Κεντρίζει… ακόμη και την όπερα

Πολυάσχολος ο Στινγκ αυτό το καλοκαίρι. Από τη μια περιοδεύει ανά τον κόσμο με την επανένωση των Ρolice κι από την άλλη δοκιμάζει την τύχη του στην όπερα για πρώτη φορά στην καριέρα του. Την όπερα με θέμα «Μία απίθανη συνάντηση» έγραψαν ο Στιβ Νίβι και η Μίριελ Τεοντόρι και επιστράτευσαν τις ροκ φωνές των Στινγκ, Έλβις Κοστέλο και Ρόμπερτ Γουάιατ δίπλα στη σοπράνο Μπάρμπαρα Μπόνι και τους Βrondsky Quartet.

Ο Νίβι, πιανίστας στο συγκρότημα Αttractions, γνώρισε τον Στινγκ και τους Ρolice στην τελετή εισόδου των δύο γκρουπ στο «Rock΄ n΄ Roll Ηall of Fame» στο Κλίβελαντ. Εκεί του μίλησε για το εγχείρημά του και για την ιδέα να αξιοποιήσει γνωστούς ροκ σταρ στην όπερα. Προς μεγάλη του έκπληξη ο Στινγκ απάντησε αμέσως θετικά. «Ξέρω ελάχιστα για την όπερα. Αλλά με τράβηξε ο ρόλος και κάποια κοινά στοιχεία στο έργο με τη δική μου ζωή», λέει ο τραγουδιστής των Police.

«Ο χαρακτήρας ανακαλύπτει ένα επίμονο πάθος του για τη μουσική, που τον ωθεί να ακολουθήσει έναν δρόμο διαφορετικό απ΄ αυτόν που είχε πάρει ώς τότε στη ζωή του. Αρνείται επίσης να πιστέψει πως δεν μπορεί να κάνει κάτι γιατί του το απαγορεύουν. Φυσικά δέχθηκα με τον όρο να μη χρειαστεί να φορέσω άσπρο κολάν», αστειεύεται ο Στινγκ. «Είναι όμως μια πρόκληση. Δεν είναι εύκολο να ανακατέψω δύο διαφορετικούς κόσμους, αλλά μου άρεσε η διαδικασία. Το αποτέλεσμα έχει σημασία».

Ο Στινγκ δίνει τον καλύτερό του εαυτό ως ηρωικός τενόρος και υποδύεται τον Διόνυσο, έναν εργάτη σε εργοστάσιο, που ξεμυαλίζεται από μια τραγουδίστρια της όπερας. Περνώντας χίλια μύρια εμπόδια, το αταίριαστο ζευγάρι καταλήγει μαζί σε ένα συναρπαστικό ντουέτο. «Το έργο εξυμνεί τη δύναμη της ανθρώπινης φωνής σε όλη της την γκάμα», λέει ο συνθέτης, που έχει παίξει μουσική με τον Μικ Τζάγκερ και τον Τζέιμς Μπράουν. «Η μουσική είναι ένας κόσμος που θέλω να εξερευνήσω και δεν διαχωρίζω τα διαφορετικά είδη. Πάντα έπαιζα κλασικό πιάνο. Στα 15 μου έγραψα μια Λειτουργία για τη χορωδία της εκκλησίας στη γειτονιά μου. Μετά πήγα στο Βασιλικό Μουσικό Κολέγιο και ήμουν ανοιχτός σε πολλές μουσικές επιρροές».

Ενδιαφέρον για να φιλοξενήσουν την όπερα έχουν δείξει πολλά θέατρα σε Ευρώπη και Αμερική, ανάμεσά τους και η Σκάλα του Μιλάνου. «Απ΄ ό,τι φαίνεται, αυτός είναι ο αιώνας που ευνοεί τα υβρίδια και τη συγχώνευση», λέει ο Νίβι.