Γιορτή αστέρων
Η Νόρα Τζόουνς (της τζαζ φολκ) σε σκηνή από την εναρκτήρια ταινία του Φεστιβάλ Καννών και ίσως την πιο πολυαναμενόμενη: «Μy Βlueberry nights» του Γουόνγκ Καρ Βάι. Στην ένθετη φωτογραφία η αφίσα του Φεστιβάλ
Όλοι μαζί και ο ψωριάρης χώρια. Αυτός ο απόηχος θα με ακολουθεί με το αυριανό άνοιγμα των λαμπερών εξηντάχρονων των Καννών. Αν δεν ήταν και ο Τεό, χαιρέτα μας τον πλάτανο και το ελληνικό χωριό!
Πρώτη σίγουρη πρόβλεψη. Το red carpet θα λειώσει από δεκάδες ψηλά τακούνια και εκατοντάδες ανθρώπους με τουαλέτες και σμόκιν. Ακόμα και ο αειθαλής Αλέν Ντελόν επιστρατεύθηκε για ακόμα μεγαλύτερη γκλαμουριά και περισσότερο πανικό. Βάλτε τα κάτω και θα δείτε: Αντζελίνα Ζολί, Μπραντ Πιτ, Τζορτζ Κλούνι, Νάταλι Πόρτμαν, Νόρα Τζόουνς, Ρέιτσελ Γουάιζ, Τόμι Λι Τζόουνς, Κερτ Ράσελ, Γιοακίν Φίνιξ, Ρόμπερτ Ντάουνι τζούνιορ, Μαρκ Γουόλμπεργκ, Ζιλιέτ Μπινός, Πέδρο Αλμοδόβαρ, Σάμιουελ Τζάκσον, Πενέλοπε Κρουζ, Μπρους Γουίλις και, και, και. Περίπου σαν της Παναγίας στην Τήνο. Λαϊκό προσκύνημα!
Πρόβλεψη δεύτερη. Όλοι με το στόμα ανοικτό περιμένουν να δουν «Μy Βlueberry nights», δηλαδή την αυριανή εναρκτήρια συμμετοχή και την πρώτη αμερικανική ταινία του Γουόνγκ Καρ Βάι, της απόλυτης ασιατικής πρωτοπορίας. Με πρωταγωνίστρια τη Νόρα Τζόουνς- από τις νεώτερες ιέρειες της τζαζσε ένα οδοιπορικό, εσωτερικό και εξωτερικό. Από κοντά και το «Νo country for old men» (ας πούμε «Γέροι χωρίς πατρίδα») με Τόμι Λι Τζόουνς και Γούντι Χάρελσον. Από δίπλα και το «Death proof» του Κουέντιν Ταραντίνο με τον Κερτ Ράσελ. Από πίσω ο Εμίρ Κουστουρίτσα με το «Ρromise me this», ο Ντέιβιντ Φίντσερ με τον ασύλληπτο σίριαλ κίλερ «Ζodiac», αλλά και ο Τζέιμς Γκρέι με τη ρωσική μαφία και το «We own the night».
Πρόβλεψη τρίτη και φαρμακερή.
Μπορεί το παιχνίδι των πιο πάνω λαμπερών ονομάτων
60ό Φεστιβάλ Καννών, από 16 έως 27 Μαΐου, με πρόεδρο της κριτικής επιτροπής τον Στίβεν Φρίαρς.
να αποδειχθεί φτωχό και τότε όλα τα λεφτά να πάνε στα αουτσάιντερ, τα δεύτερα χαρτιά. Με κυρίαρχη τη φρέσκια ταινία του Ρώσου Αντρέι Ζιάνγκιτσεφ της «Επιστροφής». Άπαντες της δημοσιογραφικής φυλής περιμένουν την επιστροφή της «Επιστροφής». Ακόμα, Αλεξάντερ Σοκούροφ, Κατρίν Μπριγιάρ, Φατίχ Ακίν, Κάρλος Ρεϊγάδας, Ούλριχ Σάιντλ και Μπέλα Ταρ.
Μα πώς γίνεται και ανοίγουν τις πόρτες στους «τριτοκοσμικούς» Τούρκους και τις κλείνουν στους Έλληνες φίλους τους; Α, δεν παίζω. Θα το μαρτυρήσω στον Σαρκοζί.
Ελλάδα- Γαλλία συμμαχία.
Μόνο στα χαρτιά; Το 2002 ο Νουρί Μπιλγκέ Τσεϊλάν με το «Uzak» («Μακριά») κατευθείαν στο διαγωνιστικό τμήμα. Τέσσερα χρόνια μετά ο ίδιος Τούρκος σκηνοθέτης με το «Ιklimler» («Κλίματα αγάπης») πάλι τα ίδια. Και μάλιστα με βραβείο. Και φέτος ο έτερος Τούρκος Φατίχ Ακίν με το «Υasamin Κiyisinda» στην πρώτη λίστα με τους καλύτερους πελάτες. Κι εμείς; Απλώς μερικά ψίχουλα αγάπης. Πέρυσι ο Γιάννης Οικονομίδης με την «Ψυχή στο στόμα» μόνο στην Εβδομάδα Κριτικής. Το τίποτα δηλαδή. Πουθενά Ελλάδα, ουδείς Greek στις Κάννες των εξήντα χρόνων που αρχίζουν αύριο με πλήθος ονομάτων.
Α, ναι! Μα φυσικά θα είναι ο Τεό Αγγελόπουλος. Χωρίς ταινία. Μαζί με καμιά τριανταριά άλλους ως επίτιμος προσκεκλημένος της αφρόκρεμας των πελατών που έχουν λάβει Χρυσό Φοίνικα και λοιπά βραβεία. Παρέα (κρατηθείτε) με: Κουέντιν Ταραντίνο, αδελφούς Κοέν, Ντέιβιντ Λιντς, Μάικλ Τσίμινο, Τζέιν Κάμπιον, Άκι Καουρισμάκι, Τακέσι Κιτάνο, Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ, Κλοντ Λελούς, Αντρζέι Κοντσαλόφσκι, Κεν Λόουτς, Ρομάν Πολάνσκι, Βάλτερ Σάλες, Λαρς φον Τρίερ, Ζανγκ Γιμού, αδελφούς Νταρντέν, Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιάριτου, Ατόμ Εγκογιάν, Μανοέλ Ολιβέιρα. Δηλαδή, άπαντες.
Απούσα η Ελλάδα
Από το 1975 πρέσβης της Ελλάδας στο Φεστιβάλ Καννών είναι ο Αγγελόπουλος. Και ισοβίως ο υπόλοιπος κινηματογράφος τραμπαλίζεται μεταξύ αδιαφορίας και ανυπαρξίας.
Αυτή και η αληθινή «συνωμοσία». Δηλαδή σουρεαλιστικές καταστάσεις. Εμείς, εν Ελλάδι, με τις δικές μας βραβευμένες ταινίες και τις δικές μας εμπορικές επιτυχίες. Σιγά τώρα που θα μας πουν οι κουτόφραγκοι τι ταινίες να κάνουμε και τι να βλέπουμε. Αυτοί στα δικά τους, εμείς στα δικά μας.
Τοιουτοτρόπως, κάθε χρόνο ακόμα πιο μακριά από τις εξελίξεις, ακόμα πιο κοντά στα καφενεία τα γνωστά.
Παλιά μου τέχνη κόσκινο. Που πάει να πει, μέσα στην πεντάδα, επτάδα της Εurovision, στον πάτο των Καννών. Πρώτοι στο Fame Story, τελευταίοι στον κινηματογραφικό πολιτισμό.














