ΣΤΙΓΜΕΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΕΙΣΔΥΣΗΣ

Το συγκεκριμένο βιβλίο της Όουτς δεν είναι λογοτεχνικό αριστούργημα. Είναι όμως γραμμένο από μια συγγραφέα που έχει δαπανήσει αμέτρητες εργατοώρες στο γράψιμο. Ξέρει να υφαίνει την ιστορία της, ακόμα και όταν υποπίπτει στον πειρασμό των ακαταμάχητων κλισέ.

Έχει στιγμές υψηλής ψυχολογικής διείσδυσης και εκφραστικής καθαρότητας.

Ένας χρόνος χωρίς τη μαμά. Αυτή είναι η χρονική διάρκεια της αφήγησης. Μέσα σ΄ αυτόν τον χρόνο, η ζωή συνεχίζεται. Όταν η Νίκι βλέπει τη μητέρα της για τελευταία φορά, της φέρεται σαν να περιμένει πως θα βρίσκεται εκεί, στο πατρικό σπίτι, αιώνια. «Και λες στον εαυτό σου πού να το ΄ξερα, πώς να το ΄ξερα».