Αγαπημένη μου παλλακίδα…
Εικόνες έντονου λυρισμού και κινέζικης φαντασμαγορίας δίνουν το στίγμα της παράστασης «Σήκωσε τα κόκκινα φανάρια». Ο σκηνοθέτης Ζανγκ Γιμού (κάτω) μετέφερε τη διάσημη, ομώνυμη, ταινία του στη σκηνή, ενσωματώνοντας τον πλούτο της κινέζικης παράδοσης και του δυτικού χορού στην παράσταση του Εθνικού Μπαλέτου της Κίνας
Τον παράνομο έρωτα μιας παλλακίδας κι ενός ηθοποιού θα φωτίσει για τρεις βραδιές στην Αθήνα το Εθνικό Μπαλέτο της Κίνας, σε σκηνοθεσία Ζανγκ Γιμού
Ένα από τα διασημότερα μπαλέτα του κόσμου, με παράδοση στον κλασικό και μοντέρνο χορό, είναι το Εθνικό Μπαλέτο της Κίνας, που ιδρύθηκε το 1950. Αναζητώντας την καλλιτεχνική του φυσιογνωμία, προσέγγισε αισθητικά το ρώσικο μπαλέτο. Αλλά και οι επιρροές του από την τέχνη του δυτικού κόσμου ήσαν αρχικά έντονες. Τελικά όμως ακολούθησε πορεία συνθετική, ενσωματώνοντας τις δυτικότροπες επιρροές στις κινέζικες παραδοσιακές φόρμες. Οι δημιουργικές του παραστάσεις που απέκτησαν διεθνή φήμη δεν αντλήθηκαν μόνον από το κλασικό ρεπερτόριο («Λίμνη των κύκνων», «Ζιζέλ», «Ωραία Κοιμωμένη», «Ο κουρσάρος»), αλλά και από τη δική τους κουλτούρα.
Το έργο «Σήκωσε τα κόκκινα φανάρια», με έντονο το κινέζικο χρώμα, ανήκει στις μεγάλες επιτυχίες του Εθνικού Μπαλέτου Κίνας. Διάσημο σε όλο τον κόσμο από την ομώνυμη ταινία του Ζανγκ Γιμού, μεταφέρθηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη στη σκηνή με την ίδια αισθητική δυναμική και μία ομάδα καλλιτεχνών που έχουν σπουδές, επιρροές και διακρίσεις τόσο στην Κίνα όσο και στη Δυτική Ευρώπη. Η ιστορία, που εκτυλίσσεται στην Κίνα του 1930, έχει κεντρικό θέμα τον παράνομο έρωτα ανάμεσα στη δεύτερη παλλακίδα ενός άρχοντα με έναν ηθοποιό της όπερας. Οι νοοτροπίες, τα ήθη, τα χρώματα της Ανατολής αλλά και η φόρμα,
ΙΝFΟ
Στις 20, 21 και 22 Ιουνίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη), με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους. Στις 21.00. Εισιτήρια: 60, 40, 20 και 10 ευρώ. Πληροφορίες στο τηλ. 210-3272.000 και http://www.
greekfestival.gr.
τα βήματα, οι τεχνικές της Δύσης «συνδιαλέγονται» αισθητικά στην παράσταση του Ζανγκ Γιμού.
Ο σκηνοθέτης διεισδύοντας στις εθιμοτυπίες, τις τελετουργίες και τους άκαμπτους νόμους της Κίνας των αρχών του 20ού αιώνα ξετυλίγει με μουσική και χορευτική φαντασμαγορία το έργο: ένα όμορφο, φτωχό κορίτσι της υπαίθρου αναγκάζεται να γίνει παλλακίδα του πλούσιου αφέντη της περιοχής, ο οποίος συμπληρώνει με αυτό τον γάμο τη «συζυγική ομάδα». Ως φεουδάρχης έχει δικαίωμα να παντρευτεί μία γυναίκα και στη συνέχεια διά γάμου να αποκτά παλλακίδες- έχει ήδη μία και τώρα αποκτά τη δεύτερη.
Η επίσημη σύζυγος, αλλά κυρίως η πρώτη παλλακίδα, δεν βλέπουν με καλό μάτι τη νιόφερτη. Αλλά κι εκείνη δεν μπορεί να δεχθεί αυτό τον αναγκαστικό γάμο και αναπολεί τον παιδικό της έρωτα με έναν νεαρό ηθοποιό από την Όπερα του Πεκίνου. Η δραματική ανατροπή θα γίνει όταν θα συναντηθεί με τον παλιό της αγαπημένο και θα γίνουν εραστές.
Αλλά η πρώτη παλλακίδα, μη μπορώντας να δαμάσει τη ζήλεια της θα παρακολουθήσει την αντίζηλη, θα ανακαλύψει τον παράνομο δεσμό της και θα τον αποκαλύψει στον αφέντη, με στόχο να κερδίσει και πάλι το ενδιαφέρον του. Τελικά, το μόνο που καταφέρνει είναι να στρέψει την οργή του επάνω της.
Κόντρα στους νόμους του σπιτιού Γιατί «Σήκωσε τα κόκκινα φανάρια»; Γιατί πληγωμένη και αποκαρδιωμένη η πρώτη παλλακίδα στο δεύτερο μέρος του έργου αρπάζει τον δαυλό του παλιού αγαπημένου της, σύμβολο ισχύος, και ανάβει όλα τα κόκκινα φανάρια στην αυλή. Με την πράξη της αυτή, παραβιάζει τους νόμους του σπιτιού. Πράξη αδιανόητη, για την οποία την τιμωρεί ο αφέντης, διατάσσοντας τους υπηρέτες να τη συλλάβουν και να την εκτελέσουν. Την ύστατη στιγμή, λίγο πριν η απάνθρωπη εξουσία επιβάλλει την τάξη, οι τρεις νέοι, το παράνομο ζευγάρι και η πρώτη παλλακίδα θα «συναντηθούν» σε ένα συναισθηματικό τοπίο στοργής, κατανόησης και ανθρωπισμού.














