Ο Ευριπίδης πάει… τεχνολογία
Συχνά τη ρωτούν πόσο έχει επηρεάσει τη δουλειά της ο σύντροφός της, Λου Ριντ. «Με έκανε να είμαι πιο σκληρή και πιο ευθύς, να λέω στα ίσια κάποια πράγματα που σκέφτομαι. Νομίζω ότι πήρε και εκείνος από εμένα το αντίθετο», λέει η Λόρι Άντερσον
ΙΝFΟ
«Ηomeland» αύριο στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Στις 21.00. Εισιτήρια:
80, 60, 40, 30, 20 ευρώ
«Μια μέρα στο στούντιο και λυπόμουνα τον εαυτό μου, όταν ξαφνικά χτυπάει το τηλέφωνο και είναι κάποιος που μου λέει πως με επέλεξαν να είμαι resident artist – κάτι σαν υπότροφος καλλιτέχνης- στη ΝΑSΑ. Και τον ρωτάω “τι μπορώ να προσφέρω σε ένα τσούρμο επιστήμονες; ” και αυτός μου απαντά “ούτε εγώ ξέρω”. Αποδεικνύεται, δηλαδή, ότι επιστήμονες και καλλιτέχνες έχουν πολλά περισσότερα κοινά από όσα κανείς φαντάζεται. Ούτε οι μεν ούτε οι δε ξέρουν τι ψάχνουν και οι δύο ξεκινάνε με κάποια εργαλεία και προσπαθούν να πλησιάσουν αυτό το περίεργο κάτι».
Αυτά τα λόγια ανάμεσα σε άλλα είπε η Λόρι Άντερσον τον περασμένο Απρίλιο σε εισήγησή της στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ και, ως λατρεμένη των web φαν όλου του κόσμου, περιέγραφε έτσι με έναν τρόπο τον εαυτό της. Ανάμεσα στην Τέχνη στην Επιστήμη, και στη διαρκή αναζήτηση αυτού του «κάτι».
Στις 5 Ιουνίου η Λόρι Άντερσον έγινε 60 χρόνων και το «κάτι» εμφανώς την απασχολεί ακόμη. Έχει εμφανιστεί στη ζωή της παλιότερα ως «Ο Superman»- το ηλεκτρονικό κομμάτι που την έβαλε στην καρδιά της ποπ μουσικής. Τώρα το «κάτι» λέγεται «Ηomeland» και είναι το νέο της, ύστερα από χρόνια, έργο. Πρόκειται, όπως το περιγράφει η ίδια, «για ένα πορτρέτο της σύγχρονης Αμερικής», είκοσι τέσσερα χρόνια μετά το περίφημο έργο της «United States». «Στη μεταΆντι Γουόρχολ Αμερική βλέπουμε θέματα όπως το σεξ, η φήμη, η βία και ο θάνατος να παίρνουν νέο σχήμα στην πολιτική, την ψυχαγωγία και τη σύγχρονη τεχνολογία», λέει και βασισμένη πάνω σε αυτή την ιδέα, δημιουργεί το έργο της.
Με το «Ηomeland» θέτει ερωτήματα γύρω από τους σύγχρονους φόβους της Αμερικής – την ψύχωση με την ασφάλεια, τη μοναξιά και τη σταδιακή απώλεια της ελευθερίας. Όλα αυτά αποκτούν μια άλλη συνοχή όταν «δένονται» με ελληνικούς μύθους και από τον Σοφοκλή και τον Ευριπίδη, σε ένα αναπάντεχο, ποιητικό ραντεβού με την τεχνολογία. Η ποίηση του 21ου αιώνα για λάπτοπ και μουσικό σχήμα, αύριο, στο Ηρώδειο. Με τους Όκιουντ Λι τσέλο, Σκάλι Σβέρισον μπάσο, Πίτερ Σέρερ πλήκτρα, Γουίλι Γουίλιαμς στα visuals, ενώ εκείνη θα είναι στο βιολί, στα πλήκτρα και στα ηλεκτρονικά.
Η Λόρα Φίλιπς Άντερσον από το Ιλινόις- που το 1969 παρουσίασε το πρώτο ολοκληρωμένο έργο της (μια συμφωνία από κλάξον αυτοκινήτων) και έχει συνεργαστεί με τον Γουίλιαμ Μπάροουζ, τον Φρανκ Ζάπα, τον Τζον Κέιτζ, τον Φίλιπ Γκλας – σήμερα δηλώνει «εργασιομανής». Αυτός είναι ένας λόγος, λέει, που δεν δέχεται εύκολα φιλοφρονήσεις. «Σκύβω το κεφάλι και προσπαθώ να ξεχάσω τα κομπλιμέντα, γιατί μου θυμίζουν πως πρέπει να στρωθώ πάλι στη δουλειά».














