Νέα πόλη στην καρδιά του νησιού

Ένα από τα πιο ασφαλή φυσικά λιμάνια της Μεσογείου, η πρωτεύουσα του νησιού είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στη νότια πλευρά του ομώνυμου κόλπου με θέα τη λιμνοθάλασσα του Κούταβου. Οι σεισμοί του 1953- με αποκορύφωμα εκείνον της 12ης Αυγούστου- κατέστρεψαν ολοσχερώς τα εκπληκτικά κτίριά του. Η πόλη χτίστηκε από την αρχή, καταφέρνοντας όμως να διατηρήσει αρκετά στοιχεία της ιδιαίτερης επτανησιακής αισθητικής της.
Η καρδιά της πόλης, ημέρα και νύχτα, κτυπά στην τεράστια κεντρική πλατεία, γύρω από την οποία βρίσκονται πολλά εστιατόρια, μπαρ και ξενοδοχεία. Πριν από αυτήν όμως, είναι απαραίτητη μία βόλτα στην οδό Ριζοσπαστών, τον «δρόμο με τους φοίνικες» όπως είναι κοινώς γνωστή, χάρη στα δέντρα που βρίσκονται αριστερά και δεξιά χαρίζοντάς του κοσμοπολίτικο αέρα. Από τα κτίρια του δρόμου αυτού ξεχωρίζει η οικία Κοσμετάτου, ένα από τα ελάχιστα που επέζησαν του σεισμού.
Την έντονη ζωή της πλατείας συναγωνίζεται το Λιθόστρωτο, κεντρική αγορά από τότε που οι απαιτητικές πελάτισσες αγόραζαν καπέλα και κρύσταλλα Βοημίας. Στον δρόμο με τις γυαλιστερές πλάκες φιλοξενούνται πλήθος από εμπορικά καταστήματα και κομψά καφέ, ενώ ένα ακόμη κτίριο τραβάει την προσοχή: το θέατρο Κέφαλος, ο ιστορικός καλλιτεχνικός χώρος που χτίστηκε το 1857 και εγκαινιάστηκε με την Τραβιάτα του Βέρντι. Δίπλα, στο Αρχαιολογικό Μουσείο (τηλ. 26710-28300), ξεχωρίζει ο τάφος του 3ου π.Χ. από τα Κομποθεκράτα, ενώ αξιοσημείωτα είναι και τα ευρήματα της Μυκηναϊκής, Ελληνιστικής και Ρωμαϊκής Περιόδου.
Κοντά στο Αρχαιολογικό Μουσείο είναι η Κοργιαλένειος Βιβλιοθήκη, μία από τις σπουδαιότερες της Ελλάδος. Η βιβλιοθήκη του 1924 αριθμεί πάνω από 60.000 τόμους, ενώ στη συλλογή της υπάρχουν αρχέτυπα- παλαίτυπα χειρόγραφα και σπάνιες εκδόσεις. Μεταξύ αυτών, το Λεξικό του Σουίδα, ένα από τα σημαντικότερα της χώρας μας, του 10ου αιώνα. Στον ισόγειο χώρο στεγάζεται το Λαογραφικό και Ιστορικό Μουσείο, όπου εκτός από τα αντικείμενα τέχνης, τα χειρόγραφα, τα ιστορικά ντοκουμέντα και τα έπιπλα, οι αναπαραστάσεις θα σας βοηθήσουν να γνωρίσετε την καθημερινή ζωή τόσο των αστών, όσο και των αγροτών της Κεφαλονιάς του παρελθόντος (Δευτέρα- Σάββατο 8.30
– 13.30, 17- 20, τηλ.: 26710-28835, http://vivl-argost. kef. sch. gr/). Παλαιότερο επίκεντρο του Αργοστολίου ήταν η πλατεία Καμπάνας, όπου οι Κεφαλονίτες, μετά την άφιξη των Γάλλων το 1797, έκαψαν το Libro d΄oro, κάνοντας αρχή σε μια νέα εποχή χωρίς τίτλους. Στην ίδια πλατεία βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα με το περίφημο ρολόι και το χρυσό τέμπλο. Για μια βόλτα στα μαγαζιά που συνδυάζεται με τον θαλασσινό αέρα, κατεβείτε προς τη λεωφόρο Αντώνη Τρίτση: Από εδώ, θα θαυμάσετε τη γέφυρα του Δεβοσέτου ή Δράπανου, ένα ιστορικό μνημείο που ενώνει το Αργοστόλι με την απέναντι πλευρά της λιμνοθάλασσας του Κούταβου. Ιδανική για περιπάτους- τώρα που πια δεν επιτρέπεται η διέλευση των αυτοκινήτων- και, γιατί όχι; και για ψάρεμα.
Η παραλιακή οδός του Αργοστολίου αποτελεί εναλλακτικό δρόμο για τη Λάσση. Είναι η πιο κοσμοπολίτικη εκδοχή της πρωτεύουσας με πλήθος από καταστήματα, μπαρ και εστιατόρια μέσα σε κήπους, πολυτελή ξενοδοχεία και την πιο πολυσύχναστη αμμουδιά του νησιού, τον Μακρύ Γιαλό. Μέχρι να φτάσετε εκεί, θα διαπιστώσετε ότι αξιοθέατο είναι και η ίδια η διαδρομή, γνωστή ως Γύρος Λάσσης. Πέρα από τις μικρές παραλίες που εκπλήσσουν ευχάριστα και τα πεύκα που δημιουργούν φυσικά τούνελ, υπάρχουν οι Καταβόθρες με τον χαρακτηριστικό νερόμυλο. Αποτελούν ένα από τα πιο σημαντικά γεωλογικά φαινόμενα του νησιού, καθώς μεγάλες ποσότητες του νερού της θάλασσας διεισδύουν στη στεριά και ακολουθώντας ανοδική πορεία (το πλέον παράδοξο) χάνονται στη γη για να καταλήξουν στην άλλη άκρη του νησιού, στο λιμνοσπήλαιο Μελισσάνη και στον Καραβόμυλο. Πλάι στις Καταβόθρες δεσπόζει ο Φάρος των Αγίων Θεοδώρων του 1828.













