«Ας γίνει μάθημα ζωής η αναπηρία»

«Η ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ ΟΛΟΥΣ»
ΜΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΟ 1ΟΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ
ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΗΡΙΑ
Να, λοιπόν, που «η ανάγκη να φωτιστεί ακόμα πιο δυνατά το ένστικτο του διαφορετικού», ρίχνει τα καλλιτεχνικά φώτα της κι όχι, απλώς, τη «φιλευσπλαχνία», στον κόσμο των ατόμων με αναπηρίες. Έναν κόσμο που είναι δίπλα μας, είναι πολύ μεγάλος και μας αφορά. Αναλαμβάνει να φωτίσει ένα φεστιβάλ αλλιώτικο, που δίνει την ευκαιρία να ανακαλύψουμε και την κοινωνική δύναμη του κινηματογράφου. Κάτι που έγινε και πράξη από το ίδιο το φεστιβάλ που παρήγαγε το ντοκιμαντέρ «Θεός στον ορίζοντα» με δημιουργούς Ελληνόπουλα με προβλήματα αναπηρίας!

«Τo φεστιβάλ είναι πριν απ΄ όλα ένα καλλιτεχνικό γεγονός, ταυτόχρονα, όμως, και μια συνάντηση, μια γιορτή. Στόχος του είναι να αναδείξει, χρησιμοποιώντας ως μέσο το ντοκιμαντέρ, τον προβληματισμό καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο γύρω από το θέμα της αναπηρίας και να ενθαρρύνει την ανάπτυξη ενός γόνιμου κοινωνικού διαλόγου στη χώρα μας πάνω σε μεγάλα προβλήματα των ανθρώπων με αφετηρία την τέχνη, την κοινή γλώσσα όλων μας», επισημαίνει η καλλιτεχνική διευθύντρια Μαίρη Χατζημιχάλη-Παπαλιού στην οποία ανήκει και η ιδέα της διοργάνωσης. Σκηνοθέτις γνωστή από το θρυλικό ντοκιμαντέρ «Ο αγώνας των τυφλών» που το ΄70 ευαισθητοποίησε την κοινή γνώμη πάνω στα προβλήματα- και στις διώξεις! – που αντιμετώπιζαν άτομα με προβλήματα όρασης.

Μέχρι στιγμής έχουν κατατεθεί στην προκριματική επιτροπή του φεστιβάλ 200 ταινίες απ΄ όλο τον κόσμο- καθιερωμένων και βραβευμένων σκηνοθετών ή νέων δημιουργών- από τις οποίες θα επιλεγούν οι 25. Υπάρχουν δε και τρεις ελληνικές ταινίες. Στη διάρκεια του φεστιβάλ θα δώσουν το «παρών» και πολλές διεθνείς προσωπικότητες- καλλιτέχνες ή μη- με προβλήματα αναπηρίας. Όπως η καταξιωμένη Αγγλίδα καλλιτέχνιδα Άλισον Λόπερ, άγαλμα της οποίας σε προχωρημένη εγκυμοσύνη «αποκαλύφθηκε» στην πλατεία Τραφάλγκαρ του Λονδίνου το 2005. Ή η σπουδαία αθλήτρια των Παραολυμπιακών Αγώνων, μοντέλο και ηθοποιός Έιμι Μάλινς (κοσμεί και την αφίσα του φεστιβάλ).

Το κοινό πιστεύετε ότι θα ανταποκριθεί σ΄ ένα τέτοιο φεστιβάλ ή θα «φοβηθεί»;

«Χίλιοι δήμοι της χώρας, αλλά και δήμοι από το εξωτερικό, είναι πρόθυμοι να αξιοποιήσουν με προβολές τις βραβευμένες ταινίες του φεστιβάλ. Πολλές από τις ταινίες που έχουν υποβληθεί είναι ντοκιμαντέρ βραβευμένα σε διεθνή φεστιβάλ υψηλού επιπέδου. Όλα αυτά μάς κάνουν να έχουμε μεγάλες προσδοκίες από το φεστιβάλ, καθώς όλες οι ταινίες που επιλέξαμε καταγράφουν μια εμπειρία ζωής, μια πορεία αυτογνωσίας.

Από αυτούς τούς ανθρώπους μαθαίνουμε τι σημαίνει δύναμη ζωής. Τελικά, εκεί που υπάρχουν τα μεγάλα προβλήματα, υπάρχει η κατάφαση για τη ζωή, κι αυτό, ως κοινωνία, δεν πρέπει να το ξεχνάμε, ούτε να το… φοβόμαστε. Είναι το μεγάλο δίδαγμα που έχουν να δώσουν τα άτομα με αναπηρία. Όπως έχει πει και η Έλεν Κέλερ, “γεννιέσαι με περιορισμούς, αλλά ό,τι μπορείς να κάνεις είναι απεριόριστο”», λέει η Μαίρη Χατζημιχάλη-Παπαλιού.

Δέλεαρ του φεστιβάλ και τα τρία βραβεία που θα δοθούν- 25.000 ευρώ το καθένα- από την Κριτική Επιτροπή την οποία αποτελούν ο συγγραφέας-σκηνοθέτης Ζαν Μαρί Ντρό (Γαλλία), ο επί σειρά ετών διευθυντής του London Disability Film Festival Τσαγλάρ Κιμγιοντζου (Τουρκία), οι συνθέτες Δημήτρης Παπαδημητρίου, Αντώνης Ρέλλας και η Ελένη Μουσταίρα.

Τι σημαίνει για σας «ντοκιμαντέρ»· και νομίζετε ότι ένας θεατής μπορεί να παραμείνει αντικειμενικός κριτής μιας ταινίας με αναπήρους και δυνατές συναισθηματικές συγκινήσεις;

«Μέσα στην εικόνα του ντοκιμαντέρ, εκείνο που γοητεύει είναι το πραγματικό. Κάθε ταινία δεν είναι μονάχα μια περιπέτεια, αλλά και ένας καθρέφτης που κανείς δεν θα μπορούσε να υποπτευθεί τη μαρτυρία του. Πιστεύω ότι πρέπει να αφήνουμε τα συναισθήματα και τους φόβους μας ελεύθερους κι όπως έλεγε ο Ρομπέρτο Ροσελίνι “ο σημερινός κόσμος είναι αδικαιολόγητα σκληρός, αλλά η τρυφερότητα είναι η αληθινή τέχνη”. Δεν μπορώ να αναγνωρίσω ότι είναι ολοκληρωμένο ένα καλλιτεχνικό γεγονός αν δεν υπάρχει σ΄ αυτό τρυφερότητα», τονίζει η Μαίρη Χατζημιχάλη-Παπαλιού.

info

1ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ για την Αναπηρία Εmotion Ρictures, 16-18 Ιουνίου, στο Μουσείο Μπενάκη (νέο κτίριο, Πειραιώς 138).