ΜΑΤΙΕΣ Η «ματσάρα»!

Ήμουν προχθές με τον Νεστορίδη. Είχα χρόνια να τον δω. Στα 77 του, πλέον, αλλά σε εξαιρετική κατάσταση. Λεπτός, ευκίνητος, με το πονηρό του μάτι συνεχώς να παίζει. Και με το νου του να γυρίζει, διαρκώς, στην ΑΕΚ, στα γκολ, στις ντρίμπλες, αλλά και στο δύσκολο μεροκάματο του απόμαχου ποδοσφαιριστή. Που είχε την ατυχία να παίζει μπάλα, όταν το ποδόσφαιρο, στην Ελλάδα, ήταν ερασιτεχνικό. Γιατί, αν ήταν επαγγελματικό…

Αν ήταν επαγγελματικό, ο Νέστορας, ο Δομάζος, ο Λουκανίδης, ο Σιδέρης, ο Θεοδωρίδης, ο Κούδας, ο Λινοξυλάκης, ο Στεφανάκος και τόσοι άλλοι, θα ήταν σήμερα πάμπλουτοι, παίζοντας στην Ελλάδα ή το εξωτερικό. (Όπως θα ήταν πάμπλουτοι, ο Βαμβακάρης, ο Χατζηχρήστος, ο Τούντας, ο Μπαγιαντέρας κ.ά., αν εμφανιζόντουσαν στα πάλκα, λίγο πριν από το ΄60). Αλλά, διαφορετικά τα πράγματα τότε, διαφορετικά τώρα. Σήμερα, όλα τα βλέμματα της ποδοσφαιρικής Ευρώπης είναι στραμμένα στην Αθήνα. Τελικός του Τσάμπιονς Λιγκ, ανάμεσα στη Μίλαν και την Λίβερπουλ! Τον καιρό που ο Νεστορίδης, ο Λουκανίδης κι εγώ (ως νεαρός αθλητικός συντάκτης) τρέχαμε στα γήπεδα, η Ελλάδα δεν υπήρχε στον ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό χάρτη. Αγωνιστικοί χώροι δίχως χορτάρι, κερκίδες για 10.000 θεατές, μάντρες με κοφτερά γυαλιά στην κορυφή τους, εκατοντάδες τσαμπατζήδες, διαιτητές που τρώγανε μπουνιές (συχνά, δικαίως) από τους παίκτες, συμπλοκές μεταξύ ποδοσφαιριστών- «τρίτος κόσμος» με τα όλα του! Παιχταράδες, όμως, ένα σωρό. Κοντά σε όσους ήδη ανέφερα, ο Μπέμπης, ο Δαρίβας, ο Πουλής, ο Πετρόπουλος, ο Παπαντωνίου, ο Δρόσος, ο Βικελίδης. Αλλά η Εθνική, μάπα! Εφτά γκολ η ταρίφα της! Και με Παπαϊωάννου μέσα και με Καμάρα και με Σούλη! Από ΄δώ το πάω, από ΄κεί το φέρνω, όλο στην ποδοσφαιρική Ελλάδα του ΄50 και του ΄60 γυρίζω! Λοιπόν, αλλαγή σκόπευσης: Η Μίλαν και η Λίβερπουλ, έχουν ξαναβρεθεί αντιμέτωπες σε τελικό και το 2005 (στην Πόλη). Το ματς έληξε ισόπαλο 3-3, αλλά το Κύπελλο το κατέκτησε η Λίβερπουλ, νικώντας στα πέναλτι. Ελπίζουμε να γίνει κι απόψε μια τέτοια «ματσάρα» για να ευχαριστηθούν οι φίλαθλοι, σε όλο τον κόσμο και ιδίως στην Ευρώπη.

Εγώ, θα δω τον αγώνα από την τηλεόραση. Βαριέμαι, πια, να πηγαίνω στο γήπεδο. Έχω παρακολουθήσει, όμως, όλους τους τελικούς, που έχουν γίνει στην Αθήνα, για τα Κύπελλα Πρωταθλητριών (τωρινό Τσάμπιονς Λιγκ) και Κυπελλούχων. Το ΄83, το εξαιρετικό παιχνίδι Αμβούργου-Γιουβέντους 1-0, με την φοβερή «γκολάρα» του Μάγκατ και το ΄94, τη φιέστα Μίλαν-Μπαρτσελόνα 4-0! Και, βέβαια, έχω παραστεί και στην «πρεμιέρα» του Φαν Μπάστεν, στη συνάντηση Άγιαξ-Λοκομοτίβ Λειψίας 1-0, το ΄87.

Ξέρω ότι η Αστυνομία έχει πάρει όλα τα μέτρα που απαιτούνται για να μη σημειωθεί κανένα «παρατράγουδο» που θα μας εκθέσει διεθνώς. Και οι Άγγλοι φίλαθλοι, δεν είναι και τόσο φρόνιμοι σε ματς τόσο μεγάλου ενδιαφέροντος. Είμαι βέβαιος, πάντως, ότι όλα θα πάνε καλά. Και θέλω να υπενθυμίσω, για να το ευχαριστηθώ, ότι στο φετινό Τσάμπιονς Λιγκ, η ΑΕΚ νίκησε την Μίλαν, στην Αθήνα, με 1-0.