Φαινόμενα

Εξουσία εν κλειστώ

Η έκπληξη με την οποία αντιμετωπίζεται η βία στην Αστυνομία αλλά και το παρασκήνιο της διαδοχής του Αρχιεπισκόπου δεν αποτελούν παρά μιντιακό σκηνοθετικό εφέ
Η ασθένεια του Αρχιεπισκόπου γίνεται αφορμή για εκκλησιαστικό παρασκήνιο. Μια «ρωγμή» στο κλειστό εκκλησιαστικό σύστημα, αιφνίδια και έξω από τον ανθρώπινο έλεγχο, όπως είναι η περιπέτεια της υγείας του ανώτατου εκκλησιαστικού άρχοντα, γίνεται- όπως είναι αναμενόμενο- άκρως «ερεθιστική» για μιντιακές υπερπαραγωγές. Το κλειστό εκκλησιαστικό σύστημα προκαλεί τις κάμερες με το άρωμα ίντριγκας που αποπνέει.

Την ίδια στιγμή το ένα μετά το άλλο, βίντεο από τα άδυτα της Αστυνομίας αποκαλύπτουν δραστηριότητες που προσβάλλουν όχι απλώς τη δημοκρατία αλλά την παράδοση του πολιτισμού μας.

Ένα ακόμη κλειστό σύστημα παραβαίνει τους κανόνες μιας συνταγματικής δημοκρατίας. Η δημοσιοποίηση τους δικούς του και τους ανθρώπινους. Από το βίντεο του βασανισμού στο βίντεο-πορνό και στο βίντεο που αναπαριστά επίθεση με το όπλο να «σκοτώνει» ανθρώπους-στόχους, το δημοκρατικό λούστρο της Αστυνομίας ξεφλουδίζεται.

Αίφνης δυο «περιοχές» της οργάνωσης της ζωής του ανθρώπου, από τις οποίες με διαφορετικό τρόπο μεν, πλην όμωςμε την ίδια υποτιθέμενη αυστηρότητα κανόνων, ασκείται ο έλεγχος της ανθρώπινης συμπεριφοράς, ο έλεγχος της παράβασης, αποκαλύπτεται ότι γίνονται και οι ίδιες κέντρα παράβασης. Για μεν την Εκκλησία η ίντριγκα περί διαδοχής, ενώ ο Αρχιεπίσκοπος βρίσκεται στην αρχή μόλις της μάχης για τη ζωή του, παραβαίνει αν μη τι άλλο τον ανθρώπινο κώδικα σεβασμού της αδυναμίας.

Για δε την Αστυνομία, το ξέσπασμα βίας κατά συλληφθέντων και τα βίντεο-πορνό με πρωταγωνιστές της αθλιότητας αστυνομικούς δεν παραβαίνουν μόνον κώδικες σεβασμού της προσωπικότητας, αλλά κάθε δημοκρατικό κανόνα στον οποίο ορκίζονται, υποτίθεται οι εν λόγω «μερακλήδες» της ένστολης βίας.

Αποδεικνύεται τελικώς ότι η έκπληξη είναι ένας ισχυρός μηχανισμός ελέγχου της συνείδησης του κοινού

Ουδείς φαντάζεται ότι διά της νηστείας και της προσευχής ο χώρος της εκκλησιαστικής διοίκησης είναι περιστερώνας, όπου άσπιλοι και αμόλυντοι από πάθη άγιοι πατέρες περιμένουν τη σειρά τους να διοικήσουν.

Όπως και είναι μάλλον απίθανο να πιστέψει κανείς ότι αστυνομικοί που εκπαιδεύονται να είναι σκληροί, να «σπάνε τον τσαμπουκά», να δείχνουν ποιος έχει την εξουσία και μόνο περπατώντας στον δρόμο, αυτοί οι αστυνομικοί είναι με τη σειρά τους εξίσου αθώες περιστερές, άκακες και αγνές.

Χάριν σκηνοθετικής ευκολίας το μιντιακό θέαμα επιμένει να παρουσιάζει τις εξελίξεις και στον έναν τομέα και τον άλλον σαν να αποτελούν έκπληξη. Λες και δεν γνωρίζουμε ότι στους κόλπους της Εκκλησίας η ίντριγκα θριαμβεύει, έννοια συνυφασμένη με τα κλειστοφοβικά ήθη μιας εξουσίας τόσο απόλυτης, όσο η «εκ Θεού», όπως θριαμβεύει η βία στους κόλπους της Αστυνομίας.
Ακατάλληλη στιγμή για ηρωοποίηση

Είναι επόμενο η ασθένεια του Αρχιεπισκόπου να αποτελεί είδηση. Είναι επίσης επόμενο και απολύτως σύμφωνο με την εικόνα του μιντιακού Αρχιεπισκόπου να ανακοινωθεί εκ μέρους του στα Μέσα κάθε λεπτομέρεια για την κατάσταση της υγείας του.

Δεν θα μπορούσε να έχει διαφορετική στάση ο Χριστόδουλος της κάμερας, ο Αρχιεπίσκοπος των πρωτοσέλιδων, αυτός που σήκωσε το λάβαρο της Αγίας Λαύραςτο της Επαναστάσεως του ΄21 κατά την εκκλησιαστική παράδοση- σε ημέρες ειρήνης και συνταγματικής δημοκρατίας, για να μην αλλάξουν οι ταυτότητες, να μην επιδείξει την ελάχιστη ανθρώπινη γενναιότητα, να σταθεί απέναντι στην ασθένεια με ειλικρίνεια.

Από αυτό το σημείο ωστόσο μέχρι να εξαίρεται η στάση του Αρχιεπισκόπου να ζητήσει από τους γιατρούς του να ενημερώσουν τον κόσμο η απόσταση είναι τόση, όση χρειάζεται κάθε φορά για να ευνοηθεί μια μυθολογία ήρωα ή μάρτυρα που ελάχιστα έχει να προσφέρει τέτοιες εποχές στην Εκκλησία. Ο Αρχιεπίσκοπος έπραξε αυτό που όφειλε και που είναι αυτονόητο για τη θέση και τον ρόλο του. Όσο για τις προσευχές για την υγεία του δεν μπορεί να είναι περισσότερες απ΄ ό,τι είναι για κάθε άνθρωπο που υποφέρει. Όλοι ίσοι και ίδιοι μπροστά στην ασθένεια, όλοι το ίδιο πολύτιμοι στους οικείους τους.