ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

Ο δρόμος δεν είναι πάντως αντιπροσωπευτικό έργο του Κόρμακ ΜακΚάρθυ. Αφενός δεν μπορεί να χαρακτηριστεί γουέστερν και αφετέρου έχει στηθεί με αυτοσυγκράτηση. Οι πράξεις βίας και ωμότητας διαπράττονται στο παρασκήνιο και περιγράφονται με μισόλογα.

Το ύφος είναι σκοπίμως στεγνό και το λεξιλόγιο επίτηδες φτωχό.

Τα φανταχτερά σχήματα λόγου απουσιάζουν και σε πάμπολλες προτάσεις παραλείπονται ακόμη και τα ρήματα. Είναι μυθιστόρημα μικρού λογοτεχνικού διαμετρήματος αλλά και ιδιαίτερα λειτουργικό, κυρίως διότι προσφέρεται για πολλές αναγνώσεις. Ο δρόμος μπορεί λοιπόν να διαβαστεί, όπως όλα τα βιβλία του συγγραφέα, ως παραβολή πάνω στην πολεμοχαρή και βάναυση φύση του ανθρώπου. Μπορεί ακόμη να αντιμετωπιστεί ως προειδοποίηση για το μέλλον, ως τελεσίγραφο που ποντάρει στον πανικό, στην ανάδειξη συμπτωμάτων εκφυλισμού και στην υπενθύμιση της ανθρώπινης θνητότητας. Μπορεί τέλος να προσληφθεί ως απεικόνιση του γονεϊκού τρόμου, διότι εκθέτει πολλά σχετικά συναισθήματα. Την πατρική αγωνία ότι το παιδί θα μείνει ορφανό πριν διδαχτεί τους κοινωνικούς μηχανισμούς. Τον φόβο του πατέρα ότι θα αναγκαστεί να το σκοτώσει ώστε να το λυτρώσει από τρομερά δεινά. Την απελπισία του γονέα που σκέφτεται ότι καταδικάζει το παιδί του να ζήσει σε έναν διαλυμένο κόσμο.