Νέοι δίσκοι

Δροσερά τζαζ κεράσματα

O ήλιος, θολός κοντά στη δύση, μοιάζει με εργοστάσιο παραγωγής ζέστης και η θάλασσα έχει μια λεζάντα που περίπου λέει «σε γελάσανε αν νομίζεις πως θα δροσιστείς». Σκέφτομαι πως είναι καλύτερα να επιτεθώ, ανοίγω τα παράθυρα και η ζέστη μπαίνει και κάθεται μέσα. Χρειάζεται λίγος χώρος ακόμη και αυτό επιτυγχάνεται με τζαζ. Είναι ευρύχωρη σαν μοντέρνα αρχιτεκτονική. Εξαρτάται πάντα βέβαια από τον «αρχιτέκτονα» πώς θα ζεστάνει ή θα δροσίσει το σκηνικό πουμπορώ να πω- χάρη στην τζαζ κλιματίζεται. Η Έσθερ Μέι Τζόουνς ήταν γύρω στα 14 όταν βγήκε με θάρρος να τραγουδήσει μπροστά σε κόσμο, μακριά από το σπίτι της στο Γκάλβιστον. Η αδελφή της, η Μαριάννα, την ενεθάρρυνε σε όλο τον δρόμο. Άλλωστε ποιος ο λόγος να έχει τρακ; Δεν θα τραγουδούσε τίποτε καινούργιο, αλλά τα τραγούδια της Σάρας Βον και της Νταϊάνας Γουόσινγκτον. Η Έσθερ Μέι σε εκείνο τον διαγωνισμό ταλέντων, ένα απόγευμα του 1949, διάλεξε να πει το «Βaby Get Lost». Και για καλή της τύχη, καθόλου lost μέσα στο κοινό ήταν ο Τζόνι Ότις (επίσης κέρδισε και τον διαγωνισμό). Ο Τζόνι Ότις, ελληνικής καταγωγής (Γιάννης Βιλιώτης) μουσικός, τραγουδιστής, διευθυντής ορχήστρας, ιμπρεσάριος ήταν στη δεκαετία του ΄50 μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες- λευκόςστην ιστορία της «μαύρης» ρυθμ΄ εν μπλουζ σκηνής.

Από εκεί ξεκινάει και η ιστορία της Μικρής Έσθερ (όταν μεγάλωσε αρκετά πια άλλαξε το όνομά της σε Έσθερ Φίλιπς) που χάραξε πάνω στην τζαζ (αυτή ειδικά που προερχόταν από τα μπλουζ) τη φωνή της, βραχνή, σκονισμένη και παιχνιδιάρικη από το αλκοόλ και τους καπνούς. Σαν μια Μπιγιονσέ των 50ς με αέρα σκηνής, μπροστά στην ορχήστρα στα κλαμπ και στις μεγάλες αίθουσες χορού.

«Μ΄ αρέσουν οι άντρες έτσι όπως μ΄ αρέσει το ουίσκι μου- τραγουδάει: Αged & Μellow και Ι΄ m Α Βad Girl και Sweet Lips. Κάθε τόσο τραγούδια της ξεπετάγονται στις ραδιοφωνικές εκπομπές του Μπομπ Ντίλαν ενώ κάθε τόσο ντιτζέις και παραγωγοί τσιμπάνε κάποιο ρεφρέν από το Ι Ρaid Μy Dues για να το «σαμπλάρουν» στα δικά τους κομμάτια. Αυτά τα τραγούδια δεν πιάστηκαν ποτέ στη φόδρα του χρόνου. «Ιδρωμένα», χθες το βράδυ, χόρευαν πάνω σε ανεμιστήρες οροφής και παγάκια χωρίς κανένα μέλλον.

Υοu gotta have to chose between me and your cherry wine, λέει και εκεί πάνω μπαίνει ένα διαβολεμένο σαξόφωνο.


Ήχοι της ζέστης…

Με άλλα λόγια η «Ρroper records» κάνει κάτι πολύ καλό, με τον τρόπο που έχει να χειρίζεται τα δισκογραφικά πράγματα με μια σειρά από εκδόσεις που είχα βάλει στο μάτι από καιρό: κάτι σούπερ «κεράσματα» μέσα σε τρεις σειρές επανεκδόσεων: τα proper intros (πρώτης τάξεως εισαγωγές στο έργο του καλλιτέχνη) τα proper boxes- πλήρη πακέτακαι τα proper pairs (ανθολογία από τα «κουτιά» με έξτρα δυσεύρετα κομμάτια) για τα οποία πολύς λόγος γίνεται τελευταία από τους music maniacs. Και ενώ ο πόλεμος με τη ζέστη σκληραίνει κι άλλο, ανεβάζω στα ηχεία τη slide κιθάρα του Εlmore James και ο τόπος γεμίζει ήχους μουσκεμένους στα Delta Βlues- τα τζιτζίκια μπαινοβγαίνουν σαν γκεστ στα κομμάτια και ο χρόνος παγώνει (ωραία λέξη) πάνω στo Standing Αt Τhe Crossroads. Μια και στο σταυροδρόμι κάνει ρεύμα.

Ένα παλιό ψυγείο αγκομαχάει, σαν να ροκανίζει πάγο, γιατί και η ζέστη έχει τους δικούς της ήχους. Όπως όταν τα λάστιχα φρενάρουν απότομα ή ξαφνικά κόβεται το ρεύμα. Τότε, σαν μεγαλοπρεπές «μπεκ» πιστό στο ραντεβού του με τον κήπο, ο Τελόνιους Μονκ ραντίζει τα πάντα με ευφυΐα και τζαζ. Σκέψου: τούτες εδώ οι συνθέσεις γράφτηκαν από το 1949 ώς το 1955. Θα ΄θελα να γινόταν να ενώνονταν τα i-pod όλου του κόσμου με αυτά τα 69 τρακς του «Μonk΄s mood» από τις μουσικές του στην Βlue Νote, Ρrestige και Riverside. Αλλά και τα τζίνι κάπου χάθηκαν τελευταία.

… και νυχτερινό σαξόφωνο
Από τα παλιά έρχεται και το 4πλό σετ του Sonny Rollins, ο οποίος συνεχίζει στα 76 του να παίζει τζαζ, βαδίζει ακάθεκτος στην εποχή του mp3 και το βίντεο της συναυλίας με τα 50ά του μουσικά γενέθλια στο Κάρνεγκι Χολ μπορεί κανείς να το δει στο Υοu Τube. Τo «Sax Symbol» «ψαρεύει» από τα 50ς και από εκείνα τα κομμάτια που του άνοιγαν τον δρόμο για να βρεθεί ανάμεσα στους μεγάλους της τζαζ, με το bebop να έχει αφήσει πίσω του ηχώ και μια νέα- μοντέρνα- εποχή της τζαζ να ανατέλλει. Το σαξόφωνο του Σόνι Ρολινς, καυτή νύχτα του Ιούνη και αργά κουβέντες για μουσικές. Πού κρύβεται αυτό το μουσικόφιλο κοινό; Υποψιάζομαι, χαμένο κάπου μαζί με το τζίνι.


Αll that jazz (στο Ίντερνετ)

● http://www.

allaboutjazz. com όλα και μερικά ακόμη για τη τζαζ. Και μία συνέντευξη του σαξοφωνίστα Grant Stewart με αφορμή το καινούργιο του Ιn the still of the night στην υποδοχή της ιστοσελίδας.

● http://www. bbc.co. uk/music/jazz. Για να ακούσετε μεταξύ άλλων τι «έπαιξε» στην τζαζ σκηνή του Γκλαστονμπέρι (εκτός από τη λάσπη που έπαιζε γενικά στο φεστιβάλ) ● http://www.

jazzreview. com/ σε περίπτωση που θέλετε μια γνώμη για ένα λάιβ ή ένα CD. Ή τι τζαζ να πάρετε μαζί στις διακοπές σας ● http://www. properrecords.co. uk/ με τις πρόσφατες δραστηριότητες, τα νέα άλμπουμ, τις επανεκδόσεις και τον τζαζ (και όχι μόνο) πυρετό που καίει την proper records.