολα

«Το κτήνος»

Σκεπτόμενη, ανατρεπτική πορνογραφία

Το κτήνος διπλό
Το πρώτο, το ένστικτο το πραγματικό
Το δεύτερο, το τερατώδες και φανταστικό

ΒΑΘΜΟΙ=7

(Κακούργα, σκότωσες τον φαλλό!)

και μερικές σκηνές είναι τόσο πλούσιες σε ιδέες και ανατροπές, που ισοφαρίζουν τα σκηνοθετικά ελλείμματα. Δηλαδή χρεοκοπημένος Γάλλος αριστοκράτης τού σήμερα, προκειμένου να βάλει στο χέρι παχυλή κληρονομιά, σπεύδει να νυμφεύσει τον γιο του με μια παρθένα από την Αγγλία. Όμως ο γιος είναι παγανιστής και αβάφτιστος. Κάτι χειρότερο. Είναι μισός άνθρωπος, μισός κτήνος. Απόγονος από τη διασταύρωση του κτήνους με την παρθένα του 18ου αιώνα που λέγαμε. Πράγμα που φυσικά δεν γνωρίζει η Αγγλιδούλα. Η οποία περιμένοντας την τελετή του γάμου, ευλογημένη από κάποιον επίσκοπο του Βατικανού, αυτοπεριορίζεται στο δωμάτιό της, αυτοχαϊδεύεται και φαντασιώνεται τη φαντασίωση της Γαλλιδούλας με το κτήνος. Σόι πάει το βασίλειο της κτηνοβασίας και του αυνανισμού. Η Γαλλιδούλα με το μαύρο κτήνος. Η Αγγλιδούλα με το χέρι και το πόμολο. Αμφότερες αφού χορτάσουν και ξεδιψάσουν με τις φαντασιώσεις τους και με τις παλάμες τους, σκοτώνουν το αρσενικό. Το επιμύθιο με την κτηνοβασία απλό. Όσο δεν το κάνεις, τόσο μεγάλο στο μυαλό σου το φτιάχνεις. Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια. Και για να μη συμβεί αυτό, αφήστε την παρά φύση και πιάστε τη Φύση!


Αγία Αθανασία από το Αιγάλεω

O Μπορόβτσικ υπογράφει μια έντιμη πορνογραφία. Χρησιμοποιεί τη φαντασίωση, αλλά αναφέρεται στη Λογική. Το «Κτήνος» τα λέει έξω από τα δόντια. Ο Τζον Άβνετ με τα «88 λεπτά» («88 Μinutes») αλλά και ο κάποιος Μέναν Γιάπο με την «Εμμονή» («Ρromonition») υπογράφουν δύο ευυπόληπτες ιστοριούλες που στο βάθος εκπορνεύουν τα δύο είδη στα οποία αναφέρονται. Το αστυνομικό θρίλερ και το θρίλερ φαντασίας.

Ανορθολογισμός, χάος, σύγχυση, παπατζήδες. Κατακλυσμιαία η επιδρομή της Αγίας Αθανασίας από το Αιγάλεω στις καλοκαιρινές αίθουσες. Ας πούμε, η σαχλαμάρα «Νext» με τον Νίκολας Κέιτζ. Όπου ένας προφήτης που βλέπει τα γεγονότα πέντε λεπτά πριν αυτά συμβούν, βοηθάει την Τζούλιαν Μουρ του FΒΙ να εξαρθρώσει φωλιά τρομοκρατών που μιλούν γαλλικά και που στόχο έχουν βάλει να εξαφανίσουν από τον χάρτη την Αμερική. Και τρομολαγνεία και ξενοφοβία και χειρομαντεία. Όλα μέσα.

Στον ίδιο πολτό κολυμπάει και ο Αλ Πατσίνο. Μα είναι δυνατόν; Είναι. Όσο χειρότερη η ταινία, τόσο πιο αλμυρή η αμοιβή για ένα τέτοιο θηρίο. Τι να κάνει ο άνθρωπος; Έχει και υποχρεώσεις. Πάμε λοιπόν και ο Θεός βοηθός. Έχουμε και λέμε, διάσημος ψυχίατρος και στέλεχος του FΒΙ λαμβάνει μήνυμα και προθεσμία ζωής μόλις 88 λεπτών. Ο λόγος είναι εκδικητικός. Επειδή με τη γνωμάτευσή του αποτελείωσε στο δικαστήριο κάποιον σίριαλ κίλερ. Από εδώ και κάτω αρχίζει ένα ατελείωτο τρεχαλητό. Τρέχα Αλ, τρέχα. Τρέχει ο Αλ με το κινητό. Τρέχουν όλα τα κοριτσόπουλα γύρω απ΄ αυτόν. Τρέχουν οι πληροφορίες προς αυτόν. Τρέχουν τα κόλπα σε στυλ Τζέιμς Μποντ. Ο Αλ λοιπόν, παρέα με την ψυχολογία, τα κορίτσια, την κινητή τηλεφωνία και με όλες τις απόρρητες πληροφορίες του FΒΙ, εξαρθρώνει τον εχθρό. Το επιμύθιο διπλό. Πρώτον, αφήστε την τεκμηρίωση, το αποδεικτικό υλικό, τα ευρήματα και τον ορθολογισμό και πιάστε τον κόσμο τον εσωτερικό. Α, εσύ μοιάζεις με υποψήφιο δολοφόνο. Εσύ έχεις τα χαρακτηριστικά σίριαλ κίλερ. Περίφημα. Δεύτερον, αφήστε σενάριο, σκηνοθεσία, ερμηνεία και πιάστε τρεχαλητό. Αφού σου λέει έχουμε Αλ Πατσίνο, τι να την κάνουμε την ταινία; Περίπου αυτό λέω κι εγώ. Αφού δεν έχουμε ταινία τι να τον κάνουμε τον Πατσίνο; Εικόνισμα στον τοίχο;

Ακόμα πιο κάτω το «Ρremonition» («Εμμονή») με τη Σάντρα Μπούλοκ. Μια εξαιρετική Σάντρα Μπούλοκ.

Να πέσει το ταβάνι να με πλακώσει αν δεν με πιστεύετε. Διαχειρίζεται τις σιωπές με σάρκα και οστά. Ε και; Σάματι θα πήγαινα ποτέ στο σινεμά να δω μια ξινή που νομίζει πως ο μακαρίτης ο άντρας της είναι ζωντανός; Μόνο με την απειλή του όπλου. Πάμε λοιπόν και ο Θεός- πάλι- βοηθός. Εδώ λοιπόν το ερώτημα που πλανάται στην αίθουσα την πρώτη ώρα είναι αν ζει η πέθανε ο σύζυγος της Μπούλοκ. Κάτι σαν παραλλαγή της «6ης αίσθησης». Έτσι πίστευα, έτσι επιθυμούσα. Πλάνη, αγαπητοί μου. Με το που αρχίζουν οι επεξηγήσεις στο τελευταίο ημίωρο, αδειάζει η οθόνη. Το μπέρδεμα του μπερδέματος, ω Αγία Αθανασία του Αιγάλεω.

ΒΑΘΜΟΙ=3

(Άντε τέσσερα)

ΒΑΘΜΟΙ=3

(Άντε μισή ώρα και πολύ του πάει)

Τζαμαρίες και λαμαρίνες

Μου λένε, οι «Τransformers» (του Μάικλ Μπέι του «Βράχου» παρακαλώ) θα σκίσουν. Ε και τι μ΄ αυτό; Μπας και είμαι αναμορφωτής των γονιών και παιδαγωγός των παιδιών; Άσε τα χαϊβάνια να κουφαθούν από τις λαμαρίνες και τις τζαμαρίες Vovos. Πρέπει και οι ΩΡΛάδες να ζήσουν και οι παιδοψυχίατροι να τα κονομήσουν!

Παρεμπιπτόντως και επειδή το επιχείρημα «μα είναι κόμικς για τα παιδιά» είναι γενικό, ένα έχω να πω. Και το «Λέμονι Σνίκετ» για παιδιά ήταν, αλλά είχε χιούμορ και νιονιό. Και το «Ηappy feet» για παιδιά είναι, αλλά είναι διασκεδαστικό. Και το «Αζούρ και Ασμάρ» για παιδιά είναι, αλλά είναι καλλιγραφικό. Δηλαδή τι είναι τα παιδιά; Ντουβάρια, ξύλα και μπετά; Σας παρακαλώ. Υποτιμάτε τη νοημοσύνη των παιδιών!

Πάμε στο ψητό. Το οποίο- στη μέση της προβολής- συμπυκνώνεται στο εξής περιστατικό. Γυρίζω και αυθορμήτως ρωτάω τον διπλανό συνάδελφο: «Μπας και σου περισσεύει καμιά ασπιρίνη;». Με ρωτάει αυτός: «Μπας και σου περισσεύει ένα δισκίο Λεξοτανίλ;». Δηλαδή και με την εξαίρεση μιας διασκεδαστικής παρένθεσης με τον πιτσιρικά Σάια ΛαΜπεφ και το θεϊκό μωρό με το όνομα Μέγκαν Φοξ, όλο το υπόλοιπο πακέτο κυμαίνεται ως εξής. Ακουστικά, ως συνεργείο με συγκρουόμενες λαμαρίνες. Με χορωδία τζαμαρίες που πίπτουν από ρετιρέ ουρανοξύστη και καταλήγουν θρύψαλα στον δρόμο. Οπτικά, ως βιομηχανία χαλυβουργίας. Με χορωδία από ατελείωτα βιντεογκέιμ με δεκάδες γιγαντιαία ρομπότ να πλακώνονται με δεκάδες γιγαντιαία ρομπότ. Σεναριακά, ως η καταστροφή του Σύμπαντος από την επέλαση κακών ρομπότ. Και εικαστικά ως πλίνθοι, κέραμοι. Επί μισή ώρα δεν μένει μισό τούβλο στη θέση του. Η Αμερική στάχτες και μπούρμπερη. Μωρέ δεν πα να την κάνουν γυαλιά καρφιά. Το πράγμα δεν με αφορά.

Α, ξέχασα. Τα δάνεια πολλά. Όλα μέσα. Τα ρομπότ τρελάθηκαν, Κριστίν, Άλιεν, Γκοντζίλα, Κινγκ Κονγκ, Ο πόλεμος των κόσμων, Ημέρα Ανεξαρτησίας, Star Wars, Άγιο Δισκοπότηρο. Πού να τα θυμάμαι όλα. Ό,τι πεις, ό,τι σκεφτείς, εκεί μέσα θα το βρεις. Αλλά στο τέλος με τα νεύρα σου τσατάλια θα βρεθείς!

«Τransformers»

Good ρομπότ εναντίον Βad ρομπότ
Βούλωσε αυτιά
Βάλε γυαλιά
Με παυσίπονα και ηρεμιστικά

ΒΑΘΜΟΙ=2

(Χρατς, ντουπ, μπιπ, ντιπ για

ντιπ)

Ο Λίβανος κατατροπώνει τη Γαλλία

Τρεις ακόμα πρεμιέρες, δηλαδή μία. Με την εξαιρετική σκηνοθεσία της Ελληνίδας από τον Λίβανο Joanna Ηadjithomas. «Μια υπέροχη μέρα» ων Joanna Ηadjithomas και Κhalil Joreige: ένας νέος σε κατάσταση υπνηλίας με τη μάνα του στοιχειωμένη στο σπίτι τους να περιμένει τον «εξαφανισμένο» από το Ισραήλ, άντρα της και πατέρα του. Ο Λίβανος αποτυπωμένος στην περιπλάνηση του νέου, στην εξαφάνιση του πατέρα και τη μοιρολατρική υπομονή και αναμονή της μητέρας. Εξαιρετική η διαχείριση των νεκρών χρόνων. Ο Αντονιόνι βρίσκει τους μικρούς διαδόχους του. Εξαιρετικά και τα πορτρέτα των τριών, βασικών ηρώων (συμπληρωμένα από τη φιλενάδα του νέου). Η φατσάρα του Ζίαντ Σάαντ από τις πιο εκφραστικές του καλοκαιριού. Τα χαρακτηριστικά της μάνας θυμίζουν Άννα Μανιάνι. Και η περίπτωση της μικρής ξεπερνάει σε αισθησιασμό κάθε άλλο θηλυκό. Για την ιστορία, τα ονόματά τους Τζούλια Κάζαρ και Αλεξάντρα Κahwag. Μην περιμένετε πολλά. Η ιστορία ελλειπτική. Σχεδόν αόρατη. Το θερμόμετρο ανεβαίνει από τα λευκά περιθώρια των σελίδων. Μόνο για απαιτητικούς «Ο κολλητός μου» (Μon Μeilleur Αmi). Μέτρια έως αδιάφορη κομεντί του Πατρίς Λεκόντ. Άφιλος γκαλερίστας και οπαδός τού «δίνω-παίρνω» (Ντανιέλ Οτέιγ) βάζει στοίχημα ολόκληρο αρχαίο αμφορέα πως διαθέτει κολλητό φίλο. Έτσι βγαίνει στη γύρα, χτυπάει πόρτες συμμαθητών και στο τέλος καταλήγει σε μοναχικό ταξιτζή (Ντάνι Μπουν) που έχει απομνημονεύσει ολόκληρη εγκυκλοπαίδεια προκειμένου να κερδίσει ένα εκατομμύριο ευρώ, παίζοντας στο τηλεπαιχνίδι με τον Σπύρο Παπαδόπουλο (ας πούμε). Η αρχή κάτι λέει, στα μισά η βελόνα κολλάει και στο φινάλε η θερμοκρασία ανεβαίνει λόγω τηλεοπτικής μονομαχίας. Απίστευτο. Η τηλεόραση σώζει – κάπως- την ταινία!

«Family Ηero» του Τιερί Κλιφά. Κάτι σαν δράμα, σαν κομεντί, σαν καμπαρέ, σαν τίποτα. Ο μακαρίτης αφήνει το καμπαρέ στα δύο του παιδιά, εκείνα επειδή δεν γνωρίζουν πολλά αποφασίζουν να το πουλήσουν, αλλά οι καλλιτέχνες κάνουν ό,τι μπορούν να το κρατήσουν. Τώρα τι να σας πω; Ότι η Εμανουέλ Μπεάρ μπαινοβγαίνει τραγουδώντας;

Και ότι η Κατρίν Ντενέβ απλώς περιφέρει το όνομά της; Όπου φύγει φύγει!

ΒΑΘΜΟΙ=6

(Μπιζού)

ΒΑΘΜΟΙ=4

(Άντε, λόγω φιλίας)

ΒΑΘΜΟΙ=1

(Χρρρρρρ)