ΜΑΤΙΕΣ Ξελάσπωμα

Υπάρχει ένα ποίημα του Ρίτσου, που λέει- περίπου- ότι σε ένα ταλαιπωρημένο δωμάτιο, με σαραβαλιασμένα έπιπλα, μισογκρεμισμένα ντουβάρια από την υγρασία και γεροντικά πορτρέτα, σε κάποιαν άκρη υψώνεται μια στήλη από φως: είναι το σημείο όπου κάποτε γδύθηκε ένα υπέροχο, αγαπημένο κορίτσι.

Θυμήθηκα αυτό το ποίημα τούτες τις ημέρες του τελικού ανάμεσα στη Μίλαν και τη Λίβερπουλ. Γιατί μια μουντή (για πολλούς λόγους και όχι λόγω συννεφιάς) και βρωμερή πόλη (κάργα τα σκουπίδια πάλι στους δρόμους) μεταμορφώθηκε για ένα 48ωρο, ομόρφυνε από τα πλήθη των ξένων φιλάθλων που μαζεύονταν στο Σύνταγμα, την Ακρόπολη και την Ομόνοια- θύμιζε την Αθήνα του 2004, λίγο πριν και λίγο μετά τους Ολυμπιακούς. Πριν από μερικά χρόνια είχα πάει στη Βαλένθια, για να δω τις «Τρωάδες» του Ευριπίδη, με την Ειρήνη Παπά. Τα σκηνικά ήταν του Καλατράβα. Έκανα μια βόλτα στην πόλη, μαζί με τον διάσημο αρχιτέκτονα. Έμεινα έκθαμβος από τα έργα του! Και μ΄ έπιασε ντροπή για πολλούς από τους συμπατριώτες μας που, παρασυρμένοι από τα ευτελή «κομματικά», ειρωνεύονταν τον Καλατράβα, ισχυρίζονταν ότι θα πληρώσουμε με αίμα το Ολυμπιακό Στάδιο και χειροκροτούσαν με ενθουσιασμό διάφορα επιθεωρησιακά νούμερα, που είχαν στόχο αυτόν τον σπουδαίο επιστήμονα και καλλιτέχνη!

(Ανοίγω εδώ μια παρένθεση, για να πω: τα ίδια δεν κάνουμε και για τον Θόδωρο Αγγελόπουλο; Έχουμε την τύχη, ένας από τους μεγαλύτερους στον κόσμο σκηνοθέτες του Κινηματογράφου νά ΄χει γεννηθεί, νά ΄χει μεγαλώσει, νά ΄χει δημιουργήσει θαυμαστά έργα στον τόπο μας κι εμείς, αντί να του βγάζουμε το καπέλο και να του φερόμαστε με σεβασμό, τον χλευάζουμε σε διάφορα άθλια σίριαλ της πανάθλιας εμπορικής τηλεόρασής μας, για διάφορα πλάνα του, που τραβάνε σε μάκρος! Τόσο «μάγκες» είμαστε…)

Με την ευκαιρία του «μεγάλου τελικού» στο ΟΑΚΑ διάβασα ένα κείμενο του Νίκου Βατόπουλου, στην «Καθημερινή», με τίτλο «Η υπεραξία της Αθήνας». Συμφώνησα απολύτως και θέλω να το πω. Γράφει, ο Ν. Β.: «Το ΟΑΚΑ ξελάσπωσε για άλλη μια φορά την Αθήνα. Την έβγαλε από τον απομονωτισμό της και συνέβαλε στην αναμετάδοση μιας εικόνας μεγάλης μητρόπολης. (…) Το έργο του Καλατράβα, που είναι πλέον από τα πιο προβεβλημένα έργα στη λίστα των αρχιτεκτονημάτων του, είναι ένα κοίτασμα στην κληρονομιά της Αθήνας, που φέρνει και θα φέρνει αίγλη και χρήμα για πολλά χρόνια».

Και παρακάτω: «Τρία χρόνια ζωής μετράει το ΟΑΚΑ και παραμένει αποκλεισμένο για τους κατοίκους και τους τουρίστες της Αθήνας. Αν και περιλαμβάνονται σε όλους τους ταξιδιωτικούς οδηγούς, η Αγορά και το Ολυμπιακό Στάδιο του Καλατράβα βρίσκονται πίσω από λουκέτα, εκτός κι αν έχουμε “γιορτή”. Σκέφτεται κανείς πόσα έσοδα χάνονται καθημερινά από τις εισπράξεις ενός πωλητηρίου με αναμνηστικά, βιβλία, γκάτζετ, αξεσουάρ σε σχέση με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά και από καφέ και εστιατόρια στην Αγορά; Θα ζωντάνευε ο τόπος, θα γινόταν κομμάτι της πόλης, θα έφερνε χρήμα, θα βοηθούσε την Αθήνα στον αγώνα των εντυπώσεων…».

Έτσι ακριβώς είναι!