Καθαρή πια;

Ευκαιρία να δουν οι σινεφίλ- και οι Έλληνες σκηνοθέτες- μια αμερικανική ταινία με βαθύ κοινωνικό και «πολιτικό» προφίλ. Την ταινία της Λόρι Κόλιερ «SherryΒaby». Γιατί; Για να μη νομίζουμε ότι αμερικανικές ταινίες ίσον οι ανεγκέφαλες υπερπαραγωγές του Χόλιγουντ. Για να διαπιστώσουμε, άλλη μια φορά, ότι εκτός των τειχών του Χόλιγουντ, υπάρχει μια κινηματογραφία που το σώμα και η καρδιά της βράζουν και κοιτούν με ορθάνοιχτα μάτια το «χάλι» γύρω μας.

«Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα» θα μπορούσε να είναι ο τίτλος αυτής της ταινίας. Ηρωίδα της είναι μια νέα κοπέλα που ύστερα από τρία χρόνια βγαίνει από τη φυλακή, έχοντας κάνει και απεξάρτηση από τα ναρκωτικά, και πάει να συναντήσει την μικρή κορούλα της την οποία φροντίζουν ο αδελφός της και η γυναίκα του. Αλλά, ως γνωστόν, ο «λύκος» είναι ελεύθερος, κυκλοφορεί ανάμεσά μας, πίνει το αίμα μας και μετά μας στέλνει στη φυλακή. Έξω είναι η κόλαση, κι όχι στη φυλακή. Και η ηρωίδα της ταινίας – τέλεια η Μάγκι Γκίλενχαλ κι ας μην κέρδισε την Χρυσή Σφαίρα για την οποία ήταν υποψήφια- θα παλέψει για να μείνει καθαρή από καταχρήσεις, να προσαρμοστεί σε μια αδίστακτη κοινωνία, να γίνει μια αληθινή μητέρα. Θα τα καταφέρει;

Δεν πρόκειται για «μεγάλη» ταινία. Πρόκειται, κατ΄ αρχήν, για μια ταινία με σπουδαία σκιαγραφημένο τον πρωταγωνιστικό χαρακτήρα της ηρωίδας- το σενάριο της ίδιας της σκηνοθέτιδος- που η ερμηνεία της Μάγκι Γκίλενχαλ είναι «όλα τα λεφτά».

«SherryΒaby»

Το όνειρο είναι με τους «χαμένους»

της ζωής Η κόλαση είναι μέσα μας

ΒΑΘΜΟΙ: 5

(εκτός τειχών Χόλιγουντ)