«Δεν θέλω να είμαι θεαματικός»
«Στους “Αδελφούς Καραμάζοφ“, κύκνειο άσμα και κορυφαία δημιουργία του Ντοστογιέφσκι, αναπτύσσονται οι ιδέες του για τον σκοπό και το νόημα της ζωής, την ιδανική κοινωνία, τον Θεό, την Εκκλησία, τον ανθρώπινο προορισμό. Ο λόγος που μεταφέρουμε αυτό το φιλοσοφικό κείμενο στο θέατρο είναι επειδή πιστεύουμε στη δραματική του δύναμη. Η θεατρική του φόρμα είναι ένας ιδιότυπος “διάλογος”, όπου ο ένας, ο Μεγάλος Ιεροεξεταστής- τον παίζει ο Μπρους Μάγιερς, στη φωτογραφία- μιλάει συνέχεια κι ο άλλος, ο Χριστός, ποτέ», λέει ο Πίτερ Μπρουκ
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Για τη χαρακτηριστική απλότητα που έχουν οι παραστάσεις του, κυρίως από το «Μαχαμπχαράτα» και μετά και τη μέθοδό του στις πρόβες, λέει:
«Σταδιακά αρχίζεις να βλέπεις τι είναι περιττό και τι ουσιώδες. Τα περιττά είτε τα διαγράφεις είτε ωριμάζουν και πέφτουν από μόνα τους. Ξεκινάω ενθαρρύνοντας τους πάντες να είναι πληθωρικοί, υπερβολικοί. Δεν μπορείς από την πρώτη ημέρα να ξέρεις τι είναι περιττό. Γι΄ αυτό, ποτέ δεν κατάλαβα πώς μπορεί κανείς να δουλεύει προμελετημένα, πριν από την πρώτη πρόβα. Οι ηθοποιοί είναι όργανα που μπορούν ή δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Η δουλειά του σκηνοθέτη είναι να φέρνει σε αρμονία τα όργανα και η πρόβα είναι ο τόπος όπου η ζωντανή διαδικασία ανάπτυξης δημιουργεί αυτό που στο τέλος φυτρώνει. Είναι λανθασμένη η άποψη εκείνων που ξεκινούν λέγοντας “ας είμαστε απλοί”. Η απλότητα είναι το τελικό στάδιο, όπου τα περιττά δεν έχουν θέση. Στο “Μαχαμπχαράτα” το αποτέλεσμα ήταν αρκετά περίτεχνο, αλλά ήταν ο πιο απλός τρόπος που βρήκαμε, ύστερα από τα πολλά χρόνια δουλειάς, ώστε να μπορεί να εκφραστεί αυτή η τρομερά πολύπλοκη ιστορία. Δεν με ενδιαφέρει- αν και πέρασα από αυτήν τη φάση- να είμαι θεαματικός, θεατρικός».
Google news
