Νέοι Δίσκοι

Νεράιδα με φωνή – αγκίστρι

Μικρός που είναι ο κόσμος! Τόσο μικρός, που αν θέλεις τον τσαλακώνεις στη χούφτα σου σαν μπαλίτσα χαρτιού και τον πετάς στα σκουπίδια. Μπράβο βρε, καλάθι! Στο τέλος, όποιος έχει τους πιο πολλούς βαθμούς χάνει. Άλλο παιχνίδι αυτό. Επίσης χάνει όποιος χάνει και την μπάλα. Προχθές, με τις ζέστες που σου φταίνε όλα και τίποτε συγκεκριμένα, δοκίμαζα μουσικές ταξιδιωτικού χαρακτήρα. Αργούν οι διακοπές, τα δάση θα αργήσουν ακόμη πιο πολύ νά ΄ρθουν και, έτσι όπως πάμε, χάσαμε και την ταινία γι΄ απόψε.

Αzam Αli «Εlysium for the brave» (Six Degrees/Α&Ν)

Παγώστε λίγο την εικόνα. Είναι η στιγμή που οι καλοί, ζωσμένοι με κοντάρια, φακούς, ξύλα και ό,τι άλλο βρήκαν μπροστά τους μπαίνουν στη σπηλιά του Κακού (τι να είναι αυτό; Θεριό με χίλια δόντια; Η μάγισσα; Ο εμπρηστής; Η κακιά η ώρα;) για να σώσουν το παιδάκι που κρατάει όμηρο. Εσύ- ο θεατής τώρακρατάς την ανάσα (υποθέτουμε ότι παρακολουθείς, δηλαδή) και τότε είναι που μπαίνει η φωνή της Αζάμ Αλί- μια χρυσή γέφυρα για να κτίσει το σκηνικό- μια φωνή αγκίστρι, που (άντε, σας το υπόσχομαι κι αυτό…) θα γραπώσει και το θεριό και θα σώσει τα δάση. Γιατί η Αζάμ Αλί είναι σαν την καλή νεράιδα της μουσικής. Υπάρχουν και αξιολάτρευτα εξωτικά πλάσματα.

Πιο κάτω, το «Ρrison Βreak» βλέπεις (σειρά με φανατικούς αυτή), τη φωνή της Αζάμ ακούς. Όπου κάτι μυστήριο εξελίσσεται, η Αζάμ ντύνει το στόρι. Στο «Dawn of the Dead», για παράδειγμα, στο «Μatrix Revolutions» και τελευταία στους «300». Κρυστάλλινη, παράξενη, που αντηχεί κάτι παλιό αλλά το κάνει καινούργιο, μυστήριο, υπνωτικό, ατμοσφαιρικό. Το μυστικό της Αλί, από το Ιράν, που πέρασε τα εφηβικά της χρόνια στην Ινδία και μετά μετακόμισε με την οικογένειά της στο Λος Άντζελες, αποκαλύφθηκε στις ταινίες. Όσο πιο μέσα έμπαινε στην περσική παράδοση, τόσο πιο ανανεωμένη εμφανιζόταν. Στο δεύτερο άλμπουμ τώρα, το «Εlysium for the Βrave» (τραγουδισμένο και στα αγγλικά), οι μουσικές της ρίζες, ξεκάθαρες, μεταλλάσσονται σε ρυθμούς και όλο μαζί σε ό,τι την κάνει να είναι μία από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις της «εναλλακτικής» world σκηνής, όπου συνήθως συναντάς ευφυείς ανθρώπους. Δεν ξέρω να σας πω τι γίνεται μετά στο «Ρrison Βreak» (ξεπαγώστε την εικόνα τώρα), αλλά μπορώ να σας πω με βεβαιότητα πως οι μουσικές έχουν πιο πολλή δράση. Γνώμη μου- δεν είναι ανάγκη να συμφωνήσετε κιόλας.


Ο Πρινς σε δράση

Επτά προτάσεις για να μοιράσει ο Πρινς τα τραγούδια του νέου του άλμπουμ πριν το δώσει δωρεάν σε ταμπλόιντ εφημερίδα: ● Να ακούγονται με το που θα ανοίγεις κουτάκι αναψυκτικού ● Με κουπόνια στο σούπερ μάρκετ (παραλαβή ταμείο) ● Με συμβολική αντικαταβολή σε ειδικά σταντ, καθώς το όνομά του παλιά ήταν ένα σύμβολο ● Με κάθε αγορά κλιματιστικού ● Με κάθε SΜS «Σώστε τον Πλανήτη» (γιατί είναι οικολόγος) ● Με κάθε νέα ιδέα για το επόμενο βήμα της καριέρας του ● Σε όποιον προλάβει να το πάρει μόλις ετοιμαστεί. Γιατί η μουσική είναι ελεύθερη και ο Πρινς πρωτοπόρος.


Στον ρυθμό της Βομβάης…

Η ινδική σχολή παίρνει γενικά πολύ καλούς βαθμούς στη δημιουργική χρήση της παράδοσης, αν και εδώ το πρότζεκτ έχει πιο κοσμοπολίτικες διαστάσεις. Στην καρδιά των Βombay Dub Οrchestra, πολυμελούς ορχήστρας ινδικών (κυρίως) έγχορδων στα χωράφια της electronica και του dub, βρίσκεται ο παραγωγός και μουσικός Γκάρι Χιουζ, με εξαιρετικό βιογραφικό συνεργασιών με τους Sly & Robbie και Αrt Οf Νoise. Η ορχήστρα μας πάει σε ένα μεγάλο κλαμπ της Βομβάης, με ντεκόρ 60΄s και στενές επαφές ηλεκτρονικών και φυσικών οργάνων. Στον δρόμο, βέβαια, μεταξύ Ινδίας και «dub» κάπου ελαφρώς το κουράζουν.
… και τάνγκο μέχρι την Τζαμάικα

Με μια τρέλα για τα αργεντίνικα τάνγκο «κολλάω» εύκολα στους La Chicana (και στο Lejos άλμπουμ τους): έξι μουσικοί από το Μπουένος Άιρες, με τη φωνή της Ντολόρες Σόλα και το πάθος του Άτσο Εστόλ, με τα μπαντονεόν και όλα τους, με λίγη ηλεκτρονική αιχμή α λα Γκόταν και πιο πολλή διάθεση να χορέψουν με άλλους ρυθμούς (διασκευάζουν άλλωστε και Τομ Ζε και έχουν σουξέ στη Βραζιλία), αποφασισμένοι να πάρουν το τάνγκο από τα 20΄s και να το φέρουν στα downloadings.

Τώρα πάμε στις ρίζες του drum΄n bass, στο jungle- που πριν πάρει το καλούπι άλλων μουσικών ειδών είχε το δικό του κομμάτι στη δημοσιότητα (αρχές των 90΄s.) Η Soul Jazz records έριξε δίχτυα και ψάρεψε στις πηγές του Jungle (δηλαδή, δεν έχει Γκόλντι εδώ), για τη συλλογή «Rumble in the Jungle», μπρέικς, νταμπ και χάρντκορ ρέγκε από πρωτομάστορες όπως Αsher Senator, Βarrington Levy και Ragga Τwins. Σούπερ, δεδομένου πως έχετε εξοικειωθεί με τη σκληρή πλευρά του ήχου της Τζαμάικας.