Η επανάσταση της παραμάνας

O Ζακ Μπρελ, ο Τζον Λένον και ο Τζόνι Ρότεν είναι μερικοί από τους πρωταγωνιστές των μουσικών σελίδων του καλοκαιριού σε λευκώματα ή και μυθιστορήματα. Η εποχή άλλωστε ευνοεί τόσο την ανάγνωση όσο και τις μουσικές απολαύσεις. Ο συνδυασμός τους ποτέ δεν έβλαψε κανέναν.

Λάρι Κίργουαν LΙVΕRΡΟΟL FΑΝΤΑSΥ
Ο κόσμος χωρίς τους Βeatles» Μτφ. Χίλντα Παπαδημητρίου, Μεταίχμιο
«”Πού πάμε Ρίνγκο;” “Στην πατρίδα μας Τζον” “Όχι, ρε ηλίθιο αρχ… Πού πάμε πραγματικά;” “Α ναι, στην κορυφή κολλητέ” “Σε ποια κορυφή, Τζορτζ;” “Στην ψηλότερη” “Σε ποια ψηλότερη Πολ;” «Στην ψηλότερη από τις ψηλότερες», πρόσθεσε διστακτικά ο Πολ. Ο Λένον τον τσίγκλησε: “Δεν σε ακούω, ρε μαλ…”».

Εκεί θα πήγαιναν οι Βeatles, στην κανονική ιστορία. Ο Λάρι Κίργουαν όμως, ο Ιρλανδός τραγουδιστής των Βlack 47- και με θεατρικά έργα επίσης στο βιογραφικό του- φαντάζεται στο μυθιστόρημά του τι θα γινόταν αν οι Βeatles τα παράταγαν νωρίτερα, το 1962, τσαντισμένοι και η εταιρία δεν τρελαινόταν με το «Ρlease, Ρlease Μe». Ο Πολ κάνει καριέρα στο Λας Βέγκας, ο Τζορτζ είναι παπάς, ο Ρίνγκο και ο Τζον έχουν οικογενειακούς μπελάδες. Αυτούς τους Βeatles βάζει πονηρά ο Κίργουαν να ξαναβρεθούν- πού αλλού;- στο Λίβερπουλ.

Μάρκος Δαμασιώτης ΖΑΚ ΜΠΡΕΛ. ΖΩΝΤΑΣ ΛΙΓΟ, ΖΩΝΤΑΣ ΔΥΝΑΤΑ
Οδός Πανός, Σελ. 205

«Στην πραγματικότητα επιμηκύνω την παιδική μου ηλικία. Αρνήθηκα να μάθω αν ο τρίτος βοηθός λογιστή με αντιπαθεί στ΄ αλήθεια ή αν δεν τα πάει καλά με τον εαυτό του. Αρνήθηκα αυτήν τη μάχη που μου φαίνεται ανούσια», έλεγε ο Ζακ Μπρελ και ο Μάρκος Δαμασιώτης ακολουθεί τα βήματα ενός από τους πιο ονειροπόλους της μουσικής, του ευαίσθητου, χαρισματικού, αναρχικού Βέλγου.

Βασίλης Λούκας ΕΙGΗΤΤΙΛΑ, ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΓΙΑ ΤΑ ΄80S
Απόπειρα, Σελ. 224

Ακόμη κι αν… έλειπες εντελώς από τον πλανήτη εκείνη την εποχή, δεν υπάρχει περίπτωση να έχεις ξεφύγει από τα ΄80s. Μέσα σε ένα ακαταπόνητο revival της ποπ ΄80s κουλτούρας που ζούμε τα τελευταία χρόνια, ο Βασίλης Λούκας προσθέτει την προσωπική του ματιά. Ξέρει το «γήπεδο», θυμάται τις «φάσεις»- τους Wham του Τζορτζ Μάικλ, τη «Δυναστεία»- και αφηγείται με ανάλογο στυλ το «παιχνίδι» στη μουσική, τη μόδα, την πολιτική, την καθημερινότητα και τις μεγάλες του στιγμές έτσι όπως τις ζήσαμε στην Ελλάδα αλλά και «εισαγόμενες», όρος πολύ ΄80s και αυτός, σαν (όπως λέει) «ένα αφιέρωμα-οδηγό στα χρόνια που έμοιαζαν ατέλειωτο πάρτι». Άνθρωπος των Μedia και ρομαντικός επίσης.

Β.D. Foxmoor ΧΡΕΩΣΕ ΤΑ ΚΙ ΑΥΤΑ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ
ΚΨΜ (www. kapsimi.gr)
Ένας κόσμος φωτιά, ζωντανός, ένας κόσμος που σκέφτεται, που κοιτάζει το δάσος- αλλά και για το δέντρο βρίσκει κάτι να πει. Τους στίχους του Β.D.

Foxmoor, των Αctive Μember, θα βρούμε στο Χρέωσέ τα κι αυτά στη φωτιά – δεύτερη συλλογή από το 2000 ώς το 2006. Στίχοι που «κινούνται», που ο Β.D. (Μιχάλης Μυτακίδης) τους αλλάζει στον ρυθμό και στην ηχογράφηση και που έχουν και πέρα από τη σκηνή δεύτερη ζωή στις σελίδες.

Λάκης Λαζόπουλος ΘΡΥΨΑΛΑ
(Universal)
Στίχοι Λαπαθιώτη, Γιαννακόπουλου, Σακελλάριου, Τσιτσάνη, Παπαγιαννοπούλου, Νικολακοπούλου.

Συνθέσεις Σπάρτακου, Γιαννίδη, Τσιτσάνη, Ζαμπέτα, Καρανικόλα, Νικολόπουλου. Τραγούδι του Λάκη Λαζόπουλου. Πρόκειται για Επτά Ανέκδοτα Χρονικογραφήματα- Θρύψαλα (εκ του ανέκδοτου σημειωματαρίου ρακοσυλλέκτου) , δηλαδή με τη φροντίδα και την επιμέλεια του Κώστα Χατζηδουλή. Μια έκδοση όχι μόνο μουσική, αφού το βιβλιαράκι που την «ντύνει» και τη συνοδεύει προσφέρει απολαυστική ανάγνωση με υλικό από τα παλιά, που διατηρεί με τρόπο θαυμάσιο πάντα μια ειδική φρεσκάδα.