Βlog στο χαρτί και στην οθόνη

Το Βιετνάμ ήταν ο πρώτος πόλεμος που έδειξε η τηλεόραση. Το Ιράκ είναι ο πρώτος πόλεμος online. Χιλιάδες Αμερικανοί στρατιώτες σερφάρουν στο Ίντερνετ τις ατέλειωτες ώρες αναμονής. Δεκάδες από αυτούς γράφουν την καθημερινότητά τους στα δικά τους blog. Κι ένας είδε το ιστολόγιό του να γίνεται βιβλίο. Πριν από λίγες ημέρες, ο 30χρονος Κόλμπι Μπάζελ πήρε το διεθνές βραβείο του καλύτερου «blooker» (blog που έγινε βιβλίο) κερδίζοντας 110 υποψηφίους από 15 χώρες.

Την ίδια ώρα στην Ελλάδα, η Ψιλικατζού, που κατέγραφε στο blog της τις καθημερινές της ιστορίες στο ψιλικατζήδικο που είχε ανοίξει στη Νίκαια, έβλεπε τις δικές της αφηγήσεις να γίνονται βιβλίο. Η 34χρονη Κωνσταντίνα Δελημήτρου καθισμένη πίσω από μία οθόνη, έγραφε στο Ίντερνετ για όσα έβλεπαν τα μάτια της μέσα στο μαγαζί, 15 ώρες την ημέρα. Ρατσισμός, μετανάστες, φτώχεια, ναρκωτικάη Ψιλικατζού πήρε μία γεύση απ΄ όλα.

Κείμενα από το blog περιέχει το βιβλίο της που κυκλοφόρησε.

LΙΝΚS

● http://lulublookerprize.typepad.com/lulu_blooker_blog/
● http://www.cbftw.blogspot.com/
● http://psilikatzoy.blogspot.com/
● http://www.flickr.com/photos/andrewlos

Στις σελίδες του βιβλίου, εκτός από τους χαρακτήρες που μπαινοβγαίνουν στο ψιλικατζήδικο, η Κωνσταντίνα γράφει και τη δική της ιστορία, την προσπάθειά της να αποκτήσει παιδιά. Εκεί περιγράφει όλες τις επώδυνες απόπειρες εξωσωματικής γονιμοποίησης αλλά και τη σιωπηλή αποδοκιμασία του κοινωνικού περίγυρου για το γεγονός ότι έπειτα από εννιά χρόνια γάμου ακόμα δεν είχε παιδιά. Το ίδιο το ιστολόγιο άλλωστε το είχε αρχίσει για να ξεπεράσει μία δύσκολη φάση της ζωής της.

«Το βιβλίο αυτό ουσιαστικά αποτελεί μια θερμή παράκληση προς όλους όσους συνειδητά ή ασυνείδητα αντιδρούν σε οτιδήποτε αποκλίνει από τη στερεότυπη εικόνα ενός ευτυχισμένου ζευγαριού: μπαμπάς, μαμά, παιδάκια. Παρακαλώ σταματήστε να ρωτάτε, να μετράτε μήνες, να συμβουλεύετε, να μοιράζετε μαντζούνια και να συστήνετε γιατρούς», γράφει η Ψιλικατζού.

Στο Ιράκ, ο Κόλμπι Μπάζελ υπηρέτησε δύο χρόνια. Διαβάζοντας σε περιοδικό ένα θέμα για τα blog, αποφάσισε να κάνει το δικό του, για να περνάει την ώρα του στο μέτωπο. Το ονόμασε «Ο δικός μου πόλεμος: Σκοτώνοντας την ώρα μου στο Ιράκ» κι εκεί περιέγραφε τα πράγματα από πρώτο χέρι: τραγικά, τρομακτικά, αλλά και αστεία περιστατικά.

Ο Μπάζελ γρήγορα έγινε διάσημος κι όλοι του ζητούσαν συνέντευξη. Η δημοσιότητα δεν άρεσε ιδιαίτερα στο Πεντάγωνο, που απαγόρευσε το blog. Στο μεταξύ όμως, δέχθηκε μία από τις δεκάδες προτάσεις για την έκδοση βιβλίου κι έγινε ο φετινός νικητής του βραβείου «Lulu Βlooker», δεύτερη χρονιά του θεσμού.

Βιβλία που άρχισαν από ιστολόγια έχουν επίσης κυκλοφορήσει στην Ελλάδα η Κουρούνα, ο Πιτσιρίκος, η Κατερίνα ΣταματίουΠαπαθεοδώρου, η Lily και η Αλεξάνδρα Σταμάτη.


Και δύο ταινίες

Το φετινό (διεθνές) βραβείο του καλύτερου blog μυθοπλασίας κέρδισαν οι φωτογραφίες 36 κουδουνιών σε πόρτες της Φλωρεντίας και οι μικρές ιστορίες των ιδιοκτητών τους, αληθινές ή μη, έτσι όπως τα φωτογράφισε ο Βρετανός Άντριου Λοσάουσκι και τα ανήρτησε στο Flickr. Το καλύτερο blog κόμικς- σύμφωνα με τα βραβεία- ήταν εκείνο του Μπράιαν Φάις, που έχει δημιουργήσει ιστοριούλες για τη μάχη της μητέρας του με τον καρκίνο (στους πνεύμονες). Εύφημο μνεία στον διαγωνισμό των Βlooker έλαβε το blog Ρostsecret. Πρόκειται για ένα ανοιχτό σε όλους έργο τέχνης, όπου οι αναγνώστες στέλνουν ανώνυμα τα μυστικά τους, μικρά ή μεγάλα (ακόμη και εγκληματικά), σε μορφή καρτποστάλ.

Κάποια blog γίνονται και ταινίες όπως το ημερολόγιο ενός Ιρακινού πολίτη στη Βαγδάτη στη διάρκεια του πολέμου, ο οποίος έχει υπογράψει συμβόλαιο με μεγάλο στούντιο. Το ίδιο και το ιστολόγιο μίας Αγγλίδας, η οποία δουλεύει σε γραφείο με υπηρεσίες συνοδών στο Λονδίνο και διηγείται τις γαργαλιστικές της ιστορίες στο Ίντερνετ.