Ρουμανικές αμβλώσεις πήραν το βραβείο

Από την πρώτη μέρα έβλεπαν τη σκόνη του. Ώσπου στο τέλος, εκείνος έφυγε με τον Χρυσό Φοίνικα οι άλλοι με βραβεία της παρηγοριάς.
Ένας 38χρονος Ρουμάνος από το πουθενά βρέθηκε ψηλά στο βάθρο!

Αν σας άρεσαν οι «Ζωές των άλλων», τότε με το «4 μήνες, 3 εβδομάδες, 2 μέρες» θα τρελαθείτε. Η απόλυτη δικαίωση της κινηματογραφικής ανανέωσης. Η απόλυτη επιβεβαίωση των ανατροπών και των εκπλήξεων. Ό,τι καλύτερο δηλαδή. Ο 38χρονος Κρίστιαν Μόνγκιου από την κατεστραμμένη Ρουμανία, θριαμβευτής του Χρυσού Φοίνικα. Το παλικάρι πέταξε στο καναβάτσο Ταραντίνο, Κουστουρίτσα, Γκας Βαν Σαντ, Τζέιμς Γκρέι, Γουόνγκ Καρ Βάι, αδελφούς Κόεν, Ντέιβιντ Φίντσερ και καμια δεκαριά ακόμα σκηνοθέτες που έτρεχαν καβάλα πάνω σε Ferrari να πιάσουν μια σακαράκα από το Βουκουρέστι. Ε, μόνο γι΄ αυτήν την απίστευτη κούρσα που συμβαίνει μία φορά κάθε δέκα χρόνια, άξιζαν τα φετινά εξηντάχρονα των ευτραφών Καννών. Ευχαριστώ από καρδιάς τον presidente Στίβεν Φρίαρς!

Ευχαριστώ ακόμα και τους πανούργους διπλωμάτες του Φεστιβάλ. Έριξαν από την πρώτη μέρα τον Μόνγκιου στην αρένα, τάραξαν τα νερά, ανέβασαν τον πήχυ πολύ ψηλά και έκαναν χιλιάδες δημοσιογράφους και αγοραστές να παραμιλάνε για το πουθενά. Ακούει κανείς του «Κέντρου Κινηματογράφου»; Στη θέση τους θα είχα υποβάλει την παραίτησή μου και δημοσίως θα ζητούσα συγγνώμη από τον ελληνικό λαό που πληρώνει τον μισθό μου, τα ξενοδοχεία μου και την καλοπέρασή μου!

Δύο τα μέγιστα προτερήματα του Ρουμάνου. Το πρώτο, η ιστορία. Το δεύτερο η πυκνότητα η ομοιογένεια, η δραματουργία και η γραφή. Η ιστορία εντελώς αληθινή. Κολλημένη στο πετσί μιας απίστευτης νέας (Άννα-Μαρία Μαρίντσα) που τρέχει για υποψηφιότητα Όσκαρ. Μια φοιτήτρια, στις τελευταίες σκοτεινές ημέρες του Τσαουσέσκου- που διά ροπάλου απαγόρευε τις εκτρώσεις- μένει έγκυος και μαζί με την κολλητή της ψάχνουν κομπογιαννίτη για να την απαλλάξει από το περιττό βάρος. Τον βρίσκουν, του προσφέρουν παχυλή αμοιβή αλλά εκείνος, ζητάει ως αντάλλαγμα να κοιμηθεί με τη φίλη. Έτσι αρχίζει ο εφιάλτης και έτσι, μέχρι το φινάλε, η αγωνία χορεύει καντρίλιες με την ανάσα του θεατή. Το τερατώδες επίτευγμα είναι η γραφή του. Εκεί ο παικταράς κάνει ό,τι γουστάρει. Χρησιμοποιώντας τη φόρμα των μεγάλων, μονοκόμματων σκηνών καταφέρνει, ταυτόχρονα να κάνει δράμα, θρίλερ και κοινωνικό σχόλιο και να αποσπά μεγάλες ερμηνείες. Όλα στην συσκευασία του ενός!


Στόχος η ανανέωση

Τα υπόλοιπα βραβεία, μοιρασμένα με φόντο την ανανέωση στις ηλικίες. Μόλις 38 χρόνων ο Μόνγκιου, το ίδιο και η Καβάζε από την Ιαπωνία, 34 ο Τούρκος Φατίχ Ακίν, 36 ο Μεξικάνος Κάρλος Ρεϊγάδας, 39 η Μαριάν Σατραπί από Ιράν και Γαλλία. Βραβεία που δηλώνουν αμηχανία. Κάτι καλό από την ταινία του Σνάμπελ, κάτι από την Ιαπωνία, κάτι ο Γκας Βαν Σαντ, κάτι ο Ρώσος Ζιάγκιντσεφ με τον πρωταγωνιστή του να κερδίζει την ερμηνεία. Η αλήθεια;

Μοναδική πλήρης ολοκληρωμένη ταινία των φετινών Καννών, ευνοούμενη της ανανέωσης, της Κριτικής και του Κοινού, η έκτρωση από τη Ρουμανία!


Τα βραβεία

Χρυσός Φοίνικας: «4 μήνες, 3 εβδομάδες, 2 μέρες», Κρίστιαν Μόνγκιου (Ρουμανία)

Μεγάλο Ειδικό Βραβείο: «Μogari no Μori», Ναόμι Καβάζε (Ιαπωνία)

Σκηνοθεσίας: Τζούλιαν Σνάμπελ, «Το σκάφανδρο και η πεταλούδα» (Γαλλία) Σενάριο: Φατίχ Ακίν, «Στην κόψη του παραδείσου» (Τουρκία) Βραβείο για τα εξηντάχρονα των Καννών: Γκας Βαν Σαντ «Ρaranoid park» (ΗΠΑ) Γυναικείας ερμηνείας: Ντο Γέον Ζέον (Κορέα) Ανδρικής ερμηνείας: Κονσταντίν Λαβρονένκο (Ρωσία)

Ειδικό Βραβείο: «Sellet licht», Κάρλος Ρεϊγάδας (Μεξικό)- «Περσέπολις» Μαριάν Σατραπί (Γαλλία) Χρυσή Κάμερα (πρωτοεμφανιζόμενου): «Μeduzot», Έντγκαρ Γκέρετ-Σίρα Γκέφεν (Ισραήλ)

Οικουμενικό (Καθολικής Εκκλησίας): «Στην κόψη του παραδείσου», Φατίχ Ακίν Fipresci (Κριτικών): «4 μήνες, 3 εβδομάδες, 2 μέρες» Κρίστιαν Μόνγκιου