Το πνεύμα του τόνου

Εικόνες

Στην παραλία της Σμύρνης μαζεύτηκε το ένα εκατομμύριο (κατά την Αστυνομία, άρα ήταν περισσότεροι) Τούρκων για να διαδηλώσουν εναντίον του Ερντογάν. Οι φωτογραφίες δείχνουν κατάμεστο το περιώνυμο λιμάνι και στη θάλασσα πλοιάρια, βάρκες και αρόδο ένα καράβι. Όπως ακριβώς πριν από 85 χρόνια.

Μόνο που τότε τα καράβια ήταν πολλά, οι ναύτες έριχναν στο νερό εκείνους που ανέβαιναν για να σωθούν, από τις βάρκες οι αλλόφρονες Έλληνες έβλεπαν τη Σμύρνη να καίγεται.

«Σαν της Σμύρνης το γιαγκίνι στον ντουνιά δεν έχει γίνει». Να ακούγεται μόνο από τον Χρόνη Αηδονίδη.

Τις ελάχιστες στιγμές που ο φακός έδειξε λίγο τα καταστήματα και τις πολυκατοικίες του λιμανιού, κατάλαβες ότι έβλεπες άλλη πόλη. Καμιά σχέση με τις εξαίσιες παλιές καρτ ποστάλ. Τέλος.

Ας προσγειωθούμε μ΄ ένα οκτάστιχο, από το ποίημα «Πατησίων 118», του Χρήστου Ν. Βαλαβανίδη:

«Ο τρόμος που ξεχείλιζε στης μάνας μου τα μάτια/ κάθε που η πόρτα χτύπαγε ή μούγκριζε το τραμ,/ για μένα ήταν τα οχτώ σκοτεινά σκαλοπάτια/ που στο υπόγειο πήγαιναν, στους φίλους του ΕΑΜ./ Κι όταν τους πήραν μιαν αυγή- οι γείτονες σωπαίναν,/ εγώ θυμάμαι κοίταζα τη διπλανή αυλή/ κι είδα για πρώτη μου φορά τα ξύλα που ανεβαίναν/ στον ουρανό και το μπετόν στη νέα οικοδομή».

Ο Μάιος θα μας φέρει κι άλλες εκπλήξεις.