Ξαφνικά «βρέχει» Ινδιάνους
Ο Μπλέιν Ράινινγκερ (Ινδιάνος) και η Έλενα Τοπαλίδου μαζί με άλλους έξι μιλούν στο «Σχολείον» για τη διαφορετικότητα μέσα από το «Βρέχει» της Βίλιας Χατζοπούλου
Ένας περιθωριακός ανάμεσα σε μια απομονωμένη φυλή: το έργο της Βίλιας Χατζοπούλου «Βρέχει» που ανεβάζει ο Ακύλας Καραζήσης για το Φεστιβάλ Αθηνών
«Βρέχει»: ένα φρέσκο, σύγχρονο ελληνικό έργο- της Βίλιας Χατζοπούλου- που εστιάζει στη διαφορετικότητα. Το πρωτοπαρουσιάζει το Φεστιβάλ Αθηνών. Σε σκηνοθεσία- είναι η δεύτερη που υπογράφει- του Ακύλα Καραζήση.
Του καλού ηθοποιού που άρχισε να σπουδάζει Πολιτικές Επιστήμες στη Χαϊδελβέργη αλλά βρέθηκε από το 1985 στο θέατρο, που έχει κάνει κινηματογράφο, τηλεόραση και ραδιόφωνο, διδάσκει Θέατρο ενώ το 2006 σκηνοθέτησε το «Περιπέτεια στην πόλη και την εξοχή», ένα δικό του, εκ βαθέων κείμενο στο «Αμόρε».
Τι συμβαίνει- ή τι μπορεί να συμβεί- όταν ένας «ξένος», ένας «άλλος» εισβάλλει απροειδοποίητα στον περίκλειστο κόσμο μιας φυλής, μιας ομάδας, μιας οικογένειας και «εμβολίζει» με τη δική του κουλτούρα, ιδέες και τρόπο ζωής, τελετουργίες και κώδικες που παραμένουν αναλλοίωτοι χρόνια ολόκληρα; Η σύγκρουση κατ΄ αρχήν μοιάζει αναπόφευκτη, η αντιπαράθεση που εξελίσσεται σε αγώνα επιβίωσης, σκληρή- πόσο μάλλον όταν ως κατακτητικός μοχλός χρησιμοποιείται η ερωτική γοητεία…. Είναι το θέμα του έργου της Βίλιας Χατζοπούλου που χαρακτηρίζεται «σπουδή στη διαφορετικότητα».
Βασισμένο σε έναν ινδιάνικο μύθο περιγράφει την ιστορία μιας ομάδας/ φυλής που δεν εντάσσεται σε κάποιον συγκεκριμένο χώρο ή χρόνο και η οποία ζει ερμητικά αποκλεισμένη από τον υπόλοιπο κόσμο «που οι άνθρωποι της φυλής ξέρουν ότι υπάρχει αλλά κανείς δεν ένιωσε ποτέ την ανάγκη να τον επισκεφθεί» μέχρι που ένας ταξιδιώτης θα απειλήσει αυτήν την «ασφαλή απομόνωση».
«Φύσει και θέσει ταξιδιώτης», ο άγνωστος ξένος «που δε μένει ποτέ εκεί όπου γίνεται πόλεμος» και προτιμά τη
ΙΝFΟ
Στο «Σχολείον»Χώρος Β (Πειραιώς 52) στις 7, 8, 9 και 10 Ιουλίου στις 21.00.
Εισιτήρια: 20, (μειωμένο) 10 ευρώ. Πληροφορίες: Πανεπιστημίου 39, τηλ. 210-3272.000, http// www.
hellenicfestival.gr.
διαρκή μετακίνηση- «για να μην προφταίνω να βλέπω τους άλλους να μεγαλώνουν», λέει- θα προκαλέσει τη σύγκρουση μέσα στη φυλή της οποίας αυτοανακηρύσσεται παρατηρητής. Και η αποδοχή του θα αποδειχθεί δύσκολη, αν όχι ανέφικτη, καθώς θα αντιπαραθέσει στους παγιωμένους κώδικες και στην εθελουσία απομόνωση, την αναταραχή που προκαλεί όχι απλώς η παρουσία κι οι ερωτήσεις ενός ξένου αλλά και η διαφαινόμενη επιδίωξή του να «κατακτήσει» την κοινότητα κατακτώντας τις… γυναίκες της.
«Το ενδιαφέρον στην περίπτωση αυτή», επισημαίνει ο Ακύλας Καραζήσης, «είναι ότι ο σταθερός πόλος, το ομοιογενές, είναι μια φυλή που παραπέμπει στους Ινδιάνους. Δηλαδή, για τον σύγχρονο κόσμο, μία κοινωνική ομάδα ιστορικά και φυλετικά περιθωριακή. Αλλά, από την άλλη πλευρά, κι εκείνος που εισβάλλει στην κοινότητα δεν εκπροσωπεί έναν ισχυρό σχηματισμό- τον δυτικό πολιτισμό για παράδειγμα-, αν και μοναχικός φορέας μιας ανώτερης συγκριτικά κουλτούρας. Είναι ένας ταξιδιώτης που κυκλοφορεί στο μεταίχμιο των κόσμων, κάποιος που με την αποκλίνουσα συμπεριφορά του αμφισβητεί εξίσου το δικό του περιβάλλον όσο και το περιβάλλον της κλειστής κοινότητας στην οποία εισβάλλει». Κι εκεί, όπως επισημαίνει ο σκηνοθέτης της παράστασης, «εντοπίζεται και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον: το σχήμα είναι ασύμμετρο και από τις δύο πλευρές. Συναντώνται δύο αποκλίνοντες πολιτισμοί».
Το «Βρέχει» ανεβαίνει με σκηνικά Νατάσας Καραζήση, κοστούμια Κάθριν Κρουμπάιν, μουσική Μπλέιν Ράινινγκερ. Παίζουν: Μπλέιν Ράινινγκερ, Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, Αλεξάνδρα Διαλυνά- Λεβεντάκη, Δανάη Θεοδωρίδου, Ακύλας Καραζήσης, Άλκηστις Πουλοπούλου, Μαρία Σκουλά, Έλενα Τοπαλίδου.
«Ανορθόδοξη επιλογή»
Στους δύο αποκλίνοντες αλλά και διαφορετικούς πολιτισμούς της παράστασης ο σκηνοθέτης αντέταξε μία τρίτη διαφορετικότητα: της θεατρικής ομάδας που παρουσιάζει το «Βρέχει». Διαφορετικότητα που συνοψίζει στις έννοιες-κλειδιά: «Ερασιτεχνισμός (ως στάση), νεανικότητα (ως στάση), διασταύρωση ειδικοτήτων, ανορθόδοξη ενδεχομένως επιλογή ανθρώπων με κριτήριο όχι απλώς την επαγγελματική επάρκεια αλλά κάτι πιο ιδιαίτερο που είναι η θέση κάθε συνεργάτη μέσα σ΄ έναν πιο δημιουργικό και περίπλοκο κόσμο, τον κόσμο ενός θεατρικού έργου».














