Μια σταρ σε «χορό θανάτου»

Είναι μια σταρ. Άρχισε πολύ μικρή ως μοντέλο για να περάσει από τα δεκαεννιά της στον κινηματογράφο. «Το νακ και πώς να το αποκτήσετε» του Ρίτσαρντ Λέστερ – το αγγλικό φρι σίνεμα, στις δόξες του- ήταν το ντεμπούτο της στην οθόνη το 1965.

Η καριέρα της πήρε αμέσως την ανιούσα. Ο ακραία- τότε- τολμηρός «Θυρωρός της νύχτας» της Λιλιάνα Καβάνι την έκανε γνωστή σε όλο τον κόσμο το 1974. Η Σαρλότ Ράμπλινγκ, η ξανθή, γαλανομάτα, ροδαλή, όμορφη- με μια ψυχρή ομορφιά- Αγγλίδα, κόρη ενός συνταγματάρχη του βρετανικού στρατού με χρυσό μετάλλιο στην Ολυμπιάδα του 1936 και κατόπιν ζωγράφου, η οποία έχει παντρευτεί δύο φορές- ο δεύτερος γάμος της με τον συνθέτη Ζαν Μισέλ Ζαρ ήταν ο πιο συζητημένοςκαι έχει δύο γιους, συνεργάστηκε με μεγάλα ονόματα του κινηματογράφου- μέχρι και με τον Λουκίνο Βισκόντι. Ήταν μάλιστα η Λιουμπόφ Αντρέγιεβνα στον κινηματογραφικό «Βυσσινόκηπο»

ΙΝFΟ

Στο «Παλλάς» (Βουκουρεστίου 5, τηλ. 210-
3213.100), το Σάββατο και την Κυριακή στις 21.00. Εισιτήρια: 150, 120, 100, 80, 60, 40, 30 ευρώ. Προπώληση και από την FΝΑC (εμπορικό κέντρο «Τhe Μall»).
Κρατήσεις μέσω internet: www.
ticketshop.gr. Αγορά με πιστωτικές κάρτες Μaster και Visa: τηλ. 211-1086.050. Στα γαλλικά με ελληνικούς υπέρτιτλους.

και του δικού μας Μιχάλη Κακογιάννη το 1999. Σχεδόν ογδόντα ταινίες μετράει έως σήμερα.

Και όμως τη θεατρική της καριέρα την άρχισε μόλις το 2003, στα 57 της. Σε δύο παραστάσεις έχει παίξει όλες κι όλες μέχρι τώρα η Σαρλότ Ράμπλινγκ: «Μικρά συζυγικά εγκλήματα» του Ερίκ Εμανουέλ Σμιτ στο Παρίσι και «Η ψευτοϋπηρέτρια» του Μαριβό, σε νέα εκδοχή του Μάρτιν Κριμπ, στο Λονδίνο, στο Εθνικό Θέατρο. Η τρίτη παράσταση στην οποία πρωταγωνιστεί είναι «Ο χορός το θανάτου» του Άγκουστ Στρίντμπεργκ.

Μία παράσταση του Χανς Πέτερ Κλος, που παίζεται τώρα στο Παρίσι, πήρε καλές κριτικές και θα διακόψει την πορεία της στη γαλλική πρωτεύουσα για να τη δούμε κι εμείς στην Αθήνα, εναρκτήρια της φετινής 3ης, φεστιβαλικών προδιαγραφών, οργάνωσης «Θέατρο πέρα από τα Όρια» που οργανώνει η «Αττική Πολιτιστική Εταιρεία».

«Ο Στρίντμπεργκ περιγράφει τον επιθανάτιο χορό ενός ζευγαριού που συμβιώνει είκοσι πέντε χρόνια», λέει ο σκηνοθέτης Χανς Πέτερ Κλος. «Τρομοκρατούν ο ένας τον άλλο, πληγώνονται, ευνουχίζονται, το μίσος μοιάζει να γίνεται αναγκαίο κακό στην αγάπη… Έτσι τουλάχιστον φαίνεται…». Και αφού επισημαίνει «το άγριο χιούμορ και την απέραντη τρυφερότητα του συγγραφέα για τους ήρωες, που κρύβονται κάτω από την τραγωδία», συμπληρώνει: «Ο συγγραφέας γράφει ένα από τα πιο βαθιά, τα πιο τραγικά και ωραία κομμάτια πάνω στη μάχη του ανθρώπου να βιώσει τη μοναξιά του. Το θέατρο, αυτή η Μεγάλη Τέχνη, προσπαθεί να ξεγυμνώσει για άλλη μια φορά την Ψυχή…».


Ξεσκίζουν τις σάρκες τους

Παντρεμένοι είκοσι πέντε χρόνια. Αποτραβηγμένοι σε ένα μοναχικό πύργο επικεφαλής της φρουράς του οποίου είναι ο σύζυγος- ένας λοχαγός του πυροβολικού. Τα παιδιά τους ζουν μακριά τους. Ο Έντγκαρ (Μπερνάρ Βερλέ) και η Άλις (Σαρλότ Ράμπλινγκ) ξεσκίζουν τις σάρκες, τη σχέση και τον γάμο τους με ένα απύθμενο μίσος που, ίσως, κρύβει μια βαθιά σχέση εξάρτησης, με καταλύτη τον παλιό τους φίλο Κουρτ (Ντιντιέ Σαντρ) που εμφανίζεται ξαφνικά στο σπίτι τους: είναι «Ο χορός του θανάτου» του Στρίντμπεργκ, από τα πιο γνωστά έργα του, που γράφηκε, σε δύο μέρη, το 1900 και πρωτοπαρουσιάστηκε το 1905 στην Γερμανία. Ένα έργο για το οποίο ο συγγραφέας έχει αδίστακτα αντλήσει από τον γάμο της αδελφής του, που τότε τον φιλοξενούσε. Σημειώστε ότι το έργο παρουσιάστηκε τη λήγουσα σεζόν στο θέατρο «Οδού Κεφαλληνίας» σε σκηνοθεσία Νίκου Χατζόπουλου, με την Μπέττυ Αρβανίτη, τον Γιάννη Βόγλη και τον Μάνο Βακούση.