[ ΑΙΧΜΕΣ ] Κολοκυθιά

Τις άσκησε τις διώξεις για το σκάνδαλο με τα αποθεματικά των Ταμείων ο εισαγγελέας, αλλά για λόγους που μόνο αυτός γνωρίζει μας κράτησε μυστικά τα ονόματα. Επειδή δεν μπορούμε να φανταστούμε ότι στόχος του ήταν να προστατεύσει τους Ευγένιους, τους Αγάπιους και τα υπόλοιπα λουλούδια που έγδυσαν τα Ταμεία, οδηγούμαστε στην υπόθεση εργασίας ότι πιθανώς, παρά την ηλικία του, να του αρέσει να παίζει ακόμη την… κολοκυθιά. «Αυτός παραπέμπεται». «Και γιατί αυτός κι όχι εκείνος;». «Και γιατί εκείνος κι όχι ο άλλος;». «Και γιατί ο άλλος κι όχι ο… παράλλος;». Καμιά αντίρρηση, ακόμη και τα μεγάλα παιδιά έχουν δικαίωμα στο παιχνίδι. Όμως εδώ, αυτή η τακτική της Εισαγγελίας μυρίζει απο μακριά συμψηφισμό. Ότι πίσω από την… αιδημοσύνη της κρύβεται η προσπάθειά της να ταυτίσει «τον φάντη με το… ρετσινόλαδο». Να πείσει ότι «τρεις το λάδι, τρεις το ξίδι, έξι το λαδόξιδο». Αλλά αυτές οι πράξεις έχουν θέση σε μπακαλοδέφτερο, όχι σε κορυφαίες κινήσεις ενός από τους πυλώνες της Δημοκρατίας, που είναι η Δικαιοσύνη. Η οποία, για λόγους που εύκολα μπορεί να διαγνώσει κανείς, προσπάθησε χθες να μας διαβεβαιώσει ότι η λεηλασία των Ταμείων που εξετέλεσε μια γαλάζια παρέα κολλητών, είναι ίδια με τα όποιας διαχειριστικής φύσεως προβλήματα εντόπισε η προανάκριση σε ορισμένα Ταμεία την περίοδο 1999-2004. Το γεγονός ότι αυτή η στάση ταυτίζεται με την κυβερνητική τακτική «βάλτε τα όλα σ΄ ένα τσουβάλι για να θολώσουμε τα νερά», λογικά πρέπει να αποδοθεί σε σύμπτωση. Γιατί σε διαφορετική περίπτωση, μάλλον δυσοίωνα είναι τα νέα για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης.