Κείμενα που γράφτηκαν σε χαρτοπετσέτες

Οκτώ μήνες στη φυλακή. Τρόμος και αγωνία για την κάθε μέρα που ξημερώνει. Σαράντα χρόνια πριν, την εποχή της Επταετίας. Κι όμως η γραφή τού τότε εντεταλμένου υφηγητή στο Τμήμα Κλασικής Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Δημήτρη Μαρωνίτη, ζωντανή και άμεση, βάζει την προσωπική του περιπέτεια- γνωστή και από τα παιδικά «Γενέθλια» της Ζωρζ Σαρή – σε διαστάσεις για ενήλικες. Κείμενα που γράφτηκαν σε χαρτοπετσέτες (και διατηρούν το πολυτονικό) για να κρατήσουν το μυαλό σε εγρήγορση και να μην το αφήσουν να παραστρατήσει στα μονοπάτια των παραισθήσεων. Κείμενα που σήμερα προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες, καθώς αποτελούν μια μαρτυρία σημαντική ως πηγή της σύγχρονης Ιστορίας. «Το κελί μου αυτό ήταν πολύ μικρό, χωρούσε δεν χωρούσε ένα κρεβάτι. Είχα τεντώσει μόνος μου τις σούστες, γιατί βούλιαζε πολύ στη μέση και πόναγε έτσι περισσότερο το στομάχι μου. Έμενε ένα διάδρομος πενήντα πόντοι ώς την ξύλινη πόρτα με τις δύο τρύπες, απ΄ όπου έμπαιναν λουρίδες φως. Στο μάκρος του αριστερού τοίχου, μπαίνοντας, και πιο ψηλά από το κρεβάτι, ένα μικροσκοπικό παράθυροτα κάγκελα από έξω- είχε κι αυτό μια χαραμάδα. Δεν μπορούσα να φανταστώ πιο καλό κελί. Έμοιαζε με καλύβι ή με κρυφό κοιτώνα εργάτη, όπου περνά τις ερωτικές του νύχτες», γράφει ο Δημήτρης Μαρωνίτης. Και αυτές οι αναμνήσεις του, που είχαν πρωτοδημοσιευτεί το 1973 στο περιοδικό «η Συνέχεια», «ντύνονται» στην έκδοση του «Ροδακιού» με 27 φωτογραφίες της ζωγράφου Νανάς Βέττα που δίνουν τη διάσταση του εφιάλτη.

Δ.Ν. Μαρωνίτης

ΜΑΥΡΗΓΑΛΗΝΗ

ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

ΕΚΔ. ΡΟΔΑΚΙΟ, ΣΕΛ. 56, ΤΙΜΗ: 12 #