Η «Αντιγόνη» χτυπάει δύο φορές

Δεν έχει αναλώσιμους σταρ, αλλά καλούς ηθοποιούς, δουλειά σε βάθος και κυρίως πρόταση η παράσταση του Λευτέρη Βογιατζή «Αντιγόνη» η οποία γέμισε ασφυκτικά πέρσι και τις δύο βραδιές το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, ενώ κάτι παρόμοιο προβλέπεται να συμβεί και φέτος.

Η ίδια παράσταση επαναλαμβάνεται τώρα, ξαναδουλεμένη στις λεπτομέρειες. Ανεπαίσθητες διαφορές, που δεν φαίνονται. Γιατί «οι διαφορές στην ουσία των πραγμάτων δεν είναι εύκολα διακριτέςείναι στην επιφάνεια», λέει ο Βογιατζής και εξηγεί: «Υπάρχουν στοιχεία που ξαναδουλεύτηκαν, π.χ. στη μουσική, όπου έχουμε μεταπλάσσει παλιά γεωργιανά άσματα. Έχω μια ιδιαίτερη προτίμηση σ΄ αυτό τον ήχο, γιατί συνενώνει διάφορες παραδόσεις και ταυτόχρονα δεν συγκεκριμενοποιεί την προέλευση. Επίσης, τεράστια δουλειά γίνεται στο σκηνικό που επειδή στήνεται στον χώρο θα γίνει από την αρχή.

Όταν πέρυσι, μετά την Επίδαυ- ρο, παίξαμε στους Φιλίππους έγινε το ίδιο σκηνικό, αλλά διαφορετικά, γιατί ήταν διαφορετικό το θέατρο.

Τ α στάχυα τοποθετήθηκαν με εντελώς διαφορετικό τρόπο, καθώς και τα αρχαιολογικά στοιχεία που υπάρχουν στον χώρο.

Το ίδιο έγινε και στη Θεσσαλονίκη».

ΙΝFΟ

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, 29 και 30 Ιουνίου, τιμές: 50, 40, 30, 20 και 10 ευρώ. Τηλ. 210-3230100, www.
hellenicfestival. gr και στα εκδοτήρια που λειτουργούν στον χώρο, δύο ώρες πριν από την έναρξη των παραστάσεων.

Το σκηνικό της Χλόης Ομπολένσκι εντυπωσίασε με το μεγαλείο της απλότητας και τη φωτεινή ομορφιά του. Ένας σκηνικός κόσμος οργανωμένος με στοιχεία αυθεντικά και ρομαντικά.

«Όσο περνάει ο χρόνος, τόσο λιγότερο με πείθει το περίτεχνο σκηνικό, τα κοστούμια. Με τη Χλόη δοκιμάσαμε μια αντίθεση που με ενθουσιάζει. Διατηρήσαμε ένα χώρο αρχαιολογικό, αλλά βάλαμε σύγχρονα κοστούμια. Ένα μη σκηνικό, που όμως είναι σκηνικό, καθώς μετά την αφαίρεση του προστατευτικού παταριού της σκηνής προστίθενται στοιχεία που το συμπληρώνουν φυσικά, αρχαία σπαράγματα, στάχυα. Καθώς οι ρόλοι βγαίνουν από τον χορό- είναι άνθρωποι, όχι ντυμένα ξόανα- φοράνε ρούχα καθημερινά, με κάποια μνήμη από τον ελληνικό εμφύλιο, ώς το ΄60, αλλά πολύ αφηρημένα. Δεν αλλάζουν κοστούμια για να παίξουν τους ρόλους τους. Υπάρχουν πολλά θέματα που προσπαθήσαμε να δούμε, με μια ισορροπία. Δεν υπάρχει τίποτα το εντυπωσιακό στην παράσταση. Απλά σχήματα που βγαίνουν από τον χορό, μια μείξη που μπορεί να βγάλει στην επιφάνεια κάτι. Το ζητούμενο είναι η ροή σε σχέση με την κίνηση, η κίνηση με την ακινησία, με τους νόμους της φυσικής. Η Γη κινείται γύρω από τον Ήλιο κι έτσι εμείς είμαστε ήρεμοι πάνω της. Το ότι υπάρχει η φυγόκεντρος, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει κίνηση. Υπάρχει μια σύγκρουση κινήσεων που δημιουργεί τη φυσιολογική υπόσταση».


«Με αναπτερωμένο ηθικό»

Η επανάληψη της Αντιγόνης απευθύνεται σε όσους δεν μπόρεσαν πέρυσι να εξασφαλίσουν μια θέση στο κατάμεστο και τις δύο μέρες αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Κι όσο κι αν φαίνεται παράξενο, μέχρι στιγμής τα πράγματα δείχνουν ότι κατάμεστο θα είναι και φέτος.

Εξαντλητικές πρόβες, αλλά μια αναπτερωμένη αίσθηση για το αποτέλεσμα που δεν μένει ανεπίδοτο.

«Έφυγα πέρυσι από την Επίδαυρο με αναπτερωμένο ηθικό, όχι μόνο από την ανταπόκριση του κόσμου, αλλά κυρίως γιατί θα μπορούσα να ξανακάνω τραγωδία», λέει ο Βογιατζής.

Η μετάφραση είναι του Νίκου Παναγιωτόπουλου, η σκηνοθεσία του Λευτέρη Βογιατζή, τα σκηνικά και κοστούμια της Χλόης Ομπολένσκι, τα φωνητικά σχήματα του Σπύρου Σακκά, κίνηση Ερμή Μαλκότση, φωτισμοί Λευτέρη Παυλόπουλου.

Ερμηνεύουν: Λευτέρης Βογιατζής, Αμαλία Μουτούση, Δημήτρης Ήμελλος, Νίκος Κουρής, Αγλαΐα Παππά, Εύη Σαουλίδου.